Forum Rules (Everyone Must Read!!!)

1] What you CAN NOT post.

You agree, through your use of this service, that you will not use this forum to post any material which is:
- abusive
- vulgar
- hateful
- harassing
- personal attacks
- obscene

You also may not:
- post images that are too large (max is 500*500px)
- post any copyrighted material unless the copyright is owned by you or cited properly.
- post in UPPER CASE, which is considered yelling
- post messages which insult the Armenians, Armenian culture, traditions, etc
- post racist or other intentionally insensitive material that insults or attacks another culture (including Turks)

The Ankap thread is excluded from the strict rules because that place is more relaxed and you can vent and engage in light insults and humor. Notice it's not a blank ticket, but just a place to vent. If you go into the Ankap thread, you enter at your own risk of being clowned on.
What you PROBABLY SHOULD NOT post...
Do not post information that you will regret putting out in public. This site comes up on Google, is cached, and all of that, so be aware of that as you post. Do not ask the staff to go through and delete things that you regret making available on the web for all to see because we will not do it. Think before you post!

2] Use descriptive subject lines & research your post. This means use the SEARCH.

This reduces the chances of double-posting and it also makes it easier for people to see what they do/don't want to read. Using the search function will identify existing threads on the topic so we do not have multiple threads on the same topic.

3] Keep the focus.

Each forum has a focus on a certain topic. Questions outside the scope of a certain forum will either be moved to the appropriate forum, closed, or simply be deleted. Please post your topic in the most appropriate forum. Users that keep doing this will be warned, then banned.

4] Behave as you would in a public location.

This forum is no different than a public place. Behave yourself and act like a decent human being (i.e. be respectful). If you're unable to do so, you're not welcome here and will be made to leave.

5] Respect the authority of moderators/admins.

Public discussions of moderator/admin actions are not allowed on the forum. It is also prohibited to protest moderator actions in titles, avatars, and signatures. If you don't like something that a moderator did, PM or email the moderator and try your best to resolve the problem or difference in private.

6] Promotion of sites or products is not permitted.

Advertisements are not allowed in this venue. No blatant advertising or solicitations of or for business is prohibited.
This includes, but not limited to, personal resumes and links to products or
services with which the poster is affiliated, whether or not a fee is charged
for the product or service. Spamming, in which a user posts the same message repeatedly, is also prohibited.

7] We retain the right to remove any posts and/or Members for any reason, without prior notice.


Members are welcome to read posts and though we encourage your active participation in the forum, it is not required. If you do participate by posting, however, we expect that on the whole you contribute something to the forum. This means that the bulk of your posts should not be in "fun" threads (e.g. Ankap, Keep & Kill, This or That, etc.). Further, while occasionally it is appropriate to simply voice your agreement or approval, not all of your posts should be of this variety: "LOL Member213!" "I agree."
If it is evident that a member is simply posting for the sake of posting, they will be removed.

8] These Rules & Guidelines may be amended at any time. (last update September 17, 2009)

If you believe an individual is repeatedly breaking the rules, please report to admin/moderator.
See more
See less

Regional geopolitics

  • Filter
  • Time
  • Show
Clear All
new posts

  • Re: Regional geopolitics

    No sign Putin seeks to cool friction with US

    It is hard to see US Secretary of State Rex Tillerson coming way from the talks he is holding with Foreign Minister Sergey Lavrov in Moscow Wednesday, April 12, with a neatly wrapped diplomatic package for cooling the boiling tensions between their governments. President Vladimir Putin seems more than ready to turn up the heat. Tuesday, he claimed he had information (no source cited) of a potential incident similar to the alleged chemical attack in Idlib province, possibly targeting the Damascus suburb of Ghouta. Speaking at a joint press conference with Italian President Sergio Mattarella in Moscow, Putin said: “The goal is to discredit the government of Syrian President Assad. We have reports from multiple sources that false flags like this one – and I cannot call it otherwise – are being prepared in other parts of Syria, including the southern suburbs of Damascus. They plan to plant some chemical there and accuse the Syrian government of an attack.”
    Putin did not say whom he was accusing, but his prediction of another incident sets the scene for more Syrian government chemical attacks very soon, while blaming America and US-backed Syrian rebels for “provocations.”
    US Defense Secretary James Mattis, in contrast, appeared to be trying to pour oil on the churning waters, when he denied at his first news conference Tuesday that he had set any “red lines” and insisted that the Tomahawk missile attack on the Syrian Shayrat air base, which had destroyed some 20 percent of Assad’s warplanes, was separate from the main US goal which was to defeat ISIS in Syria. But he also stressed that the Trump administration would not remain passive in the face of more chemical attacks.
    On his way to Moscow, Tillerson gave Russian an ultimatum “to choose between aligning itself with the US and likeminded countries or embracing Syrian President Bashar Assad, Iran and the militant group Hezbollah.”
    The Kremlin’s riposte greeted him before he landed: Foreign Minister Lavrov invited the Iranian and Syrian foreign ministers to Moscow on Friday. They would arrive on the heels of Secretary Tillerson’s departure. Putin was sticking to his guns and making it clear that he was solidly supported by – and in control of - his allies.
    Early Wednesday, ahead of the Tillerson-Lavrov interview, President Trump tried belatedly to mute the effect of the ultimatum which left Moscow no option but to ditch Assad or else. "We're not going into Syria,” he said. Asked if the United States is going to get involved in Syria, Trump said: "No - only if I see them using gas…”
    The two powers appear to have maneuvered themselves into a situation which could easily spiral out of their control. Suffice it for someone in Tehran to decide that this would be a good time to carry out a military operation, even a small one, against US forces in Syria, or hit Israeli or Jordanian forces along Syria’s borders with Iraq, Jordan and Israel. Both Trump and Putin would be dragged into action by such events.
    It is therefore to be expected that Tillerson, who failed to forge a unified front at the G7 foreign ministers’ conference in Italy Tuesday, will leave Moscow empty-handed. The military tension in Syria and around its borders will therefore remain high, with US, Russian and the Israeli and Jordanian armies all on a high state of preparedness.


    • Re: Regional geopolitics

      Originally posted by Hakob View Post
      Sorry my friend, your equations are one sided. You hate europe, but do not notice that it automatically has put you with Muslim conquest. And Muslims have wiped out whole civilizations by the bloodiest way.
      We and Greeks will not exist if western culture dissapears.
      This challenge is what we are facing too.
      After Europe next will be Russia. That means us too.
      I'd rather be wiped out then become Muslim. Can't worship the moon god.
      Muslims take over russia? Wishful thinking. They tried that several times. Never worked. Russians are a proud nation with a deep rooted christian orthodox belief. They actually are a culture. In contrary to many of western cultures who forgot who they were. The only way muslims can take over a country now adays is from the inside by overbreeding. The times of muslim conqests are long gone.
      If i were a little eastern europian country say like slovakia i would worry yes, which is why i think in a 100 -200 years these states will come crawling back to russia for protection from an islamic EU.


      • Re: Regional geopolitics

        Originally posted by arakeretzig View Post
        Muslims take over russia? Wishful thinking. They tried that several times. Never worked. Russians are a proud nation with a deep rooted christian orthodox belief. They actually are a culture. In contrary to many of western cultures who forgot who they were. The only way muslims can take over a country now adays is from the inside by overbreeding. The times of muslim conqests are long gone.
        If i were a little eastern europian country say like slovakia i would worry yes, which is why i think in a 100 -200 years these states will come crawling back to russia for protection from an islamic EU.

        Muslims overbread inside Russia too. If it's a matter of time for Europe,it's just a matter for a little bit longer ( historically speaking) for Russia.
        On the map above there is no data for Russia, but in other data I have seen Russia's Slavic birth-rate is only 1.59 (some other estimate 1.28)as low as let's say in Poland (1.30). That is a negative growth. Muslim birth rate is 2.90.
        In the past 25 years Russian federation has kept from disastrous depopulation by influx of repatriating Russians from other former soviet republics. That has ended or anding now.
        On the other hand the Muslim population is steadily growing in Russia by citizen Muslims or large emigration from central Asian republics like Kazakhstan, Tadzhikistan, Kirghizia and others.
        Russia allready has 10-15% Muslim population.
        As you can see my friend, it's only a meter of time.
        Last edited by Hakob; 04-15-2017, 11:47 AM.


        • Re: Regional geopolitics

          Look in history and everyone can see the Turkic and Muslim emigration into Anatolia (Armenian highlands etc) into balkans starting the 10th century.
          Our own history shows the future of Europe and Russia.
          The only way to stop it is to purge your country from them.
          Even our neighbour Georgia has been tukifying again.
          In our case, that purge was the Artsakh issue and war. It saved our nation more than one way. As long as we have problems with our turkic Neighbours we will have solid population. Given, we stop our own depopulation.


          • Re: Regional geopolitics

            Что Америка будет делать дальше
            Игорь МУРАДЯН, Аналитик
            Комментарии - 16 Апреля 2017

            Предвыборная кампания Д.Трампа явилась примером демонстративного выдвижения вызовов и пожеланий трудящихся и не трудящихся, когда кандидат в президенты обещал изолировать Америку от чрезвычайно глобалистских намерений и привести страну к подчеркнутому социально-этническому эгоизму.

            Кто бывал в провинциальной Америке и знаком с настроениями в ущербных экс-промышленных районах, понимает, что страна давно ожидает обновления и внимания к себе. Достаточно было предложить восстановление промышленных районов страны и ограничить иммиграционный натиск, чтобы президентом избрали человека, который не имел никакого политического опыта.

            Становление Д.Трампа президентом стало весьма болезненным и связано с недоразумениями в кадровой политике. Администрация США до сих пор не сформирована, и это естественно, потому что все еще не понятно, кто должен реализовывать выдвинутые Д.Трампом идеи и намерения.

            Но Америка состоялась, и это стало вызовом не только соперникам нового президента, но и различным внешним недругам Америки. Совершено ясно, и это отчетливо понял Д.Трамп, что ему лично не место во внешней политике, хотя он готов выполнять все то, о чем настаивают его соратники, а вернее, военные и разведывательные круги США.

            В Америке продолжается недовольство широких кругов населения, включая не только Демократическую партию, но и многих республиканцев, которые стали очень настороженными в связи с тем, что новый президент пришел в Белый дом с весьма экстравагантными мыслями.

            Но проблема не столько в Д.Трампе, сколько в предыдущей администрации, которая привела США и мир к весьма скорбным пацифистским настроениям, позволила невероятно скоро форсировать развитие Китая, России - вести себя разнузданно, невероятно расширить диапазон исламистских группировок, что стало возможным при политике Б.Обамы.

            Несомненной заслугой Д.Трампа стало то, что он не чинит препятствий военным и разведке, которые были весьма недовольны политикой предыдущего президента. Не ощущается даже относительное замалчивание этих проблем, и наблюдается стремление придать военным и разведке отчетливо ощутимые политические функции.

            Вице-президент М.Пенс ведет себя как человек, интегрированный в данные круги, и, по-видимому, пытается возглавить решение по военно-политическим вопросам. Это замечательно, так как было бы гораздо хуже, если вице-президент был более индифферентным к данным вопросам.

            Визиты М.Пенса отчетливо указывают на милитаризацию политических вопросов, прежде всего, в двух регионах, от состояния в которых зависит мировая безопасность Европа и Азиатско-Тихоокеанский регион. Но эти два направления и означают главные стратегические направления, и политик, который тесно будет связан с этими направлениями, станет неформальным главой государства.

            Пока Государственный секретарь Р.Тиллерсон занимается спорными и дискуссионными вопросами, практически, проводит подготовку к развертыванию новой политики, вернее, новым политическим реалиям.

            Милитаризация внешней политики США осталась бы игрой в решениях внутренних задач, если бы в США ни выдвинули непосредственным образом второе лицо в государстве в качестве лидера в военной политике, в том числе в части региональной политики, то есть, геополитики.

            Но в Америке уже сформирована явно выраженная военно-политическая, вернее, консервативно-республиканская элита с совершенно очевидными политическими и военными деятелями. Практически, не Д.Трампу предстоит в дальнейшем формировать эти круги, а именно этой элиты предстоит придать новому президенту свои начала и приоритеты.

            Несомненно, многим странам, которые не совсем были преданы идеалам НАТО, придется понять, как нужно работать в новых условиях. В том числе, и вассалам России предстоит выдвинуть новые задачи и реформировать свои политические элиты.

            Это касается не только малых стран, расположенных в более-менее отдаленных регионах, но и центральных государств Европы и Дальнего Востока, которые в последние два десятилетия предпочитали выражать себя как страны, находящиеся в определенной оппозиции к США и НАТО.

            Но с этими странами все придется делать без каких-либо особых затруднений, потому что стало совершенно ясно, что в военных кругах этих стран имеются весьма близкие по взглядам к США круги.

            Более сложные проблемы возникнут с Пакистаном, Турцией, Саудовской Аравией и некоторыми странами Латинской Америки. Такого рода государства находятся в достаточно революционных ситуациях, и они не станут усиливать свое противоборство с США и НАТО, а попытаются достичь с США определенных условий и договоренностей.

            Именно в связи с этим обстоятельством США нужны новые партнеры по всему периметру границ этих государств-партнеров. Американцы пытаются не обращать внимания на нынешние антиамериканские настроения и намерены вовлечь данные страны в свой лагерь.

            В этих целях очень эффективно подбираются селективным образом люди из числа реальной власти и оппозиции. Это осуществляется очень быстро и без каких либо ограничений. В особенности это отчетливо заметно в Восточной Европе, на Балканах, в Центральной Азии, на Ближнем Востоке.

            Перед США стоит ключевая задача либо остаться первой мировой державой, либо стать уже не первой и тем самым обрести новые проблемы, которые потребуют новых еще больших затрат средств и человеческого капитала.

            Как предстоит решать эту проблему? Можно приводить многие задачи, и часть их будут выполнены, потому что только сами США способны это осуществить. Это, прежде всего, военно-технические и индустриальные задачи.

            Но имеется проблема, которая в огромной мере входит в противоречие с системой ценностей самих США и Западного либерального общества. Именно поэтому к власти пришли люди, которых называют консерваторами-республиканцами.

            Хорошо бы вспомнить слова Самуэля Хантингтона Америка погибнет, если в скором времени не выяснит, кто хозяин американской земли. Может быть, он сказал не совсем так, а может быть, и не он вовсе это сказал, но сказано очень по существу, и главное к месту, имея в виду нынешнюю эпоху.

            Именно эта задача станет в скором времени, быть может, главной в предстоящей американской истории. В соответствии с доктриной Д.Трампа, можно определить, кто и каким образом рассматривается американцами как друзья США, а кто рассматривается как противник политики и образа жизни США.

            Не стоит игнорировать подзабытые и весьма категоричные высказывания американских социологов. В особенности типично американскую теорию социологии прямого действия, автор которого до сих пор остается очень востребованным в американских университетах.

            Конечно, нынешний президент США весьма далек от вопросов социологии и политологии, но это ему и не нужно. Американские университеты в достаточной мере разработали теоретические основы не только либерализма, но и консервативного республиканизма.

            Было бы неверным утверждать, что американские военные не имеют отношения к данным социологическим установкам. Пик распространения теории Толкотта Парсонса наступил именно в состоянии расцвета политической власти Демократической партии, во времена Ф.Рузвельта и Г. Трумена. Американцы ожидали не только президента-республиканца, но и надежной социологической теории, которая вовсе не прикрывала консерватизм республиканцев.

            Приведем несколько принципов данной теории:
            - рациональная организация материальных (природных), человеческих и культурных ресурсов. Эти функциональные требования обозначаются как проблемы адаптации. Они преобладают в экономической деятельности;
            - определение основных целей и поддержание процесса достижения (целеориентация);
            - интеграция (сохранение солидарности). Причем решение проблемы целеориентации достигается политическими видами деятельности, интеграции идеологическими, среди которых главная религиозная деятельность;

            - поддержание мотиваций деятелей при исполнении ими требуемых социальных ролей и устранение скрытых напряжений в системе личностной мотивации. Решение этой задачи отводится семье. Она выполняет функцию первичной социализации и, выстраивая требования социальной системы, переводит их в личностную структуру, выполняет функцию обеспечения эмоционального положительного настроя и удовлетворенности своих членов.


            Во власти Демократической партии весьма разнузданно и бесконтрольно внедрялась некоторая идеология, к которой американское общество постоянно проявляет неготовность. Наступает время, когда приходится применять не менее радикальные методы, к которым обратились сторонники Д.Трампа.

            Но нужно сказать, что схема республиканцев также не вечна, и придет время, когда они вынуждены будут признать, что Америке не хватает немного либерализма. Хотя сейчас приходится ожидать исправления ошибок, допущенных во времена Б.Обамы, и будет понято, что политика Дж.Буша была не самой ошибочной и не самой неверной, с чем пришлось столкнуться к началу 21 века.

            Будет понято, что в самом конце своего пребывания у власти Б.Обама в очень явном виде использовал принципы и намерения из политики Дж.Буша. Это стало тем единственным, о чем не говорил Д.Трамп во время своей предвыборной кампании.


            • Re: Regional geopolitics

              Nice plane if it flies.

              "Iran shows off its elusive new fighter jet – but not in flight"



              • Re: Regional geopolitics

                Test flight is coming will fly, but will it meet the expectations.

                Mach 2+
                5th gen fighter
                B0zkurt Hunter


                • Re: Regional geopolitics

                  Թուրքիան հեղափոխության շեմին է

                  ԻԳՈՐ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ, Քաղաքագետ
                  Մեկնաբանություն - 17 Ապրիլի 2017

                  Թուրքիայի հանրաքվեից հետո վստահ պնդումներ են արվում Էրդողանի սուլթանատի ու սպասվող դիկտատուրայի վերաբերյալ

                  Իհարկե, հանրաքվեն անց են կացրել հենց այդ նպատակով, եթե դիտարկենք պետական հեղաշրջման ճնշման մեթոդները: Թուրքիայի ներկայիս կառավարող էլիտան խիստ անհանգստացած էր հեղաշրջման կապակցությամբ եւ հասկացել է, որ ներկայիս Թուրքիայում բողոքի հնարավոր գործողությունները ճնշելու այլ միջոցներ չեն լինելու, եթե չլինեն իշխանական նոր լիազորություններ:

                  Իշխող ռեժիմը ռեպրեսիվ նոր գործողություններ է պատրաստում թուրքական հասարակության դեմ, ինչն անխուսափելի է դառնում մոտ ժամանակներս: Ուշադրություն չի դարձվում Թուրքիայի իշխող շրջանակների հայտարարություններին, ըստ որի՝ եվրոպական նախագիծը՝ Եվրամիությանը Թուրքիայի անդամակցության գործընթացն, ավարտված է:

                  Իհարկե, եթե Եվրոպան ավելի վաղ համաձայնվեր թուրքական եվրոպական նախագծին, հնարավոր է իրավիճակի նման կտրուկ շրջադարձ չէր լինի: Սակայն դա թանկ կարժենար եվրոպացիներին, ինչպես նաեւ հարկ կլիներ ընդունել թուրք միլիոնավոր ներգաղթյալների:

                  Եվրոպան վերջնականապես թուրքական կդառնար, եւ դա կհանգեցներ լիովին այլ արդյունքների Եվրոպա-Թուրքիա հարաբերություններում: Եվրոպական քաղաքական գործիչները, հատկապես Գերմանիայում, Ֆրանսիայում, Ավստրիայում ու Բենիլյուքսում, դա չէին ցանկանում եւ բացահայտ դեմ էին նման արդյունքներին:

                  Թուրքիան բավականաչափ փակ երկիր է, թուրքերն արտագաղթելու տեղ պարզապես չունեն, եւ հարկ է կիրառել ներքին քաղաքականության վերափոխման հեղափոխական մեթոդներ:
                  Թուրքիայի բնակչության կեսը դեմ էր վերափոխումներին, եւ այս բազմամիլիոնանոց զանգվածը չի պատրաստվում ձեռքերը ծալած նստել:

                  Միեւնույն ժամանակ, միլիոնավոր մարդիկ լիովին գոհ են հանրաքվեի արդյունքներից եւ Թուրքիան գերադասում են տեսնել մեծ երկիր, որտեղ իշխանության են բռնատիրական՝ կենտրոնամետ գործիչներ:

                  Վիրավորված թուրքերի համար շովինիզմը լիովին ընդունելի է դարձել, այդ թվում երկրի այն քաղաքացիների համար, ովքեր հեռանկարը դիտարկում են իրենց մենթալ կամ ունեցվածքային պայմաններից:

                  Պետք է ասել, որ կողմ են քվեարկել միլիոնավոր մարգինալներ, միջին դասի ներկայացուցիչները, ինչպես նաեւ բնակչության շովինիստական շերտերը: Այս մարդկանց միամտություն է համարել էլեկտորատ, քանի որ նրանց համար միեւնույն է, թե ուր է տանում Թուրքիան ներկայիս իշխող էլիտան:

                  Այս խմբավորումները հիշեցնում են ֆուտբոլային ֆանատներին, ովքեր մշտապես աջակցում են կառավարական շովինիզմին: Նորմալ մարդիկ չեն կարող ժողովրդավարական սկզբունքների վերացման կողմնակից լինել, եւ լիովին ակնհայտ է, որ Թուրքիան հանրաքվեին ներկայացել է քաղաքացիական հասարակության զարգացման ու այլընտրանքային քաղաքական ուժերի հեղինակության բավական ցածր մակարդակի պայմաններում:

                  Բայց պետք է ասել, որ եթե մարգինալներն ու միջին դասը դեռ փոխելու են իրենց հայացքները, ընդ որում՝ շատ շուտով, ապա Էրդողանի խմբավորման հակառակորդները պնդում են, որ բնակչության ներկայիս էլեկտորալ շերտերը հեռու են քաղաքականությունից եւ չեն կարող արտահայտել քաղաքական ժամանակակից հայացքներ:

                  Թուրքիային անկասկած հեղափոխություն է սպասվում, ընդ որում՝ այդ հեղափոխության առաջատար հարվածային ուժերը լինելու են ոչ միայն բնակչության ժողովրդավարական շերտերը, այլեւ քեմալիստների նախկին ու ներկա խմբավորումները, ներառյալ զինված ուժերի մի մասը:

                  Իհարկե, իշխող էլիտան կկիրառի հեղափոխական իրադարձությունների ճնշման ամենաարմատական ու կոշտ մեթոդները, ինչը Թուրքիան կկանգնեցնի քաղաքական-տարածքային ամբողջականության պահպանման հարցի առաջ:

                  Թուրքիայում դժվար չէ գունավոր կամ այլ տիպի հեղափոխություն ստեղծել: Միայն Սորոսը բավական է այդ իրադարձությունները կազմակերպելու համար, կգտնվեն այլ շահագրգիռ շրջանակներ:
                  Ներկայիս սահմանադրական վերափոխումների արդյունքում Թուրքիան կդառնա ավելի միլիտարիստական եւ պատրաստ կլինի լոկալ պատերազմների, ընդ որում՝ բավական լայն շրջագծով: Այս հանգամանքը չի կարող չանհանգստացնել Բալկանների, Մերձավոր Արեւելքի ու Կովկասի պետություններին:

                  Թուրքիան փորձում է հարաբերություններ հաստատել ԱՄՆ-ի հետ, նկատի առնելով, որ ԱՄՆ ներկայիս վարչակազմը արտաքին քաղաքականության մասով դառնում է առավել արմատական:
                  Թուրքերին թվում է, որ Օբամայի պացիֆիզմի ժամանակներն անցել են, եւ եկել է ԱՄՆ-ի ու Թուրքիայի փոխըմբռնման ժամանակաշրջանը: Ընդ որում, Թուրքիան պատրաստ է արմատականության արտաքին քաղաքականության ասպարեզում:

                  Էրդողանն ասել է, որ Թուրքիայի այդ քաղաքականությանը պետք է աջակցեն նրա դաշնակիցները: Բայց ովքեր են թուրքերի դաշնակիցները: Երեւում է Իսրայելը եւ Պաղեստինյան ինքնավարությունը: Դժվար է պատկերացնել որեւէ երկիր, որը կաջակցի նոր Թուրքիային:

                  Անկասկած, Թուրքիայի լիովին համարժեք դաշնակիցն Ադրբեջանն է, որը հույս ունի, որ Թուրքիան կմիջամտի Հարավային Կովկասի գործերին: Երեւում է դաշնակիցների թվում նկատի է առնվել նաեւ Ռուսաստանը, որը հույսեր է կապում թուրքական հակաամերիկանիզմի հետ:

                  Ակնհայտ է, որ ռուսները փորձում են ուրախանալ թուրքական փոփոխություններով, սակայն ռուսներն արդեն թուրքերի հետ գործընկերության փորձ ունեն եւ զգույշ են վարվելու, պահպանելով իրենց դիվանագետներին, մարզիկներին ու զբոսաշրջիկներին:

                  Արդյոք ԱՄՆ-ն շտապելու է եզրակացությունների հարցում: 1999 թ. ԱՄՆ-ն ու Մեծ Բրիտանիան հմուտ ու արդյունավետ միջոցներ կիրառեցին Թուրքիային ֆինանսական օգնությունը սահմանափակելու հարցում, որը դրա կարիքն ուներ: Թուրքիան կարողացավ դուրս գալ այդ ծանր վիճակից, բայց ոչ անմիջապես, եւ այդ խնդիրները կան մինչ այժմ:

                  Սակայն խնդիրն ԱՄՆ-ն չէ: Հարցն այն է, թե ինչպես է արձագանքելու թուրքական տնտեսությունն այս փոփոխություններին: Թուրքիայի տնտեսությունը վաղուց ազատականացման կարիք ունի, ինչպես ասում են թուրք տնտեսագետները՝ Թուրքիան ազատական երկրորդ կամ երրորդ հեղափոխության կարիք ունի:

                  Երեւում է ազատական տրամադրությունները դառնալու են ամենակարեւորը ներկայիս Թուրքիայում, եւ ապագա հեղափոխությունը լինելու է ազատական եւ ոչ թե ազգայնական, թեեւ ազգայնականությունը նույնպես օգտագործվելու է:

                  Խնդիրն այն է, որ Թուրքիայում սկսում է գերիշխել ոչ թե ազգայնականությունը, այլ ազատական տրամադրությունները: Ըստ ամենայնի, այդ հեղափոխությունը միանշանակ չի լինի եւ արմատական ազդեցություն կունենա երկրի ճակատագրի վրա:


                  • Re: Regional geopolitics


                    Disturbing Message To All Americans From Ex Defense Minister Of Canada

                    All this was meant to be left to the conspiracy theorist and not ex-establishment people.
                    Politics is not about the pursuit of morality nor what's right or wrong
                    Its about self interest at personal and national level often at odds with the above.
                    Great politicians pursue the National interest and small politicians personal interests


                    • Re: Regional geopolitics

                      Here is some great analysis by some very respected people about regional events. The kind of stuff you will not find in the main networks because these people refuse to be prostitutes.
                      Hayastan or Bust.