Announcement

Collapse

Forum Rules (Everyone Must Read!!!)

1] What you CAN NOT post.

You agree, through your use of this service, that you will not use this forum to post any material which is:
- abusive
- vulgar
- hateful
- harassing
- personal attacks
- obscene

You also may not:
- post images that are too large (max is 500*500px)
- post any copyrighted material unless the copyright is owned by you or cited properly.
- post in UPPER CASE, which is considered yelling
- post messages which insult the Armenians, Armenian culture, traditions, etc
- post racist or other intentionally insensitive material that insults or attacks another culture (including Turks)

The Ankap thread is excluded from the strict rules because that place is more relaxed and you can vent and engage in light insults and humor. Notice it's not a blank ticket, but just a place to vent. If you go into the Ankap thread, you enter at your own risk of being clowned on.
What you PROBABLY SHOULD NOT post...
Do not post information that you will regret putting out in public. This site comes up on Google, is cached, and all of that, so be aware of that as you post. Do not ask the staff to go through and delete things that you regret making available on the web for all to see because we will not do it. Think before you post!


2] Use descriptive subject lines & research your post. This means use the SEARCH.

This reduces the chances of double-posting and it also makes it easier for people to see what they do/don't want to read. Using the search function will identify existing threads on the topic so we do not have multiple threads on the same topic.

3] Keep the focus.

Each forum has a focus on a certain topic. Questions outside the scope of a certain forum will either be moved to the appropriate forum, closed, or simply be deleted. Please post your topic in the most appropriate forum. Users that keep doing this will be warned, then banned.

4] Behave as you would in a public location.

This forum is no different than a public place. Behave yourself and act like a decent human being (i.e. be respectful). If you're unable to do so, you're not welcome here and will be made to leave.

5] Respect the authority of moderators/admins.

Public discussions of moderator/admin actions are not allowed on the forum. It is also prohibited to protest moderator actions in titles, avatars, and signatures. If you don't like something that a moderator did, PM or email the moderator and try your best to resolve the problem or difference in private.

6] Promotion of sites or products is not permitted.

Advertisements are not allowed in this venue. No blatant advertising or solicitations of or for business is prohibited.
This includes, but not limited to, personal resumes and links to products or
services with which the poster is affiliated, whether or not a fee is charged
for the product or service. Spamming, in which a user posts the same message repeatedly, is also prohibited.

7] We retain the right to remove any posts and/or Members for any reason, without prior notice.


- PLEASE READ -

Members are welcome to read posts and though we encourage your active participation in the forum, it is not required. If you do participate by posting, however, we expect that on the whole you contribute something to the forum. This means that the bulk of your posts should not be in "fun" threads (e.g. Ankap, Keep & Kill, This or That, etc.). Further, while occasionally it is appropriate to simply voice your agreement or approval, not all of your posts should be of this variety: "LOL Member213!" "I agree."
If it is evident that a member is simply posting for the sake of posting, they will be removed.


8] These Rules & Guidelines may be amended at any time. (last update September 17, 2009)

If you believe an individual is repeatedly breaking the rules, please report to admin/moderator.
See more
See less

Regional geopolitics

Collapse
X
  • Filter
  • Time
  • Show
Clear All
new posts

  • Vrej1915
    started a topic Regional geopolitics

    Regional geopolitics

    Աշխարհքաղաքական քառանկյուն


    «Թուրքական թեմայի» եվրոպական հարթությունում բավականին կարևոր է Մեծ Բրիտանիայի քաղաքականությունը, որը միտված է Թուրքիայի ու եվրոպական առաջատար պետությունների հարաբերությունների ամրապնդման ու զարգացման ջանքերի շրջափակմանը։ 2010-ի հուլիսին Մեծ Բրիտանիայի վարչապետի` Անկարա կատարած այցը բացահայտորեն «հակաեվրոպական» բնույթ էր կրում, նպատակ ուներ վերացնելու Թուրքիայի ու Մեծ Բրիտանիայի միջև եղած բոլոր խնդիրները, նոր դիրքեր ձեռք բերելու Թուրքիայում ու տարածաշրջանում։ Ըստ ֆրանսիացի փորձագետների, որոնք արտահայտվում են շատ զգույշ ու չափավոր, Մեծ Բրիտանիայի ջանքերը, նախ և առաջ, ուղղված են ոչ թե Ֆրանսիայի, այլ Գերմանիայի, այսինքն` Եվրոպայում Թուրքիայի գլխավոր տնտեսական գործընկերոջ դեմ։ Բալկանյան, ուկրաինական, Սև ծով-կովկասյան, իրանական, արաբական և թուրքական ուղղություններում Գերմանիայի չափազանց ուժեղանալը «փոքր աղետ» է և բրիտանական քաղաքականության ձախողում։ Հատկանշական է Գերմանիայի ԱԳՆ ղեկավար Գ. Վեստերվելի այցը Թուրքիա, որը կայացավ 2010-ի հուլիսի 28-ին` Դ. Կեմերոնի այցից մեկ օր հետո։

    Գերմանիան ուշադրությամբ հետևում է ռազմավարական այդ ուղղությամբ բրիտանական քաղաքականության քայլերին, ինչը վկայում է, որ ո՛չ Ֆրանսիան, ո՛չ Գերմանիան չեն կարող անտեսել Թուրքիայի հավակնությունները։ Մեծ Բրիտանիայի քաղաքականությունը, մեծապես կապված Իրանի և Արևմտյան ընկերակցության միջև «ռազմավարական միջնորդ» դառնալու Լոնդոնի փորձերի լիակատար ձախողման հետ, ուղղված է Իրանի դերը Թուրքիայով «փոխարինելուն», որը, բրիտանացի քաղգործիչների դիտարկմամբ, կարող է դառնալ ընդարձակ տարածաշրջանում բրիտանական ազդեցության ուժեղացման կարևոր գործոն։ Մեծ Բրիտանիայի այդչափ լուրջ ու հետևողական քաղաքականությունը Ֆրանսիային ու Գերմանիային ստիպում է մշտապես դիմելու Թուրքիային տարբեր նախաձեռնություններով ու առաջարկություններով, որոնց նպատակն է այդ երկիրը պահել Եվրոպայի քաղաքականության ուղեծրում։ Դա վկայում է, որ Եվրոպայում կա շատ լուրջ խաղացող, որը շահագրգռված է ոչ միայն ֆրանս-գերմանական տանդեմից, այլև Ռուսաստանից Թուրքիայի խիստ տարանջատմամբ, քանի որ հատկապես Ռուսաստանը Լոնդոնում համարվում է ոչ պակաս վտանգավոր խաղացող Թուրքիայի դեմ, քան Մեծ Բրիտանիայի եվրոպական գործընկերները։ Պետք է նկատի առնել, որ Մեծ Բրիտանիան ավելի սերտ ու պարտավորեցնող կապեր ունի ԱՄՆ-ում, քան նրա եվրոպական գործընկերները, նա նաև գործառական մեծ հնարավորություններ ու շահեր ունի Մերձավոր Արևելքում և Կովկասում, ինչը թույլ է տալիս Թուրքիայի հետ վարել տարածաշրջանային անվտանգության թեմաներով ավելի առարկայական երկխոսություն։ Ֆրանսիացի փորձագետների կարծիքով` ներկայումս ոչ մի կասկած չկա, որ Թուրքիան ներքաշվում է ինչ-որ նոր խաղերի մեջ, ուր Մեծ Բրիտանիան և ԱՄՆ-ը ձգտում են դիրիժոր լինել և թույլ չտալ Թուրքիայում ֆրանսիական, գերմանական և ռուսական շահերի ուժեղացում։

    Սակայն եթե նկատի ունենանք, որ Մեծ Բրիտանիայի նպատակներից մեկը Թուրքիայի և Ռուսաստանի մերձեցում թույլ չտալն է, ապա կարելի է միանգամայն հնարավոր համարել, որ Ֆրանսիան ու Գերմանիան, չնայած եղած հակասություններին, կարող են գտնել փոխշահավետ միավորման ավելի ամուր եզրեր։ Այսպիսով, Եվրոպայում, չնայած տարբեր տերությունների վաղեմի ու ներդաշնակ գործընկերությանը, կա քաղաքականության կառուցման երեք «բևեռ», այդ թվում` Թուրքիայի ուղղությամբ։ Դրանք են` ֆրանս-գերմանական տանդեմը, Մեծ Բրիտանիան, Ռուսաստանը։ Հաշվի առնելով եվրոպական տանդեմի և Ռուսաստանի, ինչպես նաև տանդեմի և Մեծ Բրիտանիայի փոխադարձ շահերը, խաղը դառնում է ավելի բարդ, և սպասվում է հակասությունների սրում։ Այս սյուժեն, այնուամենայնիվ, բարդանալու միտում ունի։ 2010-ին, որոշակի քննարկումից հետո, Ֆրանսիան ու Մեծ Բրիտանիան հասկացան, որ անհրաժեշտ է պայմանագիր կնքել պաշտպանական կարողությունների միավորման մասին, ինչը երկու պետությունների համար ֆինանսական, օպերատիվ և ռազմատեխնիկական բնույթի շատ հարցեր է լուծում։ Նրանք արդեն հասցրել են ցուցադրել շահերի միասնությունը նաև պաշտպանության ոլորտում` զորախաղեր անցկացնելով Եվրոպայում ու Մերձավոր Արևելքում։ Պետք է նկատել, որ ինչ-որ չափով կրկնվում է եվրոպական միացյալ ռազմական ուժեր ստեղծելու մասին Սեն Մալոյի 1999-ի պայմանագրի ստորագրման պատմությունը, երբ Ֆրանսիան ու Մեծ Բրիտանիան, այդ ուժերի ստեղծման հարցերը քննարկելիս, որոշեցին «յոլա գնալ» առանց Գերմանիայի։ Տվյալ պարագայում խոսքը, ըստ էության, այն մասին է, որ Գերմանիան իր տեղն իմանա եվրոպական պաշտպանությունում և քաղաքականության մեջ, ինչը կարող է հանգեցնել Գերմանիայի և Ռուսաստանի մերձեցմանը, այդ թվում նաև` տարածաշրջանային քաղաքականության ոլորտում, այսինքն` ՈՒկրաինայի, Բալկանների ու Կովկասի առնչությամբ։ Անտարակույս, տարածաշրջանային քաղաքականության, եվրոպական և էներգետիկ անվտանգության հարցերի քննարկման ցանկացած սխեմա հանգեցնելու է Թուրքիայի խնդրի քննարկմանը։

    Դրա հետ մեկտեղ, կան այլ, մեր կարծիքով, ավելի սկզբունքային հանգամանքներ` Ռուսաստանի հետ Արևմտյան Եվրոպայի հարաբերություններում «թուրքական թեմայի» տեղն ու դերը քննության առնելիս։ Դա այն է, որ Ֆրանսիան ու Գերմանիան չեն ուզում Ռուսաստանը ներառել Թուրքիայի առնչությամբ համաեվրոպական բանավեճի մեջ։ Ռուսաստանն առանց այդ էլ, փաստորեն, չի մասնակցում այդ բանավեճին, բայց խոսքն այն մասին է, որ Ռուսաստանի մասնակցությունը կարող է այդ բանավեճին հաղորդել նոր և, շատ հավանական է, դրամատիկ բնույթ։ Ռուսաստանը, ձգտելով որոշակի տեղ գրավել Եվրոպայում, կարող էր առաջադրել նոր, Թուրքիայի` որպես «մեծ Եվրոպայի» մասի (որի մեջ մտնում է նաև Ռուսաստանը) ընկալման համար միանգամայն անընդունելի խնդիրներ։ Դա լիովին հնարավոր հեռանկար է և կարող է կարևոր փաստարկ դառնալ ռուսական քաղաքականության մեջ։ Եվրոպացիներն ավելի ու ավելի են հասկանում, որ Ռուսաստանի ու Թուրքիայի մերձեցումն իրենց ոչ մի դրական բան չի խոստանում, ուստի «թուրքական թեմայում» Ռուսաստանը, եվրոպացիների կարծիքով, միայն բացասական տեղ կարող է զբաղեցնել։

    Այսպիսով, «Մեծ եռյակի» հարաբերությունների շուրջ բանավեճում «թուրքական թեմայի» բացակայությունը չի նշանակում, թե նման խնդիր առհասարակ չկա, այլ որ արևմտաեվրոպական տերությունների համար միանգամայն անընդունելի է Ռուսաստանի մասնակցությունը «թուրքական թեմայի» քննարկմանը, իսկ Ռուսաստանը դիտվում է որպես հյուսիսային ու արևելյան ուղղությամբ թուրքական նվաճողամտության տարածման հնարավոր արգելակիչ։

    Ըստ էության, Ռուսաստանի կողմից թուրքական նվաճողամտության սահմանափակումը կարող է իրականացվել որոշակի առճակատման, որոշ վեճերի և տեղային, աննշան, ավելի շուտ թաքնված հակամարտությունների հանկարծակի ծագման, կամ կանխիչ միջոցառումների ձևով։ Եվրոպացիները շատ լավ հասկանում են, որ, չնայած տարածաշրջաններում նոր դիրքերի ձեռքբերման կամ նախկինների վերականգնման Ռուսաստանի որոշակի նպատակներին, Մոսկվան, այնուամենայնիվ, Թուրքիայի դիրքերի հանդեպ ոչ թե հարձակողական կարգավիճակում է, այլ պաշտպանական։ Այսինքն, Ռուսաստանը Եվրոպայի նման պաշտպանության մեջ է և սոսկ աշխատում է կանխել տարածաշրջաններում իր համար վատթար սցենարների զարգացումը։ Ընդ որում, եթե Թուրքիան հավակնություններ ու լուրջ պահանջներ ունի այնպիսի առանցքային տարածաշրջանում, ինչպիսին Մերձավոր Արևելքն է, ապա Ռուսաստանն իրականացնում է խիստ զուսպ ու չափավոր ռազմավարություն, ընդ որում, միայն այնպիսի յուրօրինակ տարածաշրջաններում, ինչպիսիք են Սև ծովը կամ Կովկասը, մասամբ նաև Բալկաններն ու Կենտրոնական Ասիան։ Ֆրանսիացի փորձագետները ռուս-թուրքական ներկա հարաբերությունները գնահատում են որպես մարտավարական գործընկերների և ռազմավարական մրցակիցների փոխհարաբերություններ։

    Հետաքրքրություն են ներկայացնում նաև թուրքական նվաճողամտության ճանապարհին արգելքներ չհարուցելու ԱՄՆ-ի ռազմավարության առնչությամբ մեր առաջադրած վարկածին ֆրանսիացի փորձագետների գնահատականները։ Անդրատլանտյան հարաբերությունների դժվարություններին ու եվրոպական անվտանգության խնդիրներին ծանոթ ֆրանսիացի փորձագետներն այդ վարկածը գնահատել են որպես հնարավոր, բայց ոչ միակը ամերիկա-թուրքական հարաբերություններում։ Նրանց կարծիքով, այդ իրողությունն ավելի շուտ իրադարձությունների անաչառ զարգացման արգասիք է, ոչ թե ամերիկյան որոշակի գործողությունների, երբ ԱՄՆ-ը կարող էր հմտորեն գործել այդ իրավիճակում։

    Փորձագետների համոզմամբ` Ֆրանսիան ու Գերմանիան, ինչպես նաև եվրոպական պետությունների մեծ մասը, այդ թվում նաև` Մեծ Բրիտանիան, առանձնակի հետաքրքրություն չեն դրսևորում Կովկասի խնդիրների նկատմամբ, ներառյալ Վրաստանի խնդիրները և վրաց-ռուսական հարաբերությունները։ Եվրոպական պետությունները համոզվել են Վրաստանում այլ երկրներից «տարբերվող», ժողովրդավարական, իրավական պետություն կառուցելու ապարդյունության մեջ, ինչպես նաև այն բանում, որ Վրաստանը ճիշտ չի ընկալել ու մեկնաբանել Արևմտյան ընկերակցության կողմից աջակցության ցուցաբերման ազդանշանները։ Փորձագետներից մեկի պատկերավոր արտահայտությամբ` Ն. Սարկոզին «ձեռքերը լվացել է» և այլևս «հավես չունի» զբաղվելու վրացական խնդիրներով։ Սև ծովի ավազանում և Կովկասում Ֆրանսիայի ու Գերմանիայի շահերը խիստ սահմանափակ են, ու թեև տարածաշրջանային անվտանգության ներկա մակարդակը չի կարող բավարարել եվրոպացիներին ու նպաստել սեփական բիզնեսի զարգացմանը, նրանք մտադիր չեն այդ տարածաշրջաններում որևէ նախաձեռնություն հանդես բերելու։ Ֆրանսիան և Գերմանիան կովկասյան պետությունների հետ հարաբերությունների զարգացումը դիտարկում են «Արևելյան գործընկերության» ծրագրի և ավելի վաղ հռչակված «Մերձավոր հարևաններ» նախագծի (ըստ որի, Եվրոպան նախընտրում էր տարածաշրջանի աստիճանական ինտեգրումը) պրիզմայով։ Դրան զուգընթաց, կասկած չկա, որ «Արևելյան գործընկերությունը», ԱՄՆ-ի ուղղորդված քաղաքականության պայմաններում, Լեհաստանի ու Շվեդիայի խիստ «միակողմանի» նախաձեռնությունն է։ Ո՛չ Ն. Սարկոզին, ո՛չ Ա. Մերկելը այդ նախագիծը պատշաճ ոգևորությամբ չընդունեցին, բայց շատ տարօրինակ մի հանգամանք է ի հայտ գալիս։ Ո՛չ Ֆրանսիան, ո՛չ Գերմանիան ոչ մի կերպ դեմ չեն այդ նախագծի իրականացմանը, բայց ԱՄՆ-ի շահերի հետ կապված նախնական նախաձեռնության բնույթը որոշ չափով խարխլեց եվրոպական «մեծ տանդեմի» վստահությունը «Արևելյան գործընկերություն» ծրագրի նկատմամբ։ Ներկայումս Ֆրանսիան ու Գերմանիան ձգտում են արագացնել իրենց մասնակցությունը նախագծին, ավելի մեծ ոգևորությամբ են հավանություն տալիս Արևելյան Եվրոպայի պետությունների հետ Եվրամիության մերձեցման մտադրություններին։ Գերմանիան մեծ հետաքրքրությամբ է վերաբերվում Արևելյան Եվրոպայի «ընտելացմանը»։ Այսպես թե այնպես, Ռուսաստանն այդ նախաձեռնությունն այնպես չի ընդունում, ինչպես ՎՈՒԱՄ-ը, բայց, ցանկացած պարագայում, վերաբերվում է դրան եթե ոչ թշնամաբար, ապա մեծ զգուշավորությամբ։ Ֆրանսիան և Գերմանիան շատ լավ են հասկանում Ռուսաստանի տրամադրություններն ու դիրքորոշումը, բայց, այդուամենայնիվ, շարունակում են զարգացնել նախագիծը։ Նրանք ուզում են Ռուսաստանին ցույց տալ իրենց ձգտումը` «Արևելյան գործընկերություն» ծրագրում «խլելու» նախաձեռնությունը, այսինքն, «խլելու» նախաձեռնությունը ԱՄՆ-ից և Եվրոպայում նրա գործընկերներից` նպատակ ունենալով այն ներկայացնելու բնավ ոչ որպես հակառուսական։ Եվրոպացիները հույս ունեն, որ դա ճիշտ կընկալվի ու կմեկնաբանվի Մոսկվայում։ Բացի այդ, Ֆրանսիան ու Գերմանիան կցանկանային ապաքաղաքականացնել նախագիծը և ապագայում թույլ չտալ դրա քաղաքականացում, ընդ որում, նպատակ ունենալով ոչ միայն «խաղաղեցնել» Ռուսաստանը, այլև դիմակայել ԱՄՆ-ի քաղաքականությանը, որը շարունակում է փորձերը Արևելյան Եվրոպայում կազմավորելու Ռուսաստանը Ֆրանսիայից ու Գերմանիայից բաժանող աշխարհաքաղաքական արգելապատնեշ։ Այդ խաղում շատ ակտիվ դեր է կատարում Մեծ Բրիտանիան, որը պետությունների արևելաեվրոպական բլոկը դիտարկում է որպես կարևոր լծակ` Ռուսաստանի հետ «մեծ տանդեմի» համերաշխության քաղաքականության ձախողման ճանապարհին։

    Այս իրավիճակում եվրոպական խաղի առաջարկված սցենարը, ուր Թուրքիան, այսպես թե այնպես, բանավեճի թեմա է լինելու, ավելի ու ավելի օրախնդիր է դառնում, և հենց այդ աշխարհաքաղաքական «քառանկյունում» էլ ապագայում քննարկվելու է «թուրքական թեման»` որպես Եվրոպայի անվտանգության, կայունության և համագործակցության խնդրի կարևոր մաս։ Այդ խաղի որոշակի իրավիճակներում, Թուրքիայի նվաճողամտության ուղղվածության առնչությամբ Մեծ Բրիտանիայի, Ֆրանսիայի ու Գերմանիայի շահերը կարող են համընկնել` չնայած բարդ հակասություններին։ Այսպես թե այնպես, Արևմտյան Եվրոպայի տերությունների, ինչպես նաև ԱՄՆ-ի համար միանգամայն ընդունելի է, եթե Թուրքիան և Ռուսաստանը մեկ կամ մի քանի ուղղություններում բախվեն։ Ընդ որում, պետք է հասկանալ, որ այնպիսի մի թեմա, ինչպիսին Թուրքիայի հավակնություններն են ու նվաճողամտությունը Արևելյան Եվրոպայում, առավել ևս, Կենտրոնաարևելյան Եվրոպայում, դեռևս մշակված չէ, քանի որ դրա համար դեռ շատ քիչ փաստական ու վերլուծական նյութ կա։ Լիովին հնարավոր է, որ Թուրքիայի տնտեսական և քաղաքական կարողությունն այնքան մեծ չէ, որ այդ երկիրը կարողանա հավակնել Արևելյան Եվրոպայում որևէ առաջատար կամ նշանակալի դերի, և թուրքական ներկայությունն այդ ընդարձակ ու զարգացած, գերազանցապես քրիստոնեական տարածաշրջանում այնքան էլ էական չի լինի։ Բայց Արևելյան Եվրոպան, անկասկած, միշտ կլինի շատ կարևոր ու ակտիվ ասպարեզ քաղաքական նախագծերի իրականացման համար, և այստեղ ծավալվող իրադարձությունները, իհարկե, կդառնան Եվրոպայում «ուժի կենտրոնների» հակասության առարկա, ինչը կանդրադառնա Թուրքիայի հանդեպ Եվրոպայի երկրների ու Ռուսաստանի քաղաքական նպատակների ու խնդիրների վրա։

    Եվրոպական քաղաքականության մեջ, Թուրքիայի առումով, տևականորեն նկատվում է մի շատ կայուն հանգամանք, որը, որոշ ճշգրտման դեպքում, կարող է արմատապես փոխել բանավեճն ու մոտեցումները` առհասարակ «թուրքական թեման» քննարկելիս։ Խոսքը համաեվրոպական բանավեճի մասին է, ուր պետությունների մի մասը հանդես է գալիս Եվրամիությանը Թուրքիայի անդամակցության դեմ, մյուս մասը կա՛մ ողջունում է այն, կա՛մ շահարկում։ Այդ բանավեճը հնարավորություն է տալիս արտահայտելու տարբեր շահեր ու քաղաքական նպատակներ։ Դրա հետ մեկտեղ, մշտապես առկա է այն հանգամանքը, որ Ֆրանսիան ու Գերմանիան, ինչպես նաև Եվրամիությանը Թուրքիայի անդամակցության այլ հակառակորդներ, այդ բանավեճի շրջանակներում «պաշտպանական դիրքեր են զբաղեցնում», հիմնականում արդարանալով իրենց բռնած դիրքի համար։ Վերջին տարիներին, ինչը, իհարկե, պայմանավորված է Ն. Սարկոզիի և Ա. Մերկելի իշխանության գալով, Եվրամիությանը Թուրքիայի անդամակցության հակառակորդները պաշտպանությունից անցել են հարձակման, ընդ որում, շատ անհաշտ կերպով։ Դա խթան եղավ Եվրոպայի հասարակական շատ շրջանակների համար, որոնք նախկինում այնքան էլ որոշակիորեն չէին արտահայտում իրենց դիրքորոշումը։ Այս կապակցությամբ, «անդամակցության» հակառակորդներն առաջվանից ավելի են շահագրգռված այդ «անդամակցության» դեմ օրինական փաստարկներ բերելու հարցում, ընդ որում, արդեն ոչ միայն ներքաղաքական (Թուրքիայի ներքին հասարակական ու քաղաքական կյանքին վերաբերող) բնույթի, այլև այդ երկրի արտաքին քաղաքականության խնդիրներին վերաբերող հարցերում։
    Իգոր ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ
    http://www.lragir.am/armsrc/comments51048.html

  • Vrej1915
    replied
    Պատերազմ սկսելու համար Ադրբեջանը սպասում է ԵՄ հռչակագրին. 168 ժամ

    • Lragir.am
    • Քաղաքականություն - 23 Նոյեմբերի 2017,


    «168 ժամ» թերթը գրում է. «Ադրբեջանը այդքան էլ հետաքրքրված չէ ԵՄ-ին միանալու հարցով, նրան պետք է ԵՄ աջակցությունը՝ Արցախում պատերազմ սկսելու համար: Հարցն այն է, թե ԵՄ-ն կտա՞ այդ տեղեկանքը, թե՞ ոչ»,- երեկ հայտարարել է Միջազգային եւ անվտանգության հարցերի հայկական ինստիտուտի հիմնադիր-նախագահ Ստեփան Սաֆարյանը:



    «Մի կազմակերպություն չէ, որ այս տարի իր մտահոգությունն է հայտնել նոր պատերազմի վերսկսման մասին: Ադրբեջանցիները չեն թաքցնում, որ պատրաստվում են նոր պատերազմի, նրանց առիթ է պետք, պետք է լեգիտիմացում: Եվ Բրյուսելի հռչակագիրն անհրաժեշտ է Ալիեւին, որպեսզի լեգիտիմացնի դա, եւ այդ առումով՝ եւ՛ ԵՄ-ն եւ Հայաստանը պետք է շատ ուշադիր լինեն»,- ասել է նա:



    Նա նկատել է՝ ԵՄ-ի հայտնի մոտեցումը կա, որ հակամարտության կարգավորումը կապում են Մինսկի խմբի շրջանակների հետ. «Չեմ կարծում՝ գործը հասնի նրան, որ Ադրբեջանը վետո դնի, բայց նույնիսկ այս պայմաններում դեռ հայտնի չէ, թե որը կլինի կոմպրոմիսը: Հռչակագրի նշանակությունը պետք չէ թերագնահատել, եւ եվրոպական կողմը հիմարություն կանի, եթե այնպիսի զիջումների գնա, որ դա Ադրբեջանի համար իրականում պատերազմ սկսելու տեղեկանք լինի»:

    Leave a comment:


  • Vrej1915
    replied
    Էրդողանը մատնեց Պուտինին. Նոր կեղտոտ խաղ

      • ՀԱՅԿԱԶՆ ՂԱՀՐԻՅԱՆ, Գլխավոր խմբագիր
      • Մեկնաբանություն - 23 Նոյեմբերի 2017,


    Ղարաբաղյան խնդիրը միայն Ռուսաստանը կարող է լուծել, այդ պատճառով Սոչիում Վլադիմիր Պուտինի հետ հանդիպմանը նորից բարձրացնելու եմ այդ հարցը, երեկ ասել է Թուրքիայի նախագահ Ռեջեբ Թայիփ Էրդողանը:



    «Ղարաբաղյան հակամարտության հարցն ավելի վաղ քննարկել եմ Պուտինի հետ, և նա ինձ ասել է, որ Ռուսաստանը հնարավոր ամեն բան անում է այդ խնդրի լուծման համար: Ես ՌԴ նախագահին ևս մեկ անգամ կոչ եմ արել ուշադիր լինել 5 շրջանների վերադարձի հարցին, քանի որ այդ հարցը միայն Ռուսաստանը կարող է լուծել», ասել է Էրդողանը:



    Էրդողանը Սոչի էր մեկնել ՌԴ եւ Իրանի նախագահների հետ հանդիպմանը, որտեղ քննարկվել է Սիրիայի հետպատերազմյա խնդիրը եւ հռչակագիր ընդունվել: Այս երեք երկրներն ընդունել են ամերիկյան պլանը Սիրիայի հարցում Պուտին-Թրամփ համաձայնությունից հետո, որը սակայն ավելի լայն քաղաքական ընդգրկում ուներ, քան Սիրիան: Դա արտահայտվեց նաեւ Ղարաբաղի հարցում միջազգային կոնսենսուսին Ռուսաստանի մանալով: Լավրովի Երեւան եւ Բաքու այցերը նպատակ ունեին կողմերին տեղեկացնել, որ այս փուլում ցիկլը փակվել է:



    Էրդողանը նման հայտարարություն էր արել նաեւ Պուտինի հետ նախորդ՝ նոյեմբերի 13-ի հանդիպման նախօրեին: Այն ժամանակ նա ասել էր, որ Պուտինը մեծ հույսեր չունի այդ հարցում: Ավելին, Էրդողանը 5 շրջանների խնդրի չլուծման մեջ մեղադրել էր նաեւ Ադրբեջանին:



    Ինչո՞ւ է Էրդողանը որոշել նորից բարձրացնել 5 շրջանների հարցը, այն բանից հետո, երբ պարզ դարձավ միջազգային կոնսենսուսը Ղարաբաղում ստատուս-քվոն պահելու հարցում:



    Հնարավոր է Ադրբեջանն է ստիպում «նորից փորձել», առավել եւս, որ Բաքվում մեռելային լռություն է Ղարաբաղի խնդրի շուրջ միջազգային վերջին զարգացումների կապակցությամբ:



    Հնարավոր է նաեւ այդպիսով Էրդողանը «վրեժ» է լուծում Պուտինից ԱՄՆ-ի հետ սեպարատ համաձայնության համար, նրան կրկին դնելով փաստի առաջ: Բանն այն է, որ նրա հայտարարությունը նշանակում է, որ Արեւմուտքն ամենեւին էլ չի պնդում, որ հայերը վերադարձնեն տարածքները, եւ դա կարող է անել միայն Ռուսաստանը: Այսինքն, Ռուսաստանը նման նպատակ ուներ, բայց ԱՄՆ-ն թույլ չի տվել:



    Ռուսաստանն ուզո՞ւմ է, կամ ցանկանո՞ւմ է: Կամ իսկապես կարո՞ղ է սեպարատ լուծել այդ հարցը: Արդյոք 10 օր անց Պուտինի մոտ կարող էր հանկարծ նման հույս հայտնվել, որը չուներ Էրդողանի հետ նախորդ հանդիպմանը:



    Լավրովն այս թեման փակեց Բաքվում, հայտարարելով, թե չնայած ԱՄՆ-ի հետ տարաձայնություններին՝ Ղարաբաղի հարցում Ռուսաստանը համագործակցում է ԱՄՆ-ի հետ: Դա նշանակում է, որ Ռուսաստանն ընդունել է ԱՄՆ-ի դիրքորոշումը Ղարաբաղի խնդրում, որը հանգում է Վիեննայի պայմանավորվածությունների իրականացմանը եւ Մինսկի խմբի ձեւաչափը փոխելու փորձերի անթույլատրելիությանը:



    Դժվար թե Էրդողանը չի հասկանում այս ամենը: Այս պարագայում նրա հայտարարությունը կարող է նշանակել, որ Թուրքիան ու Ադրբեջանը Ռուսաստանին ասում են, որ չեն ընդունում ԱՄՆ-ի դիրքորոշումը եւ Ղարաբաղի հարցում միակ որոշող են ճանաչում Ռուսաստանին: Դա առաջարկ է Պուտինին՝ եթե ոչ հիմա, ապա ապագայում համատեղ դուրս գալ «ղարաբաղյան փակուղուց»:

    Leave a comment:


  • Vrej1915
    replied
    Massive Turkish Army convoy enters Syria, heads towards Kurdish front-lines – photos

    By News Desk
    -
    21/11/2017

    BEIRUT, LEBANON (10:55 P.M.) – A massive Turkish Army convoy was pictured entering Idlib Governorate from the Hatay Province, yesterday, marking the second time this month that Ankara has sent forces to Syria.

    According to Syrian opposition media outlets, the Turkish Army convoy established a 3rd ‘observation’ point in the Al-Aqil Mountains near the ‘Anadan Plain of west Aleppo.

    The Turkish Army has now positioned themselves at two separate areas near the Kurdish PYD-controlled Afrin Canton in northwestern Aleppo.











    Recently, the Turkish President Recep Tayyip Erdogan hinted that his army was preparing for a large-scale operation against the predominately Kurdish People’s Protection Units (YPG), adding that Turkey will not allow any terrorist forces on their border.

    Leave a comment:


  • Serjik
    replied
    Wow Vrej was right all along russians are selling armenia to turks. Quick guys lets beg George Soros and Uncle Sam to save us LOL

    Leave a comment:


  • Vrej1915
    replied
    Յըլդըրըմ․ Թուրքիան ստիպված էր ձեռք բերել C-400-ը


    Ռուսական արտադրության C-400 հակահրթիռային համակարգ, արխիվ

    Թուրքիան ստիպված էր ձեռք բերել ռուսական C-400 (S-400) զենիթահթիռային համակարգը, Միացյալ Նահանգներում հայտարարել է Թուրքիայի վարչապետ Բինալի Յըլդըրըմը:

    «C-400-ը մեր նախասիրությունը չէր՝ դա անհրաժեշտություն է, մենք ուզում էինք հակաօդային համակարգեր ձեռք բերել ՆԱՏՕ-ի անդամ պետություններից, բայց չենք ստացել անհրաժեշտ աջակցությունը Միացյալ Նահանգների կողմից: Մտադիր չենք հրաժարվել ՆԱՏՕ-ից: Համագործակցությունը Ռուսաստանի հետ մեզ պետք է, քանի որ մենք չունենք հակաօդային ժամանակակից համակարգ», - Թուրքիայի վարչապետի խոսքերն է մեջբերում Hurriyet թերթը:

    Յըլդըրըմի հավաստմամբ՝ նման համակարգի բացակայության պատճառով Թուրքիան չի կարողացել չեզոքացնել Սիրիայի տարածքից արձակված 71 հրթիռ, ինչի հետևանքով 29 մարդ է զոհվել Թուրքիայում:

    Հիշեցնենք՝ սեպտեմբերի 12-ին Թուրքիայի նախագահ Ռեջեփ Էրդողանը հայտարարել է, որ պաշտոնական Անկարան Մոսկվայի հետ արդեն ստորագրել է C-400 համակարգերի ձեռքբերման մասին համաձայնագիրը, և կանխավճարն արդեն փոխանցվել է:

    Ռուսական «Ռոստեխ»-ի ղեկավար Սերգեյ Չեմոզովը ՏԱՍՍ գործակալությանը որոշ մանրամասներ էր հայտնել ռուս - թուրքական համաձայնագրի վերաբերյալ, մասնավորապես ասել էր, որ գործարքի արժեքը գերազանցում է 2 միլիարդ դոլարը, երկու տարվա ընթացքում Թուրքիան կստանա արդեն ռուսական հրթիռները:

    Իսկ Թուրքիայի պաշտպանության նախարար Իսմայիլ Դեմիրը նոյեմբերի 11-ին պաշտոնապես հայտարարեց, որ ռուսական C-400 համակարգի շուրջ գործարքի հարցը վերջնականապես լուծված է, ընդ որում՝ ռուսական կողմը գործարքի համար վարկ է տրամադրել թուրքական կողմին:

    Leave a comment:


  • Vrej1915
    replied
    Իրանը մտավախություն ունի, որ Սաուդյան Արաբիան կարող է Ռուսաստանին «թանկ գնել». Chatham House-ի վերլուծաբան


    12.11.2017

    Հեղինակ՝ Աննա Ղազարյան

    Սաուդյան Արաբիայի թագավոր Սալման բեն Աբդել Ազիզ Ալ Սաուդի Մոսկվա այցից հետո լրատվամիջոցների գլխավոր թեման է դարձել ռազմական արտադրանք գնելու մասին հուշագրի ստորագրումը :

    Ինչպես հայտնում էր «Կոմերսանտ» պարբերականը, վկայակոչելով իր աղբյուրներին, բանակցությունների արդյունքներից էր կախված ավելի քան 3 մլրդ դոլար ընդհանուր գումարով ռազմական գործարքների փաթեթը կնքելու հեռանկարը: Հաղորդվում էր նույնիսկ, որ պայմանագրերով նախատեսվում է Էր Ռիադին նաեւ Ս-400 զենիթահրթիռային համալիրների մատակարարում:

    Սաուդյան Արաբիայի եւ Իրանի հարաբերություններում լարվածության վերջին գալարից հետո Մոսկվայի եւ Էր Ռիադի միջեւ ռազմական ոլորտում հնարավոր համագործակցությունը նոր նշանակություն է ստանում:

    Chatham House-ի Ռուս-եվրասիական ծրագրի աշխատակից Նիկոլայ Կոժանովը կարծում է, որ իրանցիները չափազանց հիվանդագին վերաբերվեցին հնարավոր պայմանագրերի եւ պայմանավորվածությունների նկատմամբ, որոնք ձեռք էին բերվել Սաուդյան Արաբիայի Մոսկվա այցի ընթացքում:

    «Իրանն ավանդաբար մտավախություն ունի, որ Սաուդյան Արաբիան կարող է, այսպես ասած, «թանկ գնել» Ռուսաստանին եւ նրան ստիպել Իրանից հեռանալ: Դա տեղի չի ունեցել, բայց Իրանի ղեկավարության մոտ զգուշավորությունը պահպանվում է»,- NEWS.am-ի հետ զրույցում նշեց Կոժանովը:

    Նրա խսքով՝ Ռուսաստանն ավանդաբար փորձում է իրեն գտնել Ծոցի երկրների շուկայում, եւ համաձայնագրի ստորագրումը այս նշաձողը զբաղեցնելու փորձ է:

    «Եթե Էր Ռիադի հետ պայմանագիրը ստորագրված է, առաջանում է ե՛ւ դաշնակիցների, ե՛ւ, օրինակ, ԱՄԷ-ի հետ փոխհարաբերությունների հնարավորություն: Սաուդցիների նպատակն ավելի շուտ ռուսական հզորության բեռնումն է, որ սպառազինությունը, որը կարող էր Իրանում հայտնվել, այնտեղ չհայտնվի»,- կարծում է վերլուծաբանը:

    Ինչ վերաբերում Ս-400 համակարգերի հետ կապված իրավիճակին, վերլուծաբանի խոսքով, դրանք օբյեկտիվորեն սաուդցիներին հարկավոր չեն, հատկապես այն պայմանավորվածությունները հաշվի առնելով, որոնց նրանք հասել են ամերիկացիների հետ: Փորձագետը ոշադրություն է հրավիրում այն փաստի վրա, որ խոսքը հուշագրի մասին է, եւ փաստորեն իրական պայմանավորվածություն է ձեռք բերվել մեկ հարցով, իսկ հատկապես՝ «Կալաշնիկով» ինքնաձիգի արտահանման տարբերակի արտադրական գծի ծավալման:

    Leave a comment:


  • Vrej1915
    replied
    Վիեննան կրկին փակեց Պուտինի եւ Էրդողանի ճանապարհը Ղարաբաղում

      • ՆԱԻՐԱ ՀԱՅՐՈՒՄՅԱՆ, Մեկնաբան
      • Մեկնաբանություն - 12 Նոյեմբերի 2017

    Չնայած Պուտինն ու Թրամփն առանձին չեն հանդիպել, Ռուսաստանի ու ԱՄՆ նախագահները կարողացել են Սիրիայի վերաբերյալ հայտարարության տեքստ համաձայնեցնել, որում Ռուսաստանի համար ցանկալի բառերը կան՝ Սիրիայի տարածքային ամբողջականության պահպանում:



    Երկու նախագահները պայմանավորվել են Իսլամական պետության դեմ պայքարն ավարտին հասցնել, համաձայնեցնել երկրի բաժանումը «ապաէսկալացված գոտիների», կամ այլ կերպ ասած՝ ազդեցության գոտիների, սակայն դրանով հանդերձ հայտարարվել է, որ Սիրիան չեն կիսելու:



    Համենայնդեպս, ոչ հիմա: Հնարավոր է, եթե Իրաքյան Քրդստանի հանրաքվեն այլ ելք ունենար, Պուտինն ու Թրամփն այլ բան կպայմանավորվեին: Սակայն առայժմ որոշել են չխանգարել միմյանց ամրապնդվելու Մերձավոր Արեւելքում՝ չփոփոխելով պետական սահմանները:



    Պուտինը չէր թաքցնում գոհունակությունը Թրամփի հետ պայմանավորվածության մասին պատմելիս: Ճիշտ է, դեռ հասկանալի չէ, թե ինչ է Ռուսաստանը զիջել դրա դիմաց: Պատահական չէ, որ Ուկրաինայի արտաքին գործերի նախարար Պավել Կլիմկինը նույն օրը հայտարարել է, որ պատրաստ է Դոնբաս խաղաղապահներ բերելու մասին բանաձեւի նախագիծը: Լրատվամիջոցները հայտնել են, որ խոսքը 20 000 միջազգային խաղաղապահների մասին է, որոնք կանգնելու են Ռուսաստանի եւ Ուկրաինայի սահմանին՝ ի հեճուկս Մոսկվայի:



    Միայն կռահել կարելի է, թե ինչով է պայմանավորված «տարածքային» սառեցումը: Դա եւ աճող կոնֆլիկտն է Սաուդյան Արաբիայի եւ Լիբանանի միջեւ, եւ պաղեստինյան հարցը լուծելու ԱՄՆ ծրագրերը: Որոշ արեւելյան վերլուծաբաններ ենթադրում են, որ Պաղեստինի հարցը ցանկանում են լուծել եգիպտական Սինայի հաշվին՝ ոչ ի վնաս Իսրայելի: Իսկ Պաղեստինի հարցի լուծումը կարող է Մերձավոր Արեւելքում նոր կարգի սկիզբ դառնալ:



    Դա սակայն, ապագայի համար: Առանց վերջնական լուծման սառեցում, հավանաբար, նաեւ Ղարաբաղին է սպասվում: Արդեն մի քանի շաբաթ արտահոսքեր են թողնվում, որ Պուտինն ու Էրդողանը որոշել են նոյեմբերի 13-ին հանդիպել Սոչիում եւ «լուծել» Ղարաբաղի հարցը: Խոսքը տարածքային զիջումների, ԵՏՄ-ին Ադրբեջանի անդամակցության եւ ռուս խաղաղապահների վերաբերյալ ինչ-որ նախագծի մասին է:



    Սակայն այդ հանդիպումից մի քանի օր առաջ Վիեննայում տեղի է ունեցել ԵԱՀԿ Մշտական խորհրդի նիստը, որտեղ ԱՄՆ-ն, Ռուսաստանը, Եվրամիությունն ու Հայաստանը զարմանալիորեն նման դիրքորոշում են հայտնել: Բոլոր կողմերը հայտարարել են Ղարաբաղում ԵԱՀԿ առաքելության ընդլայնման ու հակամարտության գոտում հետաքննություների մեխանիզմի մասին:



    Այդ մեխանիզմների ներդրումը նշանակում է հրաժարում ռազմական գործողություններից, որը կսառեցնի իրավիճակը եւ թույլ կտա շարունակել բանակցություններն արդեն նոր աշխարհակարգի մասին գլոբալ համաձայնությունների համատեքստում:



    Վիեննայում ԵԱՀԿ Մշտական խորհուրդը, փաստացի, փակել է Պուտինի եւ Էրդողանի միջեւ անջատ պայմանավորվածությունների ճանապարհը, որին կարող էր համաձայնվել Հայաստանը: Պատահական չէ, որ ադրբեջանական մամուլում գրեթե անդրադարձ չկա ԵԱՀԿ Մշտական խորհրդում կողմերի ելույթներին: Հնարավոր է, Բաքվում եւս թեթեւացած շունչ են քաշել, որովհետեւ Էրդողան-Պուտին պլանի համաձայնեցման դեպքում տարածաշրջանում մեծ անկայունություն կարող էր սկսվել:



    Անկասկած, Պուտինն ու Էրդողանը դեռ կարող են անջատ պայմանավորվել ու անգամ Հայաստանին ստիպել ինչ-որ հայտարարություններ անել, սակայն ԱՄՆ ու ԵՄ կոշտ դիրքորոշումը վկայում են, որ համաշխարհային մայրաքաղաքներում հասկանում են այդ հնարավորությունը եւ իրադարձությունների նման զարգացումը կանխելու ծրագրեր ունեն

    Leave a comment:


  • Vrej1915
    replied
    Նալբանդյանի զգուշացումն Իսրայելին. իրավիճակի փոփոխության մեկնարկ

      • ՀԱԿՈԲ ԲԱԴԱԼՅԱՆ, Մեկնաբան
      • Մեկնաբանություն - 11 Նոյեմբերի 2017




    «Սպառազինությունների առևտուրը բանջարեղենի առևտուր չէ, և նմանատիպ առևտուրը միշտ իր սև կողմն ունի, որը կարող է հանգեցնել որոշ բացասական հետևանքների: Հայաստանի և Իսրայելի հարաբերություններում կարևորն այն է, որ մենք որևէ հարց քննարկելու համար արգելք չունենք, նույնիսկ զգայուն հարցերը մենք անկաշկանդ քննարկում ենք և փորձում լուծումներ գտնել», իսրայելական հանրային հեռուստաընկերությանը տված հարցազրույցում հայտարարել է Հայաստանի արտաքին գործերի նախարար Էդվարդ Նալբանդյանը, որը Իսրայելի վարչապետի հրավերով նոյեմբերի 6-ին այցելել էր այդ երկիր եւ հանդիպել նրա հետ:



    Իսրայելի վարչապետի հետ Նալբանդյանի հանդիպման ամենաուշագրավ դրվագներից մեկն այն էր, որ դրա մասին Իսրայելի պաշտոնական հաղորդագրության մեջ ասվում էր, թե վարչապետ Նաթանյահուն Նալբանդյանի հետ խոսել է տարածաշրջանում Իրանի ռազմական ներկայացվածության ընդլայնման եւ դրա բացասական հետեւանքի մասին: Դրվագն առավել հետաքրքիր էր այն առումով, որ Նաթանյահու-Նալբանդյան հանդիպման մասին Հայաստանի ԱԳՆ պաշտոնական հաղորդագրության մեջ չկար Իրանի վերաբերյալ քննարկման մասին խոսք:



    Այդ հանգամանքի հնարավոր շարժառիթներից ու նրբերանգներից մի քանիսը դիտարկված են «Նաթանյահուի ուշագրավ առաջարկը Նալբանդյանին. Հայաստանի նոր դերը» եւ «Հայաստանն Իսրայելին առաջարկել է ընտրել» հոդվածներում:



    Սպառազինության խնդիրը հայ-իսրայելական օրակարգի գուցե առաջնային եւ ցավոտ հարցերից է: Խոսքը Ադրբեջանին Իսրայելի վաճառած մահաբեր սպառազինության մասին է, որը, օրինակ ապրիլյան պատերազմում բավական խնդիրներ առաջացրեց հայկական կողմի համար: Այդ համատեքստում առաջացավ նաեւ աղմկոտ պատմությունը, որ մամուլ սպրդեց Հայաստան Իսրայելի տարածաշրջանային գործակցության նախարարի այցից հետո, կապված հարվածային անօդաչուների հետ, երբ Ադրբեջանի իսրայելական մատակարար ընկերությունը դրանք փորձարկել էր հենց հայկական դիրքերի վրա՝ բարեբախտաբար առանց զոհերի:



    Պաշտոնական Թել-Ավիվը արձագանքեց համարժեք, սկսվեց քննություն, իսկ դրա ընթացքում արգելափակվեց վաճառքը: Բայց աներկբա է, որ Ադրբեջանի հետ Իսրայելի ռազմա-տեխնիկական գործակցության հարցում Երեւանն ու Թել-Ավիվն ունեն քննարկելու լայն հարցեր:



    Ահա այդ համատեքստում ուշագրավ է դառնում Իրանի տարածաշրջանային ռազմական ներկայության մասին հարցի բարձրացումը Հայաստանի արտգործնախարարի հետ հանդիպմանը, երբ Հայաստանն ակնհայտորեն չունի Իրանի վրա այդ հարցում ազդելու որեւէ հնարավորություն կամ լծակ: Այստեղ է սակայն գուցե բուն խնդիրը, որ Իսրայելը հարցը բարձրացնում է ոչ թե ակնկալելով, որ Հայաստանը կօգնի կանգնեցնել Իրանին, այլ ակնկալիքով, որ Հայաստանն Իրանին չի օգնի Մերձավոր Արեւելքում ռազմական խնդիրների լուծման հարցում:



    Թվում է, թե ինչպես պետք է Հայաստանն օգնի Իրանին: Բայց այստեղ է, որ առաջ է գալիս Ադրբեջանին իսրայելական մատակարարումների խնդիրն ու ուշագրավ երանգ է ստանում Նալբանդյանի առաջ Իրանի հարցի բարձրացման Նաթանյահուի քայլն ու Հայաստանի արտգործնախարարի հայտարարությունը իսրայելական հեռուստաընկերությանը: Իսրայելը թերեւս ունի կամ տեղեկություն, կամ լուրջ մտավախություն, որ Ադրբեջանին մատակարարած իսրայելական սպառազինություն խոցող հայկական զինուժը փաստորեն ձեռք է բերում այդ սպառազինության վերաբերյալ որոշակի տեղեկատվություն, որը կարող է դրվել նաեւ հայ-իրանական գործակցության սեղանին, այսինքն հայտնվել Իրանի տրամադրության տակ:



    Առավել եւս, որ բոլորովին վերջերս իրանական մամուլին տված հարցազրույցներից մեկում Սերժ Սարգսյանն արել էր խիստ ուշագրավ մի հայտարարություն: «Ըստ էության՝ մեր երկու երկրները ոչ թե միջազգային անվտանգության սպառողներ են, այլ այդ անվտանգության կերտողներ, որոնց գործակցությունը միտված է միմիայն կայուն և խաղաղ տարածաշրջանային համակեցության ապահովմանը: Հայաստանը և Իրանը, ըստ իս, ունեն մի կարևոր ընդհանրություն. միջազգային ասպարեզում մեր իրականացրած քաղաքականությունը հիմնված է արդարության հասնելու տեսլականի վրա, ինչը չափազանց կարևոր է առկա բազմաթիվ խնդիրների խաղաղ և հիմնավոր լուծման առումով», հայտարարել էր Սերժ Սարգսյանը, փաստացի ակնարկելով անվտանգության խնդրում հայ-իրանական ընդհանուր շահի եւ գործողությունների տրամաբանության կարեւոր ընդհանրությունների մասին:



    Այդ համատեքստում, Իսրայելի հանրային հեռուստաընկերությանը տված հարցազրույցում անդրադառնալով սպառազինության վաճառքի խնդրին, Էդվարդ Նալբանդյանն անում է ուշագրավ ակնարկ. «Սպառազինությունների առևտուրը բանջարեղենի առևտուր չէ, և նմանատիպ առևտուրը միշտ իր սև կողմն ունի, որը կարող է հանգեցնել որոշ բացասական հետևանքների», ասում է Հայաստանի արտգործնախարարը, կարծես թե բավականին նրբորեն ակնարկելով, որ Իսրայելի մտահոգությունը ունի հիմք կամ կարող է հիմք ունենալ, բայց դա հենց Իսրայելի գործողության, այսինքն Ադրբեջանին սպառազինության վաճառքի «սեւ» եւ «բացասական» կողմն է, ըստ այդմ վաճառքից առաջ Թել Ավիվը պետք է ծանրութեթեւ անի, դրանից իր շա՞հն է ավելի առարկայական, թե խնդիրները:



    Ինչ է հաջողվել այդ կապակցությամբ Էդվարդ Նալբանդյանին Իսրայել այցի ընթացքում, ինչի՞ են հանգել Հայաստանն ու Իսրայելը նրա ասած անկեղծ քննարկումների արդյունքում: Թեեւ այն, որ թեման դարձել է հայ-իսրայելական բավականին բարձր մակարդակի քննարկման հարց, արդեն իսկ դրական եւ ողջունելի իրողություն է, քանի որ կարող է վկայել իրավիճակի փոփոխության մեկնարկի մասին:

    Leave a comment:


  • Vrej1915
    replied
    Ex-Trump aide Mike Flynn says Gulen kidnap allegations 'false'

    • BBC
    Image copyrightREUTERS Image captionMr Flynn denies discussing anything illegal
    Former top White House aide Michael Flynn has denied offering $15m (£11.5m) to help forcibly remove a Muslim cleric to Turkey are "false", his lawyer says.

    Robert Kelner said claims that the ex-national security adviser and his son had met Turkish representatives to discuss a plot were "outrageous".

    An alleged plan to remove the cleric, Fethullah Gulen, was first revealed by former CIA director James Woolsey.

    Turkey accuses Mr Gulen of being behind the failed July 2016 coup.

    Turkish President Recep Tayyip Erdogan has repeatedly called for Mr Gulen's extradition from the US, where he lives in Pennsylvania.

    According to The Wall Street Journal, Mr Flynn - who quit his post after misleading the White House about meeting a Russian envoy before Donald Trump took office - discussed having Mr Gulen transported on a private jet to the Turkish prison island of Imrali.

    It also reported a payment was offered.

    The newspaper said the matter had emerged as part of special counsel Robert Mueller's investigation into alleged Russian meddling in the US election.

    The inquiry focused on a meeting in mid-December between Mr Flynn, who was serving on the White House transition team at the time, and Turkish officials in New York, it reported.

    Meanwhile, NBC said that federal investigators were also looking into whether Mr Flynn had tried to push for the return of Mr Gulen to Turkey during his time as White House national security adviser.

    But Mr Kelner vociferously denied all the allegations. He issued a statement saying that, as a rule, they had avoided responding to media rumours and allegations.

    "But today's news cycle has brought allegations about General Flynn, ranging from kidnapping to bribery, that are so outrageous and prejudicial that we are making an exception to our usual rule: they are false," he added.

    Ex-CIA chief Mr Woolsey, who is also a board member for Mr Flynn's consultancy, Flynn Intel Group, previously told CNN about a meeting involving Turkish officials in September 2016.

    "There was at least some strong suggestion by one or more of the Americans present at the meeting that we would be able, the United States would be able, through them, to be able to get hold of Gulen," he said.

    A spokesman for the company denied Mr Flynn had discussed any illegal actions with the officials.

    Mr Flynn was the first aide in President Trump's White House to resign, after only 23 days on the job.

    The retired lieutenant general had admitted lying to Vice-President Mike Pence about a meeting with the Russian ambassador in which the lifting of US sanctions was discussed.

    Mr Flynn also failed to register as a lobbyist for the Turkish government while he was seeking White House security clearance.

    In 2016, Flynn Intel Group was paid $530,000 for lobbying on behalf of the Turkish government - work which required him to register as "a foreign agent".

    His lawyer later said Mr Flynn had not registered because he was working for a Turkish businessman, rather than a government official.

    Investigators are also looking into the actions of his son, Michel Flynn Jr, who worked closely with him at Flynn Intel Group.

    NBC News and The Wall Street Journal also reported that Mr Flynn and the meeting participants had discussed a way to free Turkish-Iranian gold trader Reza Zarrab, who is in a US jail on charges of evading US sanctions on Iran.

    Leave a comment:

Working...
X