Forum Rules (Everyone Must Read!!!)

1] What you CAN NOT post.

You agree, through your use of this service, that you will not use this forum to post any material which is:
- abusive
- vulgar
- hateful
- harassing
- personal attacks
- obscene

You also may not:
- post images that are too large (max is 500*500px)
- post any copyrighted material unless the copyright is owned by you or cited properly.
- post in UPPER CASE, which is considered yelling
- post messages which insult the Armenians, Armenian culture, traditions, etc
- post racist or other intentionally insensitive material that insults or attacks another culture (including Turks)

The Ankap thread is excluded from the strict rules because that place is more relaxed and you can vent and engage in light insults and humor. Notice it's not a blank ticket, but just a place to vent. If you go into the Ankap thread, you enter at your own risk of being clowned on.
What you PROBABLY SHOULD NOT post...
Do not post information that you will regret putting out in public. This site comes up on Google, is cached, and all of that, so be aware of that as you post. Do not ask the staff to go through and delete things that you regret making available on the web for all to see because we will not do it. Think before you post!

2] Use descriptive subject lines & research your post. This means use the SEARCH.

This reduces the chances of double-posting and it also makes it easier for people to see what they do/don't want to read. Using the search function will identify existing threads on the topic so we do not have multiple threads on the same topic.

3] Keep the focus.

Each forum has a focus on a certain topic. Questions outside the scope of a certain forum will either be moved to the appropriate forum, closed, or simply be deleted. Please post your topic in the most appropriate forum. Users that keep doing this will be warned, then banned.

4] Behave as you would in a public location.

This forum is no different than a public place. Behave yourself and act like a decent human being (i.e. be respectful). If you're unable to do so, you're not welcome here and will be made to leave.

5] Respect the authority of moderators/admins.

Public discussions of moderator/admin actions are not allowed on the forum. It is also prohibited to protest moderator actions in titles, avatars, and signatures. If you don't like something that a moderator did, PM or email the moderator and try your best to resolve the problem or difference in private.

6] Promotion of sites or products is not permitted.

Advertisements are not allowed in this venue. No blatant advertising or solicitations of or for business is prohibited.
This includes, but not limited to, personal resumes and links to products or
services with which the poster is affiliated, whether or not a fee is charged
for the product or service. Spamming, in which a user posts the same message repeatedly, is also prohibited.

7] We retain the right to remove any posts and/or Members for any reason, without prior notice.


Members are welcome to read posts and though we encourage your active participation in the forum, it is not required. If you do participate by posting, however, we expect that on the whole you contribute something to the forum. This means that the bulk of your posts should not be in "fun" threads (e.g. Ankap, Keep & Kill, This or That, etc.). Further, while occasionally it is appropriate to simply voice your agreement or approval, not all of your posts should be of this variety: "LOL Member213!" "I agree."
If it is evident that a member is simply posting for the sake of posting, they will be removed.

8] These Rules & Guidelines may be amended at any time. (last update September 17, 2009)

If you believe an individual is repeatedly breaking the rules, please report to admin/moderator.
See more
See less

Regional geopolitics

  • Filter
  • Time
  • Show
Clear All
new posts

  • US-Russian pincer for ISIS in Euphrates Valley

    The US and Russia have just agreed to each provide air support for a conjoined pincer movement to pin the Islamic State down in its last strongholds of Abu Kamal and Mayadin in the Euphrates Valley, DEBKAfile reports from exclusive intelligence sources.
    The number of jihadists assembled there, mainly from Mosul and Raqqa, is estimated at 10,000.
    The new US-Russian understanding, our military sources say, provides a roadmap for twin offensives - one led by Syrian regime, Hizballah and pro-Iranian militia armies; the second, by the pro-US Syrian Democratic Forces (SDF), the Kurdish YPG and the Syrian Arab Shammari Sanadid Brigade. The first will fight under Russian air cover and the second under US air support. The tribesmen are fighting with the blessing of Saudi Arabia.The two columns will advance through two separate corridors.
    The Russian-backed formation will head east from the town of Ash-Shula along the M20 highway. En route, they are tasked with completing the capture of Deir ez-Zour, after breaking through the ISIS siege last week, and mopping up ISIS fighters outside the town. After that, they will head northwest to their final destination, the border town of Abu Kamal.
    The US-backed force will set out from the northern Syrian Kurdish province of Hasakeh and push on to the Khabur River, a tributary of the Euphrates. (See map.) After crossing the Khabur, they will head along the Euphrates bank for the same destination, Abu Kamal.
    Since the Russian and US air forces will both be operating in a very tight space, the US war room at the CENTCOM commander center in Baghdad and the Russian Hmeimim Air base in Syrian Latakia, will be coordinating aerial operations closely enough to prevent accidental collisions.
    An agreement was reached between the US and the Syrian regime to drop references to de-escalation zones and instead talk about deconfliction.
    Although the two powers have reached an unprecedented measure of accord for working together with their respective allies and proxies for a concerted effort to wipe out the last ISIS strongholds along the Syrian-Iraqi border, nonetheless certain areas are still unresolved:
    1. Which of the two will take charge of the oil fields of Deir ez-Zour? Control of this oil-rich region region is a valuable strategic prize for the winner.
    2. Which of the two formations will actually lead the battles for Abu Kamal and Mayadin?
    3. And which of the two will be left in control of the Syrian-Iraqi border running through the Euphrates Valley?
    Leaving any of these these points up in the air is a recipe for major clashes between the pro-Russian and pro-US forces which have banded together pro tem against the Islamic States last stand.
    Last edited by Vrej1915; 09-10-2017, 10:07 PM.


    • Race to Albukamal: Syrian Army planning to block US expansion

      By Leith Fadel

      BEIRUT, LEBANON (8:10 A.M.) The US-backed Syrian Democratic Forces (SDF) launched their long-awaited Deir Ezzor offensive this past weekend, targeting the northern countryside of this province from their positions near the Al-Hasakah Governorate.

      The primary objective for the SDF is to reach the border-city of Albukamal, which has long been an Islamic State (ISIL) stronghold in the Deir Ezzor Governorate.

      However, the SDF taking control of Albukamal creates a problem for the Syrian government, as Albukamal is home to the most important border-crossing into Iraqs Al-Anbar Governorate.

      To counteract the U.S. expansion, the Syrian Arab Army (SAA) has expedited its Deir Ezzor offensive by lifting the siege on the military airport and shifting their attention to the occupied districts in the provincial capital.

      The Syrian Arab Army is now planning to cross the Euphrates River from the northern outskirts of the provincial capital in order to impede the SDFs progress to Albukamal.

      The Syrian Army has the boats needed to make the amphibious landing and they possess a much larger force to take the Islamic State stronghold, should they reach Albukamal before the SDF.

      With the battle of Raqqa City still raging, it is unlikely that the SDF can dedicate enough military personnel to take Albukamal from the Islamic State forces in the coming months.


      • Splitting up Syria is not purpose of de-escalation zones: Russian FM

        By News Desk
        Russian Foreign Minister Sergei Lavrov speaks during a meeting with his Egyptian counterpart in Moscow, on March 16, 2016. AFP
        The de-escalation zones in Syria are temporary, and nobody is going to use them to split the country into enclaves, Russias Foreign Minister Sergei Lavrov said on Sunday after negotiations with the Saudi Arabian Foreign Minister Adel al-Jubeir.

        The purpose of the de-escalation zones is to stop the violence, the Russian minister said. It is not a permanent measure, and nobody who agree those zones has an intention of keeping them for good, thus in fact having long-term enclaves in the Syrian territory.

        The agreement is their term is six months, and it is clear already the result is evident, the ceasefire is generally observed, Lavrov added. The purpose of the de-escalation zones is to begin spreading across Syria the space, where ceasefire is observed, where peaceful life is developing.

        A very important element of the program to organize the de-escalation zones is beginning of dialogue via the national reconciliation committees, he said. Inside those zones there is interest to having the committees to begin talks with the government.

        This would be a very important addition to the efforts to have in Geneva a direct dialogue at the negotiation table under auspices of the UN, Lavrov said. If we establish local reconciliation processes in the regions, I believe, the work would move quicker, more effective, and the space, where ceasefire is observed and where the national dialogue emerges, will be expanding to involve eventually entire Syria.

        De-escalation zones in Syria

        At the Astana meeting on Syria in May, the guarantors of the Syrian ceasefire (Russia, Iran and Turkey) signed a memorandum on setting up de-escalation zones in the war-torn country.

        The de-escalation zones include the Idlib Province, some parts of its neighboring areas in the Latakia, Hama and Aleppo Provinces north of the city of Homs, Eastern Ghouta, as well as the Daraa and al-Quneitra Provinces in southern Syria.

        Starting from May 6, military activities and aircraft flights in the de-escalation zones are banned. Three de-escalation zones have already been established, while the fourth zone in the Idlib Province is being set up.

        The documents term is six months, with an optional further extension.

        Riyadhs efforts in organization of Syrian oppositions delegation

        Russia support Saudi Arabias efforts in organization of the Syrian oppositions delegation for talks with Damascus, Russias Foreign Minister Sergei Lavrov said on Sunday after talks with the Saudi Arabian counterpart Adel al-Jubeir.

        We support actively the efforts of the Saudi counterparts in uniting various groups of the opposition Riyadh, Moscow, Cairo in organization of the oppositions team for talks with the government in Geneva, Lavrov said. A similar work continues in Astana.

        My counterparts and I share the position that when this union happens, we should stimulate everyone on the delegation to work on a platform, which would be aimed at the purpose: the way towards settlement is settled with the Syrians, he said. As for the adherence to political methods in settlement of conflicts, we do not have discrepancies with Saudi Arabia.

        The Russian foreign minister continued saying that in fighting terrorism force methods cannot be avoided.

        However, for the final settlement along with defeat of the terrorists, of course we should focus on processes of political settlement, which mean mandatory involvement in the inclusive dialogue of all the ethnic-confessional groups, Lavrov said.

        Russia’s Foreign Minister hopes agreement on 4th de-escalation zone in Syria may be formalized at Astana


        • Ադրբեջանի պաշտպանության նախարարն առաջին անգամ մեկնել է Իսրայել

          Posted on Սեպտեմբեր 11, 2017 by Տարոն Հովհաննիսյան

          Սեպտեմբերի 11-ին Ադրբեջանի պաշտպանության նախարար, գեներալ-գնդապետ Զաքիր Հասանովը մեկնել է Իսրայել՝ Թել Ավիվ։ Հասանովը պետք է հանդիպի Իսրայելի պաշտպանության նախարարի հետ, այցելի ռազմարդյունաբերական ձեռնարկություններ ևն։ Այս մասին հայտնում է Ադրբեջանի ՊՆ կայքը։

          Հաղորդագրությունում նշվում է, որ Զաքիր Հասանովը նաև կայցելի Իսրայելի ԶՈւ րամանատարական և ղեկավարման կենտրոն, պաշտպանական արդյունաբերության ոլորոտում գործունեություն շավալող տարբեր ձեռնարկություններ։

          Հիշեցնենք, որ երեք տարի առաջ՝ 2014 թ․, Հասանովն ընդունել էր Բաքու ժամանած Իսրայելի պաշտպանության նախարար Մոշե Յալոնի գլխավորած պատվիրակությանը։ Ինքը Հասանովը դեռ Իսրայել պաշտոնական այց չէր կատարել՝ 2013թ․ Ադրբեջանի ՊՆ պաշտոնում նշանակվելուց ի վեր։

          Նշենք, որ մասնավորապես վերջին տարիներին Իսրայելի և Ադրբեջանի միջև սերտ ռազմատեխնիկական համագործակցություն կա, մասնավորապես՝ անօդաչու թռչող սարքերի գնման ոլորտում։ Բացի սարքեր գնելուց, Ադրբեջանի տարածքում կա նաև ԱԹՍ-ների հավաքման համատեղ ադրբեջանա-իսրայելական գործարան, ինչպես նաև նավերի հավաքման համատեղ արտադրամաս ևն։

          Սական վերջին շրջանում այդ համագործակցությունում որոշակի բացեր երևացին։ Դա կապված է իսրայելական ընկերության մասնագետների՝ հայկական բանակի դիրքերին Ադրբեջանի խնդրանքով հարվածելու միջադեպի հետ։ Ինչպես արդեն հայտնել ենք, նշված միջադեպի արդյունքում Իսրայելի ՊՆ-ն կասեցրել է Ադրբեջանին մեկ տեսակի մահապարտ անօդաչու վաճառելու արտոնագիրը։

          Չի բացառվում, որ Հասանովի այցի օրակարգում նաև վերջին ամսում ի հայտ եկած խնդիրների քննարկումը կարող է լինել։
          Իսրայելական արտադրության Orbiter 1K «մահապարտ» ԱԹՍ-ի արդբեջանական տարբերակ
          Իսրայելական արտադրության Orbiter 1K մահապարտ ԱԹՍ-ի արդբեջանական տարբերակ

          This entry was posted in Լուրեր and tagged Ադրբեջան, Ադրբեջանի ՊՆ, Զաքիր Հասանով, Իսրայել. Bookmark the permalink.


          • Thank God for Russia if it warent for them there would have been another genocide of Christians and Armenians in Syria.


            • Ալիեւը զիջումների է գնացել. Նրան կներե՞ն
                • ՆԱԻՐԱ ՀԱՅՐՈՒՄՅԱՆ, Մեկնաբան
                • Քաղաքականություն - 11 Սեպտեմբերի 2017

              Սեպտեմբերի 11-ն Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիեւն սկսել է համաներումով: Սկզբում ազատ է արձակել 2015 թվականի նարդարանյան դեպքերով ձերբակալված 14 հոգու: Հետո տեղեկություն է տարածվել, որ Ալիեւը ներել է բլոգեր Ալեքսանդր Լապշինին: Ավելի ուշ ադրբեջանական լրատվամիջոցները գրեցին, որ Ալիեւը հրահանգել է փոխել Թուրան գործակալության՝ վերջերս ձերբակալված գլխավոր խմբագիր Մեհման Ալիեւի խափանման միջոցը:

              Հերթը կհասնի՞ Իլգար Մամեդովին, որին Ալիեւը, ըստ երեւույթին, համարում է գլխավոր հակառակորդ: Դեռ պարզ չէ, սակայն ակնհայտ է, որ անցյալ շաբաթ Ալիեւի վրա այնպիսի ճնշում է գործադրվել, որը ստիպել է նրան հիշել մարդասիրության մասին:

              Ալիեւի մարդասիրությանը մի շարք իրադարձություններ են նախորդել: 11 միջազգային լրատվամիջոցներում հետաքննության արդյունքներ են հրապարակվել, որոնք վկայում են, որ Ալիեւի վարչակարգը կաշառել է եվրոպացի պաշտոնյաների ու լրագրողների: Բուլղարիան հետաքննություն է սկսել ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի ղեկավար Իրինա Բոկովայի ամուսնու գործով: Այսինքն, կասկածի տակ են հայտնվել անգամ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի քայլերն ադրբեջանական ժառանգության հարցում:

              Եվրամիությունը կոչ է արել Ադրբեջանին հետաքննել բոլոր նշված փաստերը: Այնուհետեւ ԱՄՆ Կոնգրեսի հանձնաժողովն ընդունել է Ադրեբջանի դեմ պատժամիջոցներ սահմանելու առաջարկը:

              Ադրբեջան պաշտոնաթերթում անմիջապես հոդված է տպագրվել, որում սպառնալիք կար, որ եթե Բաքվի դեմ պատժամիջոցներ ընդունվեն, ավելի շատ արեւմտամետ գործիչներ են ձերբակալվելու, որոնք խարխլում են պետականության հիմքերը, եւ վերանայվելու են Արեւմուտքի հետ հարաբերությունները:

              Ի՞նչ է կատարվել հանգստյան օրերին եւ ի՞նչը ստիպեց Ալիեւին երկուշաբթի ազատ արձակել շատերին, որոնց Արեւմուտքը պահանջում էր ազատել: Ալիեւին ասել են, որ պատժամիջոցներն ավելի քան երբեւէ իրակա՞ն են, եւ դա կարող հանգեցնել միջոցների սառեցմանց ու վարչակարգի ուժասպառ լինելու՞ն:

              Ակնհայտ է, որ Ադրբեջանի վրա աննախադեպ ճնշում է գործադրվել: Հարցն այն է, թե արդյոք ճնշում գործադրողները բավարարված են Ալիեւի քայլերից: 10-12 մարդու ազատ արձակումը բավարա՞ր է Ալիեւին ներելու համար: Թե՞ նա ստիպված է լինելու այլ զիջումների էլ գնալ:


              • ԵՏՄ-ից դուրս գալու նախաձեռնությունն ու Սերժ Սարգսյանի ցմահ ղեկավարումը. կապ կա՞ արդյոք

                Աննա Հակոբյան

                Վեցերորդ գումարման Ազգային ժողովի երկրորդ նստաշրջանի մեկնարկն այսօր հանրապետության քաղաքական կյանքում մեծ իրարանցում չառաջացրեց: Ըստ էության ընդհանրապես որեւէ իրարանցում չառաջացրեց: Մեր երկրի քաղաքական կյանքի օրակարգը շարունակում է չափից ավելի աղքատիկ լինել, եւ դրա համար մի քանի պատճառ կա: Նախ, նախկինի նման այլեւս հնարավոր չէ օրակարգը լցնել կեղծ եւ մտացածին գործընթացնելով: Հանրության ուշադրությունը սեւեռել դրանց վրա, պատրանք ստեղծել, թե երկրի ներքաղաքական կյանքում ինչ-որ բան է կատարվում, իսկ հետո ամենավճռական պահին սյուրպրիզ անել:

                Որպես կանոն՝ յուրաքանչյուր նման հանգրվանում ՀՀ քաղաքացիները համոզվում էին, որ տեղի ունեցող պրոցեսները բեմադրություն էին, եւ ամեն անգամվա հետ ավելի ու ավելի խորը հիասթափություն էին ապրում: Ի տարբերություն ոչ վաղ անցյալում Հայաստանում ձեւավորված քաղաքական այդ տրադիցիայի, այժմ ամեն ինչ ավելի հստակ է, ավելի պարզ ու անպաճույճ:

                Ու ստացվում է, որ քաղաքական աշուն մուտք ենք գործում օրակարգային երկու հարցով. Ելք խմբակցության առաջարկությունը՝ ԵԱՏՄ-ում ՀՀ անդամակցությունը դադարեցնելու գործընթաց սկսելու վերաբերյալ, եւ հարցը, թե 2018-ի ապրիլից հետո, երբ ավարտվի Սերժ Սարգսյանի նախագահության երկրորդ ժամկետը, ով կլինի ՀՀ վարչապետը, այսինքն այսուհետ նաեւ՝ պետության առաջին դեմքը: Ընդ որում, այս երկու հարցերից առաջինը որոշակիորեն նաեւ արտաքին քաղաքական հարց է, իսկ երկրորդը ֆորմալ առումով զուտ ՀՀԿ-ին վերաբերող հարց է:

                Որովհետեւ, ինչպես այսօր լրագրողների հետ զրույցում ճիշտ ձեւակերպեց ԲՀԿ առաջնորդ Գագիկ Ծառուկյանը, անցած խորհրդարանական ընտրություններում մարդիկ իրենց ձայներըը տարբեր մոտիվացիաներով տվել են ՀՀԿ-ին, ուստի մինչեւ 2022 թվականը երկրի ղեկը հանձնել են այս կուսակցությանը: Իսկ թե ՀՀԿ-ն ում հարմար կգտնի այդ դերում, արդեն ներքին կուսակցական խնդիր է:

                Մյուս կողմից՝ այս հարցը եւ իր մեջ նաեւ արտաքին քաղաքական էլեմենտ պարունակող Ելք-ի առաջարկը նաեւ փոխկապակցված են եւ ձեւավորում են ՀՀ ներքաղաքական միակ օրակարգը:

                Ու թեեւ օրակարգը մեկն է, իսկ քաղաքական խաղացողների թիվը՝ խիստ սահմանափակ, կոմբինացիաները, որ հնարավոր են այն առաջ մղելու ընթացքում, բավականին բազմազան են: Օրինակ, եթե Ելք-ին հաջողվի հանրային աջակցություն ստանալ ԵՏՄ-ից դուրս գալու նախաձեռնության շուրջ, այն կարող է վերածել կոնկրետ գործողության, ինչը կսասանի ՀՀԿ-ի դիրքերը: Դա կնշանակի, որ ՀՀԿ-ին ձայն տված քաղաքացիների գնահատականներում փոփոխություն է տեղի ունեցել եւ նրանք այլեւս չեն սատարում Հայաստանը ԵԱՏՄ մաս դարձրած իշխանությանը: Իսկ այս արձանագրումը չի կարող քաղաքական հետեւանքներ չունենալ:

                Ճիշտ է, ընդունված է համարել, որ ՀՀ բնակչության դիրքորոշումը միշտ էլ հօգուտ ԵՏՄ-ի կլինի, սակայն այսօր Գլոբալիզացիայի եւ տարածաշրջանային հետազոտությունների վերլուծական կենտրոնի հրապարակած հարցման տվյալները ցույց են տալիս, որ դա խիստ չափազանցված համոզմունք է: Համենայնդեպս, ըստ այդ հարցման արդյունքների՝ հանրության տրամադրությունները ԵՏՄ-ի եւ Եվրոպական ինտեգրացիոն ուղղություննեի միջեւ սահմանագծին են, ինչպես նաեւ այնքան էլ միանշանակ չէ, որ ՀՀ քաղաքացիների անվերապահ վստահում են Ռուսաստանին եւ երկրի անվտանգությունն ու բարեկեցությունը կապում այդ երկրի հետ:

                Այնպես որ, չնայած կարծիքներին, որ Ելք-ի նախաձեռնությունը հերթապահ եւ դատապարտված նախաձեռնություն է, այն ավելի քան ռեալ շանսեր ունի երկրում իրական փոփոխություններ բերելու:

                Հայաստանի հանրային կյանքի օրակարգում չի մնացել մի ոլորտ, որի նկատմամբ դժգոհությունը քաղաքական ուժերը քաղաքական փոփոխությունների հիմք դարձնելու փորձ արած չլինեն: Կյանքը ցույց է տվել, որ իշխող կուսակցության նկատմամբ համակրանքը ավելի մեծ է, քան օրինակ անարդարությունից եւ այլ խնդիրներից դժգոհությունը:

                Հայաստանի աշխարհաքաղաքական բեւեռների ընտրության-չընտրության հարցը որեւէ քաղաքական ուժ ուղղակիորեն օրակարգ չի բերել: Համենայնդպես խորհրդարանում նման քննարկում չի եղել: Հայաստանի ընդդիմադիր եւ ոչ իշխանական բոլոր քաղաքական ուժերը այժմ համերաշխ են մի հարցում. Հայաստանում իշխանության փոփոխության պահանջարկը նախ պետք է հանրության մեջ ձեւավորվի, ապա նաեւ համապատասխան պատվեր իջեցվի քաղաքական ուժերին: Քանի դեռ նման պրոցես գոյություն չունի, իշխանության փոփոխության կամ Սերժ Սարգսյանի վերարտադրության անթույլատրելիության մասին խոսակցությունները ժամանցային նշանակությունից այն կողմ չեն անցնի:

                Ընդ որում հարցը, թե արդյո՞ք Սերժ Սարգսյանը կդառնա վարչապետ, թե՞ ՀՀԿ-ն այլ անձի կնշանակի այդ պաշտոնում, ավելի շատ էսթետիկական նշանակություն ունի, քան քաղաքական: Ինչ խոսք, Սարգսյանի մնալով Ղազախստանի, Ուզբեկստանի եւ Թուրքմենստանի շարքերն անցնելը շատ ավելի մեծ դիսկոմֆորտ կառաջացնի:

                Ու ստացվում է, որ Ելք-ի նախաձեռնությունը՝ Սերժ Սարգսյանի իշխանության որդեգրած՝ Հայաստանի արտաքին քաղաքական կուրսը փոխելու ուղղությամբ, տեսանելի ապագայում Հայաստանում իշխանության փոփոխության միակ հիմքը կարող է լինել: Հուսանք, որ այս հարցով քաղաքական բանավեճը ավելի համարձակ կլինի, քան մինչեւ այժմ է, որովհետեւ ի վերջո ՀՀ քաղաքացիներիս իսկապես անհրաժեշտ են լուրջ հիմնավորումներ, փաստարկներ եւ հակափաստարկներ, թե իրականում ինչ կկորցնի եւ ինչ կշահի Հայաստանը ռուսական ինտեգրացիոն միավորից կամ ռուսական անվտանգության համակարգից դուրս գալու դեպքում:


                • Turkey signs deal to get Russian S-400 air defence missiles

                  Image copyrightAFP Image captionThe S-400 missile system is deployed at Russia's Hmeimim airbase in Syria
                  Turkey has signed a controversial deal with Russia to arm its forces with Russian S-400 anti-aircraft missiles.

                  President Recep Tayyip Erdogan said a deposit had already been paid. The deal is thought to be worth $2.5bn (1.9bn).

                  Turkey has the second-largest army in Nato. The alliance reacted sceptically to the decision, saying the system was not compatible with its equipment.

                  Turkey has been establishing closer links with Russia after its recent souring of ties with the US and Europe.

                  Mr Erdogan's government objects to US military support for the YPG Syrian Kurdish rebels, who are linked to rebel Kurds in Turkey.

                  Russia says the S-400 system has a range of 400km (248 miles) and can shoot down up to 80 targets simultaneously, aiming two missiles at each one.

                  Russia deployed the S-400 at its air force base near Latakia in Syria in December 2015, after Turkish jets had shot down a Russian Su-24 warplane on the Syria-Turkey border.

                  That incident caused a diplomatic rift between Russia and Turkey, but President Erdogan later patched up his quarrel with President Vladimir Putin. Tensions within Nato

                  A military adviser to Mr Putin, Vladimir Kozhin, said the S-400 contract with Turkey was "strictly compatible with our strategic interests". "On that score, one can quite understand the reaction of some Western countries who are trying to put pressure on Turkey."

                  Mr Erdogan, quoted by Turkey's Hurriyet daily, voiced displeasure with unnamed Western partners who were "seeking enormous amounts of money" for military drones.

                  He said Turkey had killed 90 YPG "terrorists" in the past week with Turkish drones - developed because the Western ones were too expensive.

                  "We are responsible for taking security measures for the defence of our country," he stressed. Image copyrightREUTERS Image captionRussia's President Putin (R) and Turkey's President Erdogan - back to business after patching up a quarrel
                  The BBC's Mark Lowen in Turkey says the missile deal is clearly a rebuff to Nato, after the US and Germany withdrew Patriot air defence batteries from Turkey.

                  In 2015, Turkey urged its Nato allies to keep those batteries positioned on the Turkish-Syrian border.

                  Speaking to AFP news agency, an unnamed Nato official said: "No Nato ally currently operates the S-400". They added: "Nato has not been informed about the details of any purchase."

                  Germany's Foreign Minister, Sigmar Gabriel, said Berlin would put all arms exports to Turkey on hold due to the deteriorating relationship between the two nations.

                  Mr Gabriel's counterpart in Ankara, Mevlut Cavusoglu, said the comments were inappropriate for a foreign minister.

                  Relations between the two countries have deteriorated since Turkey arrested a Turkish-German journalist in February as part of a crackdown on political opponents in the country.

                  Last month, President Erdogan called Germany's ruling politicians "enemies of Turkey".

                  Turkey is also angry with the US for not extraditing Fethullah Gulen, the Muslim cleric who, according to Mr Erdogan, organised the July 2016 coup plot by rogue Turkish officers. Mr Gulen denied any involvement.

                  Manufacturer: Almaz-Antey arms firm; Deployment: Hmeimim airbase near Latakia - entered service in Russia in 2007; Range: 400km (248 miles); Speed: up to 4.8km (3 miles) per second; Max target height: 30km - can track up to 80 targets simultaneously; Types of target: aircraft, cruise missiles, medium-range missiles, drones, other airborne surveillance systems. (Sources: RIA Novosti, Russian How it works

                  1. Long-range surveillance radar tracks objects and relays information to command vehicle, which assesses potential targets
                  2. Target is identified and command vehicle orders missile launch
                  3. Launch data are sent to the best placed launch vehicle and it releases surface-to-air missiles
                  4. Engagement radar helps guide missiles towards target

                  Not a good choice for Nato

                  By Jonathan Marcus, BBC defence correspondent

                  Turkey's decision has both practical and political significance. Inevitably it will be seen as a further sign of Ankara's gradual estrangement from its Western allies.

                  Turkey has been in the market for new air defences for some time. Four years ago it flirted with the idea of buying a Chinese system. But after pressure from its Nato allies it backed away from the deal.

                  Choosing a Russian system which will be hard, if not impossible, to integrate into Nato's wider air defence system makes little strategic sense.

                  It was not that long ago - November 2015 - that Turkey actually shot down a Russian warplane that it said had intruded into its airspace from Syria.

                  But since then much has changed. On regional policy Ankara and Moscow are more closely aligned. And Turkey's internal policies are seen as increasingly repressive by many of its allies.

                  In Nato generally the only Russian equipment used is legacy hardware in the forces of former Warsaw Pact countries. Greece also has an earlier Russian air defence system that was first sold to Cyprus.


                  • Kurdish forces within several kilometers of Deir Ezzor city

                    By Andrew Illingworth

                    BEIRUT, LEBANON (6:00 P.M.) Forward units of the US-backed, Kurdish-led Syrian Democratic Forces (SDF) have reached to within just several kilometers of the strategic city of Deir Ezzor according to the latest available reports being spread on social media.

                    Both pro-SDF and pro-government social media sources are claiming that today the SDF managed to wrest control of the 113th Brigade Base as well as the grain and cotton storage centers within the Deir Ezzor industrial area.

                    If these reports are true, then Kurdish-led forces are now less than five kilometers from Deir Ezzor city which sits on the western bank of the Euphrates River.

                    The main strategic objective of the SDFs Deir Ezzor offensive has not yet been made clear by any official Coalition-linked or Kurdish YPG-linked media outlets and thus remains vague.

                    Late last night, ISIS announced that it had launched a counteroffensive against SDF units advancing towards the eastern bank of the Euphrates in Deir Ezzor. Since then, Islamic State-linked media has made several claims regarding the successful employment of car bomb attacks against Kurdish forces along the Deir Ezzor to Abu Kasab highway.


                    • Սահմանին կարող է հարվածի անհրաժեշտություն առաջանալ

                        • ՀԱԿՈԲ ԲԱԴԱԼՅԱՆ, Մեկնաբան
                        • Մեկնաբանություն - 12 Սեպտեմբերի 2017

                      Հայաստանը ցուցադրաբար հրաժարվեց. Իրանի արտգործնախարարը մեկնում է Ռուսաստան

                      Իրանի արտգործնախարարը մեկնում է Սոչի, որտեղ հանդիպելու է Ռուսաստանի ղեկավարության ներկայացուցիչներին: Կլինի հանդիպում Պուտինի հետ, թե ոչ, դեռեւս պարզ չէ: Այցն ուշագրավ է Ադրբեջանի արտգործնախարարի Իսրայել կատարած այցի ֆոնին: Ինչպես դիտարկել էի Բաքվի ռուս-իսրայելական հանձնարարությունը. Ադրբեջանի սեւ գործն Իրանի դեմհոդվածում, Ադրբեջանի պաշտպանության նախարար Հասանովի Իսրայել այցի օրակարգում կարող էր զգալի նշանակություն ունենալ Իրանի հարցը:

                      Իրանի արտգործնախարար Զարիֆի Սոչի կատարած այցը թերեւս վկայում է այդ մասին: Օգոստոսի 23-ին նույն Սոչիում ՌԴ նախագահ Պուտինն ընդունել էր Իսրայելի վարչապետ Նաթանյահուին, որը Պուտինի հետ հանդիպման այսպես ասած ողջույնի խոսքում բավական բաց տեքստով դրեց Իրանի դեմ համատեղ գործողությունների հարցը:

                      Իրանի դեմ ռուս-իսրայելական գործողության առանցքային հարթակներից մեկը Ադրբեջանն է, որին թե Ռուսաստանը, թե Իսրայելը մեծ ծավալի սպառազինություն են մատակարարում անկասկած ոչ միայն բիզնեսի եւ ոչ միայն Հայաստանի ու Արցախի դեմ զինելու նպատակով:

                      Այդ սպառազինությունը ռուս-իսրայելական ներկայությունն է Իրանի հյուսիսային սահմանին, եւ Թեհրանն անկասկած դա լավ է պատկերացնում:

                      Թեհրանն ըստ երեւույթին Մոսկվային կփոխանցի, որ Իրանը բավական կոշտ կարձագանքի հյուսիսային սահմանին որեւէ անցանկալի դրսեւորման դեպքում: Իսկ Թեհրանը հստակ է մատնանշել, եւ մատնանշում է տարբեր առիթներով, թե ինչն է իր համար անցանկալի՝ երրորդ ուժի ներկայությունն այդ սահմանին եւ ապակայունացումը: Ավելին, պաշտոնական Թեհրանը մի քանի շաբաթ առաջ հստակ հայտարարել էր, որ հյուսիսային շրջանների բնակչությանը վտանգ սպառնալու դեպքում Իրանը չի հապաղի համապատասխան քայլեր կատարելու հարցում:

                      Բացառված չէ, որ Ռուսաստանն այստեղ փորձում է խաղալ երկակի խաղ՝ մի բան է ասում Իսրայելին, մեկ այլ բան խոսում Թեհրանի հետ: Բացառված չէ նաեւ, որ ի վերջո այդ խաղի այսպես ասած քավության նոխազ կամ զոհաբերության առարկա դառնա Ադրբեջանի պաշտպանության նախարարը:

                      Այստեղ հայկական կողմից պահանջվում է աչալրջություն այն դեպքի համար, երբ փորձ կարվի զոհաբերության հիմք գտնել հայ-ադրբեջանական սահմանին որեւէ սադրանքի տեսքով, դրանով դուրս գրելով Հասանովին:

                      Համենայն դեպս դրա անհրաժեշտությունն աստիճանաբար առաջանում է թե տարածաշրջանային-միջազգային մասշտաբով, թե Ադրբեջանի ներքին իրավիճակով:

                      Ներկայում փորձ է արվում գտնել ղարաբաղյան գոտում եւ Կովկասում կայունության տեւական նոր մեխանիզմի ձեւավորման բանաձեւը: Այստեղ խոչընդոտն Ադրբեջանն է, ինչ որ առումով նաեւ օբյեկտիվ խոչընդոտ: Մյուս կողմից, Ադրբեջանի իշխանությունն ինքը հայտնվել է իր այդ կարգավիճակից տուժողի վիճակում, եւ այստեղ փնտրվում է ելք, որի տարբերակներից մեկը կարող է լինել Բաքվի իշխանական համակարգում որեւէ խոշոր զոհաբերությունը:

                      Իհարկե դա ամենեւին չի ենթադրում սահմանային հիմքի առկայությունը, քանի որ կարող է լինել նաեւ Ադրբեջանի ներքին հիմք, այսպես ասած լրտեսական որեւէ սկանդալի տեսքով, որպիսին արդեն իսկ մի քանի անգամ բացահայտվել է:

                      Հայաստանն այդ իրավիճակում փաստացի ցուցադրաբար հրաժարվեց մտնել խաղի մեջ, թերեւս այն պատճառով, որ դրանում նկատելի է հակաիրանյան շերտը: Օգոստոսի 23-ին Նաթանյահուի հետ Սոչիում էր նաեւ Սերժ Սարգսյանը, Իսրայելի վարչապետից հետո Պուտինն ընդունել էր Սարգսյանին: Ընդ որում, դրանից օրեր առաջ Երեւանում էր Իսրայելի տարածաշրջանային գործակցության նախարարը, որին չէր ընդունել Սերժ Սարգսյանը՝ արձակուրդի մեջ լինելու պատճառով, իսկ մի քանի օր անց էլ արձակուրդն ընդհատել էր եւ մեկնել Թեհրան՝ Հասան Ռոհանիի երկրորդ պաշտոնամուտին մասնակցելու: Դրանից հետո ծագեց ադրբեջանական անօդաչուների հայտնի աղմուկը, կապված իսրայելական ընկերության փորձարկումների հետ:

                      Այդ ամենին Երեւանի պատասխանը պաշտպանության նախարար Վիգեն Սարգսյանի այցն էր Չինաստան, որն էլ հենց ցուցադրական ակտ էր, որ Երեւանը չի մտնում խաղի մեջ, որտեղ կան սլաքներ ուղղված Իրանին՝ անկախ այն բանից, թե ինչ զարգացում կունենա այդ ամենը:

                      Ռուսական պաշտոնական մամուլում եղավ դժգոհ հրապարակում Վիգեն Սարգսյանի Չինաստան այցի կապակցությամբ, ինչը հետագայում հեռացվեց:

                      Մոսկվան պատրաստվում է Իրանի արտգործնախարարին որոշակի բացատրությունների, իսկ Թեհրանին հասկանալի չի լինի հայ-չինական ռազմա-տեխնիկական գործակցության հանդեպ Մոսկվայի այդօրինակ խանդը: Հայ-չինական գործակցությունը ղարաբաղյան գոտում երրորդ ուժի անհրաժեշտությունը բացառող առանցքային գործընթացներից մեկն է: