Announcement

Collapse

Forum Rules (Everyone Must Read!!!)

1] What you CAN NOT post.

You agree, through your use of this service, that you will not use this forum to post any material which is:
- abusive
- vulgar
- hateful
- harassing
- personal attacks
- obscene

You also may not:
- post images that are too large (max is 500*500px)
- post any copyrighted material unless the copyright is owned by you or cited properly.
- post in UPPER CASE, which is considered yelling
- post messages which insult the Armenians, Armenian culture, traditions, etc
- post racist or other intentionally insensitive material that insults or attacks another culture (including Turks)

The Ankap thread is excluded from the strict rules because that place is more relaxed and you can vent and engage in light insults and humor. Notice it's not a blank ticket, but just a place to vent. If you go into the Ankap thread, you enter at your own risk of being clowned on.
What you PROBABLY SHOULD NOT post...
Do not post information that you will regret putting out in public. This site comes up on Google, is cached, and all of that, so be aware of that as you post. Do not ask the staff to go through and delete things that you regret making available on the web for all to see because we will not do it. Think before you post!


2] Use descriptive subject lines & research your post. This means use the SEARCH.

This reduces the chances of double-posting and it also makes it easier for people to see what they do/don't want to read. Using the search function will identify existing threads on the topic so we do not have multiple threads on the same topic.

3] Keep the focus.

Each forum has a focus on a certain topic. Questions outside the scope of a certain forum will either be moved to the appropriate forum, closed, or simply be deleted. Please post your topic in the most appropriate forum. Users that keep doing this will be warned, then banned.

4] Behave as you would in a public location.

This forum is no different than a public place. Behave yourself and act like a decent human being (i.e. be respectful). If you're unable to do so, you're not welcome here and will be made to leave.

5] Respect the authority of moderators/admins.

Public discussions of moderator/admin actions are not allowed on the forum. It is also prohibited to protest moderator actions in titles, avatars, and signatures. If you don't like something that a moderator did, PM or email the moderator and try your best to resolve the problem or difference in private.

6] Promotion of sites or products is not permitted.

Advertisements are not allowed in this venue. No blatant advertising or solicitations of or for business is prohibited.
This includes, but not limited to, personal resumes and links to products or
services with which the poster is affiliated, whether or not a fee is charged
for the product or service. Spamming, in which a user posts the same message repeatedly, is also prohibited.

7] We retain the right to remove any posts and/or Members for any reason, without prior notice.


- PLEASE READ -

Members are welcome to read posts and though we encourage your active participation in the forum, it is not required. If you do participate by posting, however, we expect that on the whole you contribute something to the forum. This means that the bulk of your posts should not be in "fun" threads (e.g. Ankap, Keep & Kill, This or That, etc.). Further, while occasionally it is appropriate to simply voice your agreement or approval, not all of your posts should be of this variety: "LOL Member213!" "I agree."
If it is evident that a member is simply posting for the sake of posting, they will be removed.


8] These Rules & Guidelines may be amended at any time. (last update September 17, 2009)

If you believe an individual is repeatedly breaking the rules, please report to admin/moderator.
See more
See less

Remember 13 JUNE 1992: Day of INFAMY

Collapse
X
  • Filter
  • Time
  • Show
Clear All
new posts

  • #51
    Re: Remember 13 JUNE 1992: Day of INFAMY

    Կոլցո. ռուս-ադրբեջանական գործողության 25 տարին

    ՀԱՅԿԱԶՆ ՂԱՀՐԻՅԱՆ, Գլխավոր խմբագիր
    Քաղաքականություն - 30 Ապրիլի 2016


    ՀՀ ԱԳՆ-ն տարածել է փոխնախարար Շավարշ Քոչարյանի մեկնաբանությունը Օղակ գործողության 25-րդ տարելիցի կապակցությամբ:

    25 տարի առաջ՝ 1991թ. ապրիլի 30-ին, ազդարարվեց Ադրբեջանի՝ հայ ժողովրդի դեմ որդեգրած պետական ահաբեկչության քաղաքականության հերթական դրսևորման մեկնարկը՝ Լեռնային Ղարաբաղի հյուսիսային շրջանի հայ բնակչության ոչնչացումը և հայրենազրկումը: Ադրբեջանի իշխանությունների կողմից մինչ օրս արդարացվող այդ գործողություններին կարելի է տալ միայն մեկ իրավական գնահատական՝ մարդկության դեմ հանցագործություն:

    Օղակ (Կոլցո) գործողության Ադրբեջանի զինված հրոսակախմբերի իրականացրած դաժանությունները և այդ գործողության մեջ խորհրդային բանակի ներգրավվածությունը համապատասխան գնահատականի են արժանացել միջազգային հանրության կողմից՝ միջազգային իրավապաշտպան կազմակերպությունների, ՌԴ, ԱՄՆ օրենսդիր մարմինների և Եվրախորհրդարանի համապատասխան բանաձևերում: Այնուամենայնիվ, Ադրբեջանը չհրաժարվեց հայատյացության, ռասիստական քաղաքականությունից, ինչի վերջին վկայությունն են Լեռնային Ղարաբաղի դեմ Ադրբեջանի ապրիլյան ագրեսիան և դրան ուղեկցող վայրագրությունները, ասվում է հայտարարության մեջ:

    ՀՀ ԱԳՆ-ն հպանցիկ արձանագրում է խորհրդային բանակի ներգրավվածությունը, կրկին խուսափելով այդ իրադարձության համար հստակ պատասխանատվության մատնանշումից: Այդ ժամանակ Ադրբեջանն անկախ պետություն չէր եւ խորհրդային պետության մի մասն էր, այսինքն՝ թիվ 1 պատասխանատուն ԽՍՀՄ-ն էր, խոշոր հաշվով՝ Ռուսաստանը:

    Հայաստանում ավանդույթ կա ամեն մի պատմական փուլում Հայաստանի ու հայ ժողովրդի դեմ Ռուսաստանի թշնամական քաղաքականությունը դուրս գրել նախորդ ռեժիմների վրա: Այսպես, կոմունիստական շրջանում մեղադրում էին ցարիզմը, դեմոկրատական շրջանում՝ կոմունիստներին, հետո՝ դեմոկրատներին, հետո կմեղադրեն Պուտինին, եւ այսպես շարունակ:

    Տարբեր գույների ու բնույթի ռեժիմները Ռուսաստանում փոխարինում են միմյանց, բայց այդ երկրի քաղաքականությունը Հայաստանի հանդեպ չի փոխվում եւ չի կարող փոխվել, որքան էլ հայերը տխրեն: Բայց որքան էլ տխրեն, մի կողմից կա քարոզչության, փաստերը լռության մատնելու, պատմությունն առասպելաբանությամբ նենգափոխելու միջոցով ստեղծված իրականությունը, մյուս կողմից ինքը դաժան իրականությունը եւ փաստերը:

    Իսկ դրանք հետեւյալ իրականությունն են ցուցադրում. Հարավային Կովկասում Ռուսաստանի վարած քաղաքականության արդյունքում հետեւողական կրճատվել են հայաբնակ տարածքները, հատկապես վերջին հարյուրամյակում: Արեւմտյան Հայաստանը լիովին հայաթափվել է, Արեւելյան Հայաստանի տարածքները՝ Ղարաբաղը, Նախիջեւանը Ռուսաստանը հանձնել է Ադրբեջանին: Ընդ որում, ըստ արխիվային փաստաթղթերի, ռուսական բանակը թուրքական բանակի հետ համատեղ արդեն խորհրդայնացված Հայաստանում շարունակել է հայերի ցեղասպանությունն ու տեղահանությունը՝ հազարավոր զոհեր, 500 հազար գաղթական արեւմտահայեր էլ բռնագաղթեցվել են Ռուսաստան: Այս գազանություններից նույնիսկ հայ բոլշեւիկներն էին ապշել:

    Կոլցո գործողությունը իրականացրել է ռուսական բանակը, ներգրավելով օմօնի համազգեստ հագած ադրբեջանական խաժամուժին: Ադրբեջանցիներն ինքնուրույն ու ինքնագլուխ չէին գնա նման քայլի: Դրա արդյունքում սպանվել են հազարավոր հայեր, բնաջնջվել են Հյուսիսային Արցախի հայաբնակ ընդարձակ տարածքները:

    Արդեն դեմոկրատների օրոք, Ռուսաստանը երկրորդ պատժիչ գործողությունն իրականացրեց Ղարաբաղի դեմ, որի արդյունքում տասնյակ հայկական բնակավայրեր տեղահանվեցին Հադրութում, Մարտակերտում, այլ շրջաններում:

    Այսօր էլ Ռուսաստանի այս քաղաքականությունը շարունակվում է: Քառօրյա պատերազմի իրողությունները դրա վառ ապացույցն են, բոլորն էլ արդեն ամեն ինչ հասկացել են:

    Ռուսաստանը թյուրքական աշխարհքաղաքականության գործիքն է, եւ այդ հանգամանքը հատկապես վառ է արտահայտվել հենց հայկական հարցում: Ադրբեջանը երբեք առանց Ռուսաստանի հավանության ու աջակցության չի համարձակվել հարձակվել հայերի վրա: Նույնը վերաբերվում է Կոլցո գործողությանը:

    Կոլցո գործողության թիվ մեկ պատասխանատուն Ռուսաստանն է, որքան էլ հայերը փորձեն խնամքով մոռացության տալ այս հանգամանքը, կամ փորձեն Ռուսաստանին փաթեթավորել խորհրդային թիկնոցով: Կարմիր կովն իր կաշին չի փոխում, ինչ թիկնոց էլ վրան գցվի:

    - See more at: http://www.lragir.am/index/arm/0/pol....oD9qYrUB.dpuf

    Comment


    • #52
      Re: Remember 13 JUNE 1992: Day of INFAMY

      Геташен-25

      Двадцать пять лет Четверть века.

      Много или мало это для человека, потерявшего Родину? За это время выросло целое поколение молодых людей, которые не видели ее, но продолжают разговаривать на родном диалекте и гордиться тем, что они геташенцы. Нас стало несколько десятков тысяч, жизнь раскидала нас по миру, но каждый мечтает хотя бы раз увидеть свой Геташен, преклонить колени перед разрушенными могилами своих предков и попросить прощения за долгие годы плена

      30 апреля 1991 года началась крупномасштабная военная операция Кольцо. Рано утром подразделения Бакинского полка ВВ МВД СССР при поддержке подразделений дислоцированной в Кировабаде (ныне Гянджа) 23-й дивизии 4-й армии, заняли господствующие над Геташеном высоты и ворвались в село якобы для проверки паспортного режима. Вслед за ними в село вошли азербайджанские омоновцы. Начались погромы домов и убийства мирных жителей. Только за первые часы были убиты и ранены около двух десятков человек, причем убийства проходили при молчаливом согласии, а во многих случаях и при участии советских солдат и офицеров.

      В недавней четырехдневной войне весь мир был потрясен зверствами азербайджанских военных по отношению к мирным жителям в карабахском селе Талиш. Весь мир, но не армяне. Приводились параллели с террористами ИГИЛ, но где было Исламское государство, когда 25 лет назад звери в форме азербайджанского ОМОНа снимали скальпы с живых людей, кидали их под гусеницы танков, отрезали уши и расчленяли топорами мирных жителей Геташена и Мартунашена.

      Толпы азербайджанских головорезов до этого уже успели отличиться своими зверствами во время погромов в Сумгаите, Кировабаде, Баку и других городах и селах бывшей Азербайджанской ССР, но в Геташене людей громили и убивали военные и милиция, представители власти. Этническая чистка была предпринята с санкции президента СССР Михаила Горбачева и президента Азербайджана Аяза Муталибова. Власть, которая должна была защищать убивала.

      Вот только несколько свидетельств жителей этих сел.

      Свидетельство врача больницы Геташена: У раненых, которые поступили в больницу, были обнаружены эксцентрические пули, которые разрывали все внутренние органы. Среди привезенных трупов были убитые 70-80-летние старики. Папика Сейраняна, которому было 83 года, убили из автомата. Женщине Рипсиме было 78 лет, Ахумяну Оганесу более 80-ти. Гянджумяну Бенику было 70 лет. Ахумяна застрелили солдаты в постели в больном состоянии. Некоторых порубили топорами: Согомоняна Мелсика, 50-ти лет. Всего в больницу поступило 13 трупов, не считая раненых. Среди трупов были с отрезанными ушами Назарян Валерик возраста до 30-ти лет....

      А это свидетельство жителя Мартунашена: От обстрела из танков крыши домов взлетели в воздух, горели дома. В это время появились вертолеты, из которых стреляли вниз. Обстрел продолжался около двух часов. После прекращения обстрелов спустились в нижнюю сторону села, откуда были начаты обстрелы. Там дома сильнее горели. Там узнали, что 5 человек были убиты, а двое получили ранения. Убиты Оганесян Оганес в возрасте 65 лет, Давтян Хачатур 66 лет, Алкамян Шамир 57 лет, Агаджанян Размик 49 лет и гостивший седовласый мужчина средних лет из Еревана. ...Убив Оганеса и Шамира, их трупы были раздавлены танками, а головы размозжены.
      Несколько десятков человек были взяты в заложники. Вот свидетельство одного из них: Каждые 2-3 минуты нас заставляли вставать и начинали беспощадно избивать, нанося удары автоматами, кулаками, пинали ногами. Когда я, изнемогая, падал, продолжали избивать в лежачем положении... С головы и с лица непрерывно сочилась кровь. Избивали по трое, четверо, азербайджанцы и русские... Поименно я их не знаю, но, увидев, могу опознать. Весь день продолжались избиения и истязания; когда избивавшие уставали и уходили, вместо них приходили другие... С меня сняли турецкий свитер, стали вырывать зубы, вставив между зубов нож, начали вырывать золотые коронки, разрезали губы, выдернули коренной зуб, плоскогубцами вырывали с корнями волосы на голове, ножом кромсали волосы, а потом заставляли собирать их, приговаривая при этом, что волосы армянина грязные, заставляли собирать и класть в карман, принуждали лизать ботинки, ложиться лицом на землю и приподниматься на руках, а когда я был не в состоянии исполнять, то они начинали ломать спину. Заставляли кусать друг другу уши, избивать друг друга... Затем вошел азербайджанец в чине майора и произнес: Вы что, не знаете, что Горбачев не умер, сколько возможно, будем истреблять вас, хватит, что 70 лет вы жили на нашей земле, мы будем вас резать все больше и больше, вы видимо забыли 1915 год, еще месяц и мы захватим Шаумян и Карабах, а потом вы увидите нас на площади в Ереване.

      Безнаказанность ведет к новым злодеяниям. Оставшаяся не осужденной, операция Кольцо стала прецедентом для новых военных преступлений и жестоких акций против гражданского населения. Организаторы и исполнители этих преступлений не понесли никакого наказания; наоборот: даже были награждены орденами и медалями. Зверства поощрялись и в дальнейшем: при захвате Мараги, Шаумянского района. Вчерашние погромщики и убийцы мирных жителей становились национальными героями недообразования под названием Азербайджанская республика.
      Трагедия Геташена и Мартунашена, Шаумянского района, других сел Нагорного Карабаха не должна быть забыта. Жители этих сел должны получить возможность вернуться в свои дома, вернуться и жить. Справедливость должна восторжествовать.

      В той войне армянский солдат победил, но не добил векового врага в его логове. В плену у погромщиков остались и Геташен с Мартунашеном. Прошло двадцать пять лет, но враг не оставил попыток взять реванш и очистить Арцах от его исконных хозяев. На этот раз мы должны отбить у него желание даже смотреть в сторону армянских государств. И нас никто и ничто не должно остановить.

      Двадцать пять лет назад Геташен называли воротами в Арцах. Закавказские турки при помощи советских солдат завладев им, решили, что смогут войти в Арцах. Они просчитались, и сегодня путь к окончательной победе это Геташен. С него началась эта война, с его освобождением она и закончится. Теперь Геташен это ворота в Баку. Ворота к Победе!

      Арутюн ДЖАГАРЯН

      Comment


      • #53
        Re: Remember 13 JUNE 1992: Day of INFAMY

        03.05.2016
        Կոլցո օպերացիա

        Քաղաքացիական գիտակցություն

        Օղակ Օպերացիա1991թ. գարնանից մինչև ամառ ընկած ժամանակահատվածում ադրբեջանական իշխանությունների և խորհրդային բանակի կողմից իրականացվեց Օղակ օպերացիան: Այն իրականացվում էր ոչ միայն խորհրդային Ադրբեջանի տարածքում, այլ նաև ՀՀ սահմանամերձ շրջաններում: Օղակ օպերացիան պետական ահաբեկչություն էր՝ ուղղված 27 հայաբնակ գյուղերի խաղաղ բնակիչների դեմ:

        Օպերացիայի իրականացման ժամկետը 1991թ. ապրիլ-օգոստոս ամիսներն էր, իրականացման վայրերը՝ ԼՂՀ Շուշիի, Մարտակերտի, Հադրութի, Շահումյանի շրջանները, խորհրդային Հայաստանի Նոյեմբերյանի, Գորիսի, Տավուշի շրջանները: Օպերացիայի իրականացման հեղինակներն էին Այազ Մութալիբովը, Վիկտոր Պոլյանիչկոն, Մուհամեդ Ասադովը, Միխայիլ Գորբաչովը, Բորիս Գրոմովը, Ադրբեջանի ազգային ճակատը, Ադրբեջանի ԽՍՀ ոստիկանության հատուկ ջոկատը, ԽՍՀՄ ներքին զորքերի և բանակի ստորաբաժանումները:

        Քերոլայն Կոքսի և Ջոն Էբների Էթնիկ զտումները շարունակվում են. ԼՂՀ պատերազմ գրքում նշվում էր, թե ինչպիսի վայրագությունների էին ենթարկվում հայերը. արական սեռի նկատմամբ բռնություններ էին կիրառվում, իսկ կանանց բռնաբարում էին:

        Օղակ օպերացիայի առաջին թիրախը ԼՂՀ Գետաշեն գյուղն էր, որը մոտ 5000 բնակչություն ուներ:

        1990թ. հուլիսի 26-ին Գորբաչովի կողմից ԽՍՀՄ օրենսդրությամբ չնախատեսված զինված խմբերի ձևավորման և զենքի ապօրինի պահման և բռնագրավման մասին օրենք հրապարակվեց, որը, փաստացի, խաղաղ բնակչության դեմ ծավալված պետական ահաբեկչության շարունակությունն էր: Գերագույն խորհրդի հայ պատգամավորները դիմում էին Գորբաչովին, իսկ նա պատասխանում էր, որ այնտեղ զինյալներ են, այդ պատճառով էլ կատարվում էր ռազմական գործողությունը, սակայն ռուս զինվորներն անգամ նշում էին, որ այնտեղ զինյալներ պարզապես չկային:

        Ընդունված է համարել, որ այդ գործողությունը ԽՍՀՄ պահպանման համար կազմակերպվելիք հանրաքվեին մասնակցելուց հրաժարվելու համար հայերին ուղղված պատիժ էր:

        Վիկտոր Կրիվոպուսկովի Ըմբոստ Ղարաբաղ գրքում նշվում էր, որ դեռևս 1990թ. նոյեմբերին իրենց տրամադրության տակ հայտնվեցին ադրբեջանական իշխանությունների կողմից Խանլարի նախկին Շահումյանի շրջանի գյուղերից հայերի տեղահանման մասին գաղտնի նյութեր: Ադրբեջանական ԽՍՀ կողմից փաստացի հավանության էր արժանացել հայերի տեղահանման ծրագիրը: Այդ ամենը ոչ միայն համաձայնեցված էր ադրբեջանական ԽՍՀ-ի հետ, այլ նաև Խորհրդային Միության անվտանգության մարմնի հետ, և զուր են այն պնդումները, թե ադրբեջանցիները գործել են անջատ՝ առանց կենտկոմի համաձայնության:

        1991թ. մարտի 25-ից ադրբեջանական ՕՄՈՆԸ սկսել էր Գետաշեն և Մարտունաշեն գյուղերի գնդակոծումը: 1991թ. մարտի 14-ին Եվրախորհրդարանն ընդունեց բանաձև, որով Գորբաչովին կոչ էր անում վերջ դնել բռնություններին: Բազմաթիվ ականատեսներ նշում էին, որ կատարվող բարբարոսությունները և այդ ամենը, բնականաբար, ատելություն էր հարուցում մյուս կողմից, և պաշտպանության համար ֆիդայական ջոկատներ էին ստեղծվում: Ըստ Էխո Մոսկվա պարբերականի՝ այդ ժամանակ գործողությանը մասնակցելու էր Ադրբեջանի ՕՄՈՆԸ (1000 մարդ), որը համաձայնեցված էր ԽՍՀՄ անվտանգության խորհրդի հետ և նրանք ենթարկվում էին Ադրբեջանական ՆԳՆ-ին: Ապրիլի 9-ին Ստեփանակերտ են ժամանում ԽՍՀՄ ՆԳՆ պաշտոնյաներ՝ Բորիս Գրոմովի գլխավորությամբ: Խորհրդակցություն է տեղի ունենում, որից հետո Վիկտոր Պոլյանիչկոն և Գրոմովն առաձնանում են: Ամբողջ այս գործողությունները ղեկավարվում էին Գրոմովի կողմից:

        Առաջին հարվածը, ինչպես նշվեց, կայացավ Գետաշենի ուղղությամբ: Մոտ 2500 խաղաղ բնակիչներ դուրս շպրտվեցին սեփական տներից և տեղափոխվեցին Հայաստան, իսկ ավելի քան 500 երիտասարդ և միջին տարիքի տղամարդկանց ձերբակալեցին և տարան անհայտ ուղղությամբ: Գետաշենի հարցը լուծված էր:

        Հաջորդ հարվածը Բերդաձորին էր ուղղված: Մայիսին, Էխո Մոսկվա պարբերականի հաղորդմամբ, Լաչինում, Ջաբրաիլում, Ֆիզուլիում զտման կետեր էին ստեղծվում և բոլոր ձերբակալվածներին հենց այդ ուղղություններով էին տանում: Ոմանց սպանում էին, ոմանց՝ վաճառում, ոմանց՝ տեղափոխում Շուշիի բանտ, ոմանց էլ՝ բաց թողնում: Օղակ օպերացիայի ընթացքում ձերբակալվածներից շատերի ճակատագրերը դեռևս անհայտ է:

        Շահումյանի շրջանում հուլիսի 6-10 ադրբեջանական ՕՄՈՆ-ը գրոհի է անցնում, իսկ գյուղացիները դիմադրում են: Բանակային ստորաբաժանումները ռազմական գործողություններ են սկսում խաղաղ բնակչության դեմ. տանկեր, կործանիչներ են օգտագործվում: Մարդիկ ստիպված լքում են այդ տարածքները:

        Հուլիսի 24-ին բանակի զորամասերը և արդբեջանական ուժերը ձեռնամուխ են լինում Վերին Շենի հրետանային և ուղղաթիռային գնդակոծմանը: Այդ գյուղում մոտ 5000 մարդ էր բնակվում: Ականատեսները նշում էին, որ կատարվում էին արդեն սովորական դարձած բարբարոսություններ, իսկ խորհրդային բանակը դրա վրա աչք էր փակում: Բարձրացած բողոքի ալիքից հետո Վերին Շենի տեղահանությունը կանխարգելվեց:

        Մարտակերտի շրջանում ահաբեկչության օղակը սեղմվում է հուլիսի վերջին: Այդ շրջանի ամենամեծ տարածքը՝ Հաթերքը, շրջակա լեռների ամբողջ պարագծով պաշարվում է: Ականատեսների վկայությամբ բազմաթիվ բարբարոսություններ էին կատարվում, զինվորներն իրենց պահում էին զավթիչների պես:

        20-րդ դարի վերջին Ադրբեջանը Խորհրդային իշխանության թողտվությամբ և աջակցությամբ փորձեց շարունակել եղբայրական Թուրքիայի 1915թ. գործը:

        Դավիթ Ֆիդանյան

        Comment


        • #54
          Ռուսական բրիգադը ադրբեջանցիների կողմից ամբողջ սպայակազմով և զինվորներով կռվում էր մեր դեմ.Հրամանտար

          2018-01-30

          Ռազմարվեստը գիտություն է, հաշվարկ: Արցախյան պատերազմի ժամանակ ոնց հաշվում էինք՝ պարտվում էինք: Ոչ զենք ունեինք, ոչ՝ մարդկային ռեսուրս: Շանս չկար, բայց հաղթեցինք: Մենք կարող ենք ոչնչացնել Ադրբեջանը: Մենք կանենք դա: Գիտեմ նաև այն, որ նրանց ունեցած զենքերի մեծամասնությունն էլ մերն է լինելու,-լրագրողների հետ հանդիպման ժամանակ ասաց Արցախյան պատերազմի առաջին հրամանատար, գնդապետ Արկադի Կարապետյանը (Ագո):

          Արցախյան պատերազմի առաջին հրամանատարը հիշեց.

          Երբ սկսվեցին լայնածավալ պատերազմական գործողությունները, ադրբեջանցիների հետ մնացինք մենակ: Մենք մեն-մենակ մնացինք, իրենք չէ, ռուսները նրանց լավ էլ օգնում էին: Նույնիսկ Կիրովաբադի ռուսական բրիգադը ադրբեջանցիների կողմից ամբողջ սպայակազմով և զինվորներով կռվում էր մեր դեմ: Այսօր, փառք Աստծո, բավականին զենք ունենք:

          Անի Կարապետյան

          Comment


          • #55
            Ժամանակի վկան/''Օղակ'' գործողություն

             

            Comment


            • #56
              14 / 04 / 2018Շահումյանցիների կարոտը եւ վերադարձի սպասումը. Շահումյան. Մարտականչը Եղնիկներ ֆիլմը ներկայացվեց հանրությանը




              Ոսկանապատ վերլուծական կենտրոնը Շահեն Մեղրյան բարեգործական հիմնադրամի հետ միասին հանրությանը ներկայացրեց համատեղ ջանքերով նկարահանված Շահումյան. Մարտականչը Եղնիկներ փաստավավերագրական ֆիլմը: Լայնամետրաժ ֆիլմը հենց Արցախի Շահումյան շրջանի բնակիչների, ինքնապաշտպանական ջոկատների անդամների, ծանր ժամանակաշրջանի ականատեսների հիշողություններով ներկայացնում է 1992 թվականին Շահումյանի անկման, բնակիչների տարհանման պատմությունը, նրանց անցած ճանապարհը, հայրենի հողի հանդեպ կարոտը, ինչպես նաեւ նվիրյալ հերոսներին:

              Ոսկանապատ վերլուծական կենտրոնի ղեկավար, քաղաքագետ Հրանտ Մելիք-Շահնազարյանը Արմենպրես-ի հետ զրույցում նշեց, որ ֆիլմի միջոցով փորձ է արվել վեր հանել պատմական մի ուղղություն, որը մինչ օրս այդքան էլ արծարծված չէ:

              Շահումյանն իմ մանկական հուշերից է, քանի որ հայրս շատ հաճախ էր այնտեղ լինում: Մանկուց ուշադիր հետեւել եմ, եւ երբ անկումը տեղի ունեցավ, շատ ծանր եմ տարել: Երբ Զինավոր Մեղրյանը ջոկատի 25-ամյակի կապակցությամբ առաջարկեց անել նման աշխատանք, շատ ոգեւորվեցի: Նյութերը բավականին շատ են, եւ ցավոք, հնարավոր չեղավ ամբողջն օգտագործել, իսկ արդեն աշխատանքի ընթացքում հասկացանք, որ այն ավելի լայն գործ պետք է դառնա,-ասաց նա եւ հավելեց, որ նկարահանումները կազմակերպվել են դեռեւս անցած ամռանը, իսկ բուն ֆիլմի ստեղծման աշխատանքները տեւել են երկու-երեք ամիս:

              Հրանտ Մելիք-Շահնազարյանի խոսքով՝ ֆիլմը խոսուն վկայություն է Շահումյանի դեպքերի մասին, որը միանշանակ հետապնդում է հանրության առավել լայն զանգվածի, այդ թվում՝ նաեւ միջազգային հանրության ուշադրությունը այս հարցին սեւեռելու նպատակ:

              Այժմ ռուսերեն թարգմանության ուղղությամբ են աշխատանքներ տարվում, իսկ հետագայում՝ նաեւ անգլերեն, հետագայում ավելի լայն հետազոտություններ էլ կլինեն: Կհասնենք դրան, որ հարցը հնարավորնիս տարածվի, եւ այս հարցում հույսներս պետք է դնենք հետազոտողների, քաղաքական գործիչների, լրատվամիջոցների կողմից իրենց աշխատանքին լուրջ մոտենալու ցանկության վրա: Միասին պետք է փորձենք խնդիրը լուծել: Այս տեսանկյունից սա հերթական կարեւոր ազդակն է,-նշեց կենտրոնի ղեկավարը:

              Արցախի հերոս, Եղնիկներ կամավորական ջոկատի հրամանատար Շահեն Մեղրյանի որդին Զինավոր Մեղրյանն էլ հավելեց, որ ֆիլմը ճշմարիտ եւ պարզ կերպով ներկայացնում է այն բոլոր իրադարձությունները, որոնց մասին մարդկանց մոտ միգուցե փոքր-ինչ աղոտ տեղեկություն կա:

              Ֆիլմի առաքելությունը սա այն սերնդին հասցնելն է, որը ծնվել է Հայաստանում, Ռուսաստանում եւ այլ երկրներում, եւ չի տեսել իր հայրենի երկրամասը: Երիտասարդների հետաքրքրասիրությունը հարատեւ պայքարի է վերածվելու, եւ Շահումյանն անպայման վերադառնալու է տուն,-ընդգծեց Զինավոր Մեղրյանը:

              Շահումյանցիները կարոտում են հայրենի հողը եւ սպասում, որ մի օր իսկապես կվերադառնան այնտեղ:

              Comment

              Working...
              X