Announcement

Collapse

Forum Rules (Everyone Must Read!!!)

1] What you CAN NOT post.

You agree, through your use of this service, that you will not use this forum to post any material which is:
- abusive
- vulgar
- hateful
- harassing
- personal attacks
- obscene

You also may not:
- post images that are too large (max is 500*500px)
- post any copyrighted material unless the copyright is owned by you or cited properly.
- post in UPPER CASE, which is considered yelling
- post messages which insult the Armenians, Armenian culture, traditions, etc
- post racist or other intentionally insensitive material that insults or attacks another culture (including Turks)

The Ankap thread is excluded from the strict rules because that place is more relaxed and you can vent and engage in light insults and humor. Notice it's not a blank ticket, but just a place to vent. If you go into the Ankap thread, you enter at your own risk of being clowned on.
What you PROBABLY SHOULD NOT post...
Do not post information that you will regret putting out in public. This site comes up on Google, is cached, and all of that, so be aware of that as you post. Do not ask the staff to go through and delete things that you regret making available on the web for all to see because we will not do it. Think before you post!


2] Use descriptive subject lines & research your post. This means use the SEARCH.

This reduces the chances of double-posting and it also makes it easier for people to see what they do/don't want to read. Using the search function will identify existing threads on the topic so we do not have multiple threads on the same topic.

3] Keep the focus.

Each forum has a focus on a certain topic. Questions outside the scope of a certain forum will either be moved to the appropriate forum, closed, or simply be deleted. Please post your topic in the most appropriate forum. Users that keep doing this will be warned, then banned.

4] Behave as you would in a public location.

This forum is no different than a public place. Behave yourself and act like a decent human being (i.e. be respectful). If you're unable to do so, you're not welcome here and will be made to leave.

5] Respect the authority of moderators/admins.

Public discussions of moderator/admin actions are not allowed on the forum. It is also prohibited to protest moderator actions in titles, avatars, and signatures. If you don't like something that a moderator did, PM or email the moderator and try your best to resolve the problem or difference in private.

6] Promotion of sites or products is not permitted.

Advertisements are not allowed in this venue. No blatant advertising or solicitations of or for business is prohibited.
This includes, but not limited to, personal resumes and links to products or
services with which the poster is affiliated, whether or not a fee is charged
for the product or service. Spamming, in which a user posts the same message repeatedly, is also prohibited.

7] We retain the right to remove any posts and/or Members for any reason, without prior notice.


- PLEASE READ -

Members are welcome to read posts and though we encourage your active participation in the forum, it is not required. If you do participate by posting, however, we expect that on the whole you contribute something to the forum. This means that the bulk of your posts should not be in "fun" threads (e.g. Ankap, Keep & Kill, This or That, etc.). Further, while occasionally it is appropriate to simply voice your agreement or approval, not all of your posts should be of this variety: "LOL Member213!" "I agree."
If it is evident that a member is simply posting for the sake of posting, they will be removed.


8] These Rules & Guidelines may be amended at any time. (last update September 17, 2009)

If you believe an individual is repeatedly breaking the rules, please report to admin/moderator.
See more
See less

Politics in Hayastan

Collapse
X
  • Filter
  • Time
  • Show
Clear All
new posts

  • Haykakan
    started a topic Politics in Hayastan

    Politics in Hayastan

    I made this thread so we can discuss political happening in Armenia. Im gona start it of with a good example of Armenian democracy in action. Note that what goes on in other countries including the USA is actually far worst and that i am not doing this to make Hayastan look bad but to point out some obvious problems and perhaps discuss some possible solutions.

    ELECTION CANDIDATE QUITS ARMENIAN PARLIAMENT RACE AFTER ASSAULT

    Armenia - A 2012 parliamentary election banner at the Central
    Election Commission in Yerevan

    http://www.azatutyun.am/content/article/24542435.html
    09.04.2012

    Irina Hovhannisyan,
    Ruzanna Stepanian

    An independent election candidate has pulled out of the Armenian
    parliamentary race after being injured in a reported attack which his
    family blames on his main rival backed by President Serzh Sarkisian's
    Republican Party of Armenia (HHK).

    Meruzhan Mkhoyan's relatives confirmed on Monday that he withdrew
    his candidacy from a single-mandate constituency in the southern
    Armavir region because of the assault. "They were telling us, 'Drop
    out or we'll hurt your kids," his wife told RFE/RL's Armenian service
    (Azatutyun.am), referring to local loyalists of HHK candidate and
    businessman Aleksan Petrosian.

    According to his family, Mkhoyan was kidnapped from his house in the
    regional capital Armavir and driven to a nearby village cemetery by a
    group of men early on Friday. The incident is said to have degenerated
    into a mass brawl after the candidate's friends and male relatives
    rushed to his aid moments later.

    Law-enforcement authorities have so far given few details of the
    incident. They only said on Friday afternoon that two young men were
    seriously injured in the melee and that criminal investigation is
    underway. Nobody was arrested as of Monday evening.

    It emerged that Mkhoyan and his cousin Mushegh were also taken to
    an Armavir hospital later on Friday. Doctors there said the election
    candidate suffered a concussion.

    Mkhoyan, who is not known to have engaged in political activities
    before, withdrew from the race on Saturday. According to a district
    election commission in Armavir, he gave no reason for the move.

    Mkhoyan was at home on Monday but refused to comment on the incident,
    leaving it to his wife and other relatives to answer journalists'
    questions. The relatives insisted that Petrosian's loyalists attacked
    him in order to force him to stop challenging the HHK candidate in
    the May 6 election. Petrosian's campaign aides denied the allegations,
    however.

    The HHK leadership in Yerevan also denied any connection with the
    Armavir violence. "I don't think that was done for the Republican
    Party," HHK spokesman Eduard Sharmazanov told RFE/RL's Armenian service
    (Azatutyun.am). "But if anyone breached the law in any way, they must
    be strictly punished regardless of their party affiliation."

    "Everyone must realize that paying [the ruling party] a lip service
    will not work anymore," he said. "Everyone must know that for the
    Republican Party the most important objective is the conduct of free,
    fair and democratic elections."

    Sharmazanov added that the incident must not call into question the
    seriousness of the Armenian authorities' pledges to make the May 6
    parliamentary elections the most democratic in the country's history.

    Armenia's leading opposition groups will likely dismiss these
    assurances. Earlier this year they joined forces to demand that the
    elections be held only under the party-list basis. Wealthy candidates
    traditionally doing well in single-mandate constituencies have long
    been accused by them of vote buying and intimidation.

    The HHK majority in the outgoing National Assembly rejected the
    opposition demands. The vast majority of 33 candidates fielded
    by President Sarkisian's party in single-seat districts are
    government-linked businessmen like Petrosian. The latter owns one of
    Armenia's leading alcoholic beverage firms.

  • Hakob
    replied
    Բայց երբ ռուսական գործոնը շարունակում է մնալ ազդեցիկ, դոմինանտ, և նույնիսկ հեղափոխության ճանապարհով իշխանության եկած երկրի ղեկավարը, լինելով իրատես և հասկանալով, թե որքան վտանգավոր կարող են լինել կտրուկ շրջադարձերը արտաքին քաղաքականութան մեջ՝ Ռուսաստանի հետ հարաբերությունները վերանայելու հարց չի բարձրացնում, այս իրավիճակում նրա համար դժվար չի՞ լինի մի կողմից պահպանել ռազմավարական գործընկերությունը Ռուսաստանի հետ, մյուս կողմից՝ գործակցել Արևմուտքի հետ, ստանալ Եվրամիության, Միացյալ Նահանգների օգնությունը:

    – Կարճ պատասխանն այն է, որ, իհարկե, դա լուրջ մարտահրավեր է նրա համար: Բայց հետաքրքիրն այն է, որ դա մարտահրավեր է նաև Պուտինի համար: Ինչպես Փաշինյանի համար է դժվար գործ ունենալ Ռուսաստանի հետ, նույն կերպ էլ Պուտինի համար է դժվար հասկանալ՝ ի՞նչ տեսակի մարդ է Փաշինյանը, ինչպե՞ս կարելի է գործակցել Հայաստանի պրագմատիկ կառավարության հետ: Բայց ո՛չ Մոսկվան, ո՛չ էլ Երևանը չեն ուզում, որ հարաբերություններում առկա ճգնաժամը խորանա, և փորձում են ճկունություն դրսևորել: Կարծում եմ՝ Փաշինյանը պրագմատիստ է, իրապաշտ, իսկ երբեմն չափից ավելի պրագմատիկ է: Կան որոշակի սկզբունքներ, ինչպիսիք են երկրի անկախությունն ու ինքնիշխանությունը, որոնք պիտի ամրապնդվեն, որովհետև դրանք թուլացել են, նվազել նախորդ իշխանությունների կողմից տարիներ շարունակ կատարված զիջումների պատճառով: Դա շատ նուրբ, հավասարակշռող մոտեցում է պահանջում: Հետևաբար, Հայաստանի կառավարությունը պետք է ձգտի հավասարակշռման տարածաշրջանային ազդեցիկ խաղացողների միջև: Դա վերաբերում է նաև Ռուսաստանի և Արևմուտքի, Իրանի և Արևմուտքի և նույնիսկ հարևանների միջև հավասարակշռմանը: Բայց մենք եզակի հնարավորություն ունենք ստանալու մեկ կարևոր առավելություն, որը չունի հարևան երկրներից և ոչ մեկը: Դա կայունությունն է: Թուրքիան հեղափոխական գործընթացների մեջ է ու սպանում է ինքն իրեն, ձերբակալում, բանտ է նետում լրագրողներին, ակտիվիստներին, այլախոհներին: Դա նման է պարանոյայի: Իրանը նոր խնդիրներ ունի Թրամփի և Արևմուտքի հետ և անկայուն է տնտեսական առումով: Ադրբեջանը, որտեղ իշխում է հորից որդուն փոխանցվող դինաստիան, ի բնե անկայուն պետություն է: Վրաստանը հետընտրական փուլում է, խնդիրներ ունի բարեփոխումների հարցում և Եվրամիության հետ: Էլ չեմ ասում Ռուսաստանի հետ նրա խնդիրների մասին: Այսպիսով, այս երկիրն էլ է անկայուն: Եվ միայն Հայաստանն է, որ հասել է կայունության որոշակի մակարդակի, որին դժվար է հասնել: Բայց հիմա ավելի դժվար է այն կորցնել:

    – Հայաստանում տեղի ունեցած խորհրդարանական ընտրություններին Արևմուտքի դրական արձագանքից հետո պե՞տք է արդյոք սպասենք ավելի գործնական քայլերի թե՛ Եվրամիության և թե՛ Միացյալ Նահանգների կողմից:

    – Շատ լավ հարց է, բայց ավելի լավ է, որ նմանատիպ հարցերին իրենք՝ արևմտյան գործընկերները պատասխանեն, որովհետև ես չգիտեմ նրանց մտադրությունները: Բայց ես կարող եմ ասել, որ եթե նայենք Հայաստան-Միացյալ Նահանգներ հարաբերություններին՝ Թրամփի անկանխատեսելի բնավորության և իր վարչակազմի պաշտոնյաների, օրինակ՝ Հայաստան այցելած Ջոն Բոլթոնի և Ռուդի Ջուլիանիի պատճառով ռիսկերն ու վտանգները շատ են: Թերևս սա լավ ժամանակաշրջան է Հայաստանի համար՝ շատ չմերձենալու Ամերիկայի ներկայիս կառավարության հետ: Բայց ավելի կարևոր է ֆիզիկան, Հայաստանի աշխարհաքաղաքականության բնույթը: Ցանկացած գործողությանը լինում է արձագանք: Ցանկացած ազդեցություն առաջացնում է համաչափ հակազդեցություն: Հայաստանը ռուսական ուղեծրում գրավիտացիոն դիրք է զբաղեցնում: Գրավիտացիան ձգում է մեզ դեպի Ռուսաստան: Եվ սա նշանակում է, որ հավասարակշռումը Հայաստանի արտաքին հարաբերություններում անհրաժեշտություն է, որպեսզի նվազեցնենք ռիսկերը, սահմանափակենք այն վնասները, որ ստանում ենք «արևին»՝ Ռուսաստանին չափից ավելի մոտ լինելու պատճառով: Մենք պետք է ավելի լավ խուսանավենք Արևմուտքի և Ռուսաստանի միջև և կարողանանք խաղալ նրանց հակասությունների վրա: Մենք կարող ենք հանդես գալ որպես կապող կամուրջ ԵԱՏՄ-ի և Եվրամիության, Ռուսաստանի և Իրանի միջև: Որպես փոքր պետություն՝ Հայաստանը պետք է ավելի խելացի ու զարգացած ռազմավարություն ունենա, որպեսզի ոչ միայն գոյատևի, այլև զարգանա: Չեմ ասում՝ լինի չեզոք Շվեյցարիայի պես: Բայց կարողանա օգտագործել տարբեր աշխարհաքաղաքական խաղացողների տարբեր ազգային շահերը՝ իր շահերն առաջ տանելու համար:

    – Ձեր կարծիքով՝ Հայաստանի ժողովրդավարական այս առաջընթացը որքանո՞վ է բարձրացրել Հայաստանի միջազգային հեղինակությունը: Եվ ինչպե՞ս կարձագանքի այս գործընթացներին Վաշինգտոնը: Թրամփի վարչակազմը կշարունակի առաջնորդվել իր գերռեալիստական քաղաքականությամբ՝ հետապնդելով բացառապես պրագմատիկ շահեր, թե՞, այնուամենայնիվ, գաղափարական մոտեցումներ էլ կլինեն, և այս կառավարությունը նախորդ վարչակազմերի պես նաև կփորձի աջակցել ժողովրդավարական զարգացմանը այլ երկրներում և մասնավորապես Հայաստանում:

    – Հայաստանն այժմ դիտվում է որպես շատ ավելի ժողովրդավարական երկիր և տեսականորեն ավելի հետաքրքիր է Արևմուտքի համար: Բայց կարծում եմ՝ Արևմուտքի համար չափից ավելի ուշ է: Ժողովրդավարական դարձող Հայաստանը կարող էր ավելի կարևոր լինել Արևմուտքի 10 տարի առաջ: Այսօր Եվրոպական միության միասնականությունը վտանգի տակ է Բրեքզիթի, միգրացիայի, ներքին այլ խնդիրների պատճառով: Եվրոպական նախագծին սպառնում են Հունգարիան, Լեհաստանը: Միացյալ Նահանգներն այսօր անկանխատեսելի է՝ Սպիտակ տանը նստող անկանխատեսելի նախագահի պատճառով: Երկուսի ուշադրությունն էլ շեղում են այլ խնդիրներ, և երկուսի հետաքրքրությունն էլ նվազել է այլ տարածաշրջաններում ժողովրդավարացման գործընթացների նկատմամբ: Սա նշանակում է, որ Հայաստանն իր ժողովրդավարական նվաճումները պետք է փոխակերպի ավելի ուժեղ և ամուր պետական հաստատությունների՝ ինստիտուտների: Ժողովրդավարությունն այլևս բավարար չէ՝ հետաքրքրություն առաջացնելու համար: Բարեբախտաբար, Հայաստանը երկու շատ լավ դիվանագետ է ուղարկել Վաշինգտոն՝ ԱՄՆ-ում Հայաստանի դեսպան Վարուժան Ներսիսյանին և փոխդեսպան Արա Մակարյանին, և քայլեր է անում Հայաստան-ԱՄՆ հարաբերությունները կայունացնելու և ամրապնդելու ուղղությամբ:

    Բայց Հայաստանն իրականում ավելի շատ պիտի նայի դեպի Չինաստան և ավելի քիչ՝ դեպի ավանդական ուղղությունը՝ Արևմուտք: Չինաստանը Հայաստանին առաջարկում է արտաքին քաղաքականության երրորդ ուղղությունը, աշխարհաքաղաքական այլընտրանքների աթոռակի երրորդ ոտքը: Հայաստանի և Չինաստանի կապերի սերտացումը, երկկողմ հարաբերությունների զարգացումն ավելի ընդունելի է Ռուսաստանի համար, քան Արևմուտքի հետ հարաբերությունների խորացումը: Մենք կարող ենք օգտագործել չինական ուղղությունը ճիշտ այնպես, ինչպես Նիքսոնն արեց՝ ակտիվացնելով Միացյալ Նահանգների և Չինաստանի հարաբերությունները՝ ընդդեմ Սովետական միության: Չինական այլընտրանքը կարող է մեծ օգուտ տալ Հայաստանի պաշպանության և անվտանգության ամրապնդմանը և տնտեսական ներդրումներ բերել Հայաստան: Այս տեսանկյունից շատ վտանգավոր և մտահոգիչ է Ռուսաստանի արտգործնախարար Սերգեյ Լավրովի վերջին հայտարարությունն այն մասին, որ Հայաստանն ու Ռուսաստանը շուտով կստորագրեն պայմանագիր, որն արգելում է Հայաստանում գործող բիոլաբորատորիաներում «օտարերկրյա զինվորականների» ներկայությունը: Ըստ իս՝ խնդիրն այստեղ ոչ թե ՆԱՏՕ-ն կամ ամերիկացիներն են, այլ այն, որ սա շատ վտանգավոր է Հայաստանի համար, քանի որ այն սահմանափակում է Չինաստանի հետ մեր հարաբերությունները խորացնելու հնարավորությունները: Այլ խոսքերով՝ եթե մենք օտարերկրյա զինվորականների ներկայության կարիք ունենք, ապա դա պետք է լինի Չինաստանը, ոչ թե ՆԱՏՕ-ն: Ռուսաստանը նմանատիպ հայտարարություններով փորձում է սահմանափակել Հայաստանի խուսանավման հնարավորությունները, որովհետև դա կհանգեցնի շատ վտանգավոր քննության Հայաստանի կառավարության համար: Եթե Ռուսաստանն այսօր պահանջում է Հայաստանից, որ «օտարերկրյա զինվորականներ» չլինեն, պահանջում է փակել այդ բիոլաբորատորիաները, ապա ո՞րը կլինի հաջորդ պահանջը: Նրանք կպահանջեն փակել Ռուսաստանի հետ սահմա՞նը: Կպահանջեն, որ դեմ հանդես գանք Արևմուտքի՞ն: Սա կարող է շատ լուրջ փորձություն լինել Հայաստանի կառավարության համար: Ինչ-որ պահի Հայաստանը պետք է ոտքի կանգնի ու ասի «ոչ» Ռուսաստանին և պաշտպանի իր շահերը: Այլապես Ռուսաստանը կշարունակի փորձության ենթարկել Հայաստանի կառավարությանը:

    – Ինչո՞վ եք բացատրում խորհրդարանական ընտրություններից հետո Ռուսաստանի կողմից գործադրված այս ճնշումը Հայաստանի կառավարության նկատմամբ՝ կապված բիոլաբորատորիաների, տարածաշրջանում Միացյալ Նահանգների ակտիվության, ռուսական գազի գնի հետ:

    – Դա ամենևին էլ անակնկալ չէ: Ռուսաստանը դրանով ուզում է հիշեցնել Հայաստանի կառավարությանը, որ Հայաստանը ընտրության մեծ հնարավորություններ չունի: Ես չեմ քննադատում Ռուսաստանին այն բանի համար, որ նրանք անում են այն, ինչ իրենց տեսանկյունից շահավետ է Ռուսաստանի համար: Խնդիրը Հայաստանի թուլության մեջ է: Եթե Հայաստանը չդիմանա այս քննությանը և հանձնվի՝ հետագայում կկորցնենք նաև մեր արժեքը: Ռուսաստանը, ինչպես Թուրքիան, հարգում է միայն ուժը, ոչ թե թուլությունը: Ուստի շուտով պիտի հասնենք մի կետի, երբ ստիպված կլինենք այլ կերպ արձագանքել Ռուսաստանի նմանատիպ քայլերին: Ոչ թե պիտի Պուտինին համոզենք, որ մենք Ռուսաստանի բարեկամն ենք և հավատարիմ դաշնակիցը, և Ռուսաստանը անհանգստանալու կարիք չունի, – միգուցե չափից ավելի հաճախ ենք կրկնում դա, – այլ պիտի գծենք մեր սեփական «կարմիր գիծը» և ասենք՝ մենք անկախ, ինքնիշխան պետություն ենք, վերաբերվեք մեզ՝ որպես դաշնակցի, ոչ թե որպես վասալ պետության: Եթե հիշենք վերջին 15-20 տարիների զարգացումները՝ Ռուսաստանը հարգել է Հայաստանին միայն այն ժամանակ, երբ հայկական կողմը Ռուսաստանին ասել է՝ «ոչ»: Օրինակ, 2008 թվականին՝ ռուս-վրացական պատերազմից հետո, Ռուսաստանի այն ժամանակվա նախագահ Դմիտրի Մեդվեդևը եկավ Երևան և փորձեց ճնշում գործադրել Հայաստանի կառավարության վրա, որպեսզի վերջինս ճանաչի Աբխազիայի և Հարավային Օսիայի անկախությունը: Հայկական կողմը շատ խելացի վարվեց: Նա չմերժեց Ռուսաստանին, ասաց՝ «այո», բայց ավելացրեց նախապայման՝ նշելով, որ Հայաստանը կճանաչի այդ շրջանների անկախությունը, եթե Ռուսատանը, նախ, ճանաչի Լեռնային Ղարաբաղի անկախությունը: Հայաստանի պես երկրները երբեմն պիտի ճկունություն դրսևորեն, բլեֆ անեն: Իրականում Ռուսաստանի դիրքերը Հարավային Կովկասում ուժեղ չեն: Մենք Ռուսաստանի միակ գործընկերն ենք այս ռեգիոնում և մենք կարող ենք ու պիտի պահանջենք ավելին Ռուսաստանի հետ հարաբերություններից:

    – Կարո՞ղ ենք ասել, որ այսօր՝ 2018 թվականի ավարտին, ավելի ուժեղ դիրքերում ենք անվտանգության առումով և մասնավորապես Արցախի հարցում, հակամարտության կարգավորման դիվանագիտական գործընթացում:

    – Ընդհանուր առմամբ՝ այո: Իմ միակ վերապահումն ու անհանգստությունը կապված է այն հանգամանքի հետ, որ նախկինում Արցախի և Հայաստանի միջև հակասությունները, երկպառակությունները այսքան խորը չէին եղել: Տեսակետների, ընկալումների միջև տարբերությունները միշտ էլ եղել են, բայց մենք երբեք չենք տեսել, որ երկպառակություններն այսքան ակնհայտ լինեն, հրապարակային ու այսքան խորը: Այս տեսանկյունից՝ մենք առերեսվում ենք նոր մարտահրավերի: Ընդհանրապես, անշուշտ, մեր դիրքերն ավելի ամուր են, բայց չափից ավելի երկար ժամանակ է, ինչ Հայաստանի աշխարհաքաղաքական ուժեղ դիրքերը հիմնված են մեր թշնամիների սխալների, ոչ թե մեր սեփական հաղթանակների վրա: Սա պետք է փոխվի: Մենք պիտի մեր ձեռքբերումներն ու հաջողությունները գրանցենք, ոչ թե միայն օգտվենք հակառակորդների սխալներից:

    – Բայց նոր կառավարությունը, Ձեր կարծիքով, ունի՞ իր ռազմավարությունը, թե ինչպե՞ս է ընդհանրապես պատկերացնում Արցախի հիմնախնդրի վերջնական կարգավորումը, հանգուցալուծումը, թե՞ այսօր շատ վաղ է դրա մասին խոսել:

    – Ես չեմ կասկածում պաշտպանության նախարար Դավիթ Տոնոյանի և արտգործնախարար Զոհրաբ Մնացականյանի պրոֆեսիոնալիզմին, բայց նրանք նոր կառավարության երկու նախարարներն են, որոնց մասին մենք գիտենք: Մենք չգիտենք, թե ովքեր կլինեն նոր կաբինետի մյուս անդամները, և քանի որ նոր կառավարությունը դեռևս չի ձևավորել, բնականաբար, չենք տեսել նաև կառավարության նոր ծրագիրը: Ուստի առայժմ չեմ կարող պատասխանել այդ հարցին:

    Leave a comment:


  • Hakob
    replied
    Ամփոփում – 2018. «Ինչ-որ պահի Հայաստանը պետք է ոտքի կանգնի և ասի «ոչ» Ռուսաստանին»
    • 22:00
    • 2019-01-03
    • Դիտումներ՝ 3159

    «Առաջին լրատվական»-ը տարածաշրջանային հետազոտությունների կենտրոնի տնօրեն, քաղաքագետ Ռիչարդ Կիրակոսյանի հետ ամփոփել է 2018 թվականին Հայաստանում տեղի ունեցած կարևորագույն իրադարձությունները, մեր երկրի ձեռքբերումներն ու բացթողումները թե՛ ժողովրդավարության, ներքին քաղաքականության ու տնտեսության և թե՛ արտաքին քաղաքականության ու անվտանգության ոլորտներում:

    – Պարոն Կիրակոսյան, նախ՝ շնորհավորում եմ Ամանորի և Սուրբ Ծննդյան տոների կապակցությամբ:

    – Շնորհակալ եմ:

    – Ի՞նչ կարևոր ձեռքբերումներ ու նվաճումներ ունեցանք անցած տարվա ընթացքում՝ հաշվի առնելով մեր երկրում տեղի ունեցած շատ կարևոր, կարելի է ասել՝ պատմական իրադարձությունները: Մենք, ի վերջո, տեսանք իշխանության անցնցում փոփոխություն, որին քաղաքացիները, ընդդիմությունը սպասում էին ավելի քան 20 տարի:

    – Այս հարցազրույցը եզակի հնարավորություն է՝ հետ նայելու և տեսնելու, թե որքան է փոխվել Հայաստանը: Ուղիղ մեկ տարի առաջ՝ նախորդ Նոր տարվա տոներին, ոչ ոք Հայաստանում չէր ակնկալում նման դրամատիկ փոփոխություններ Հայաստանի Հանրապետությունում այդքան արագ ու դինամիկ կերպով: 2018 թվականը սկսվեց դանդաղ բարեփոխումների, աստիճանական փոփոխությունների ընդհանուր ակնկալիքներով, բայց որևէ մեկը չէր սպասում նման դինամիկ, կտրուկ փոփոխություններ: Հետ նայելով՝ մենք տեսնում ենք, որ 2018 թ. փետրվարի, մարտի և ապրիլի իրադարձությունները կանխորոշիչ պահեր էին, թե որտեղ ենք հիմա և ուր ենք գնալու վաղը: Բայց վերլուծական տեսանկյունից ամենահետաքրքիրը ոչ թե այն էր, թե որտեղ էինք մենք, այլ այն, որ այսօր արդեն մենք մոտենում ենք փոփոխությունների երկրորդ փուլին: Առաջին փուլը, իմիջիայլոց, հեղափոխություն չէր, դա վարչապետ դարձած նախկին նախագահ Սերժ Սարգսյանի հարկադրված հրաժարականն էր և իշխանության հանձնումը հին էլիտայի կողմից:

    Հետո եկավ հեղափոխության երկրորդ փուլը: Հեղափոխությունը Հայաստանում իր տեսակով եզակի էր, քանի որ դա հաջորդեց հրաժարականի դանդաղ գործընթացին: Այլ խոսքերով՝ այլ երկրներում առաջինը տեղի է ունենում հանկարծահաս և դրամատիկ հեղափոխությունը: Իսկ Հայաստանում, իմ կարծիքով, հեղափոխությունը դեռ նոր է սկսել կառուցվել, որը փոխում է մարդկանց հոգեբանությունն ու երկրի քաղաքական էլիտան, որն ավելի երիտասարդ է, ավելի բարեփոխական և շատ ավելի քիչ կոռումպացված՝ հին էլիտայի հետ համեմատած: Այնուամենայնիվ, հեղափոխության երկրորդ փուլը Հայաստանում ավելի բարդ է լինելու, քան առաջինը: Շատ ավելի հեշտ է ստիպել Սերժ Սարգսյանին հրաժարական տալ, քան կառավարել երկիրը: Մարտահրավերները երիտասարդ և անփորձ կառավարության և նորընտիր խորհրդարանի համար շատ ավելի դժվար են ու տարբերվում են իշխանության գալու մարտահրավերից: Դրանք համակցված են հանրության մեծ սպասելիքների և մարդկանց այն զգացման, կարծիքի հետ, որ կառավարությունը պետք է արդեն արդյունքներ ցույց տա: Այժմ, երբ արտահերթ խորհրդարանական ընտրություններն արդեն տեղի են ունեցել, կարող ենք ասել, որ նոր խորհրդարանի աշխատանքի մեկնարկով կսկսվի փոփոխությունների երրորդ փուլը: Երրորդ փուլը պահանջում է շատ ավելի լուրջ խորհրդարան, և Ազգային ժողովի նորընտիր՝ երիտասարդ ու անփորձ պատգամավորները պետք է շատ արագ սովորեն, թե ինչպես պետք է կառավարել երկիրը և ինչպես կարելի է լուրջ արդյունքներ ցույց տալ:

    – Իսկ ժամանակավոր կառավարության՝ նախորդ ամիսներին կատարած աշխատանքը գոհացրե՞լ է Ձեզ:

    – Եթե անկեղծ պատասխանեմ՝ այո և ոչ: Մի կողմից, ես, ինչպես և շատերը, նախորդ տարի սխալվեցինք՝ թերագնահատելով Նիկոլ Փաշինյանին: Ես չեմ ուզում կրկին թերագնահատել Նիկոլ Փաշինյանին և փորձում եմ նաև չգերագնահատել նրան: Այդուհանդերձ, Փաշինյանի կառավարությունը մի քանի սխալ թույլ տվեց: Այնուամենայնիվ, ցանկացած նոր և անփորձ կառավարության համար էականը ոչ թե սխալներ թույլ չտալն է, այլ այն, թե նրանք դասեր քաղո՞ւմ են այդ սխալներից, թե՞ ոչ: Սա է քննությունը: Եվ ես տեսնում եմ լավատեսական առաջընթացի որոշակի հիմքեր: Թեև դեռ շատ վաղ է կանխատեսում անելու համար, որովհետև գլխավոր փորձությունը կսկսվի այն ժամանակ, երբ նոր խորհրդարանը ստանձնի իր պարտականությունները և ձևավորի նոր կառավարություն: Ուստի դեռ վաղ է քննադատել կառավարությանը սխալների համար, բայց հստակ է մի բան՝ ժամանակն անցնում է, ժամանակն աշխատում է ի վնաս կառավարության, և որքան շուտ նրանք սկսեն իրական արդյունքներ ներկայացնել, այնքան ավելի լավ: Եվ ես խոսում եմ տնտեսական աճի, աշխատատեղեր ստեղծելու, ոչ թե նախկին բարձրաստիճան պաշտոնյաների, օրինակ՝ Քոչարյանի, Արմեն Գևորգյանի կամ Մանվել Գրիգորյանի կատարած ենթադրյալ հանցագործությունները հետաքննելու մասին: Տնտեսական զարգացումը պետք է շատ ավելի խորը լինի և դրված լինի ինստիտուցիոնալ հիմքերի վրա, ոչ թե լինի անհատական:

    – Փաշինյանը հեղափոխական հարթակից հայտարարեց հեղափոխության և հեղափոխական գաղափարները կյանքի կոչելու մասին, նախընտրական շրջանում արդեն խոսում էր տնտեսական հեղափոխություն իրականացնելու հրամայականի մասին: Բայց մենք չենք տեսնում ավելի խիստ և կոշտ քայլեր՝ արմատախիլ անելու կոռուպցիան և օլիգարխիկ համակարգը:

    – Առայժմ ես այդքան քննադատաբար տրամադրված չեմ: Պատճառն այն է, որ երբ Նիկոլ Փաշինյանը խոսում է թավշյա հեղափոխության մասին, փորձում է խուսափել նախկին իշխանավորների նկատմամբ քաղաքական հետապնդումներից, քաղաքացիական պատերազմից: Թավշյա հեղափոխության նպատակը ոչ թե վրեժխնդրությունն է, այլ մարդկանց մտքերում և համակարգում հեղափոխություն անելը: Ուստի ես հասկանում եմ սելեկտիվ, աստիճանական փոփոխությունների անհրաժեշտությունը, որովհետև հնարավոր չէ ամբողջովին արմատախիլ անել կոռումպացված համակարգը: Երկրի կադրային ռեզերվը շատ փոքր է, և պրակտիկ տեսանկյունից ճիշտ չէ համակարգից հեռացնել կամ դատապարտել բոլոր այն մարդկանց, ովքեր աշխատել են նախկին համակարգում կամ այս կամ այն կերպ կապված են եղել այդ համակարգի հետ: Որոշներները կոռումպացված են և պետք է հեռացվեն, մյուսները կարող են կոմպետենտ լինել և արժանի՝ պահպանելու իրենց աշխատանքը: Սա մեծ զգուշավորություն պահանջող գործընթաց է, որը չի կարելի շտապեցնել:

    Այնուամենայնիվ, եղել են որոշ վիճահարույց որոշումներ, և բացի այդ, թե՛ խորհրդարանում և թե՛ քաղաքական դաշտում իրական ընդդիմության պակաս կա: Եվ քաղաքացիական հասարակությունը պետք է կառավարության հաշվետվողականության ավելի բարձր չափանիշներ սահմանի: Այլ խոսքերով՝ Փաշինյանի կառավարության գործունեության սկզբնակետը զրո էր կամ նույնիսկ բացասական, և այս տեսանկյունից՝ տասնամյակների կոռուպցիայի և իշխանության քաղաքական գոռոզամտությունից հետո ցանկացած փոփոխություն դրական է: Սակայն դա չի նշանակում, որ նպատակն արդարացնում է միջոցները: Եթե հիշենք Սահակաշվիլիի գործունեությունը Վրաստանում՝ նման իրավիճակներում կամայականության ծայրահեղության մեջ ընկնելու և օրենքի իշխանության սկզբունքը խախտելու վտանգ կա: Փոքրիկ Հայաստանում պետք է շատ զգույշ լինել՝ խուսափելու այն սխալներից, որոնք թույլ տվեց Սահակաշվիլին: Եվ, ի վերջո, բարեփոխումների գործընթացը պիտի դրվի ինստիտուցիոնալ հիմքերի վրա, ոչ թե կախված լինի անհատականություններից: Այլ խոսքերով՝ պետք է ամրապնդվեն պետական հաստատությունները, ավելի հստակեցվի իշխանության ճյուղերի տարանջատումը, զսպումների և հակակշիռների համակարգը: Փաշինյանը պետք է ապահովի պետական համակարգի արդյունավետ աշխատանքը, ոչ թե դառնա Սուրբ Նիկողայոս: Անձի պաշտամունքը լավ բան չէ ու միշտ էլ վատ հետևանքներ է ունենում: Որևէ ղեկավար կատարյալ չէ և ցանկացած ղեկավար պետք է հաշվետու լինի ժողովրդին, և պետք է զարգանա ավելի արդյունավետ ընդդիմության ինստիտուտը՝ լինի «Լուսավոր Հայաստանը» թե մեկ այլ ուժ կամ ընդհանրապես ընդդիմությունը:
    – Արևմուտքը՝ Միացյալ Նահանգները, Եվրամիությունը ընդհանուր առմամբ, Գերմանիան, Մեծ Բրիտանիան, Ֆրանսիան, ի տարբերություն մեր ռուս և եվրասիական գործընկերների, շատ դրական արձագանքեցին դեկեմբերի 9-ի ԱԺ ընտրություններին և ողջունեցին միջազգային դիտորդական առաքելության արձանագրած առաջընթացը, ժողովրդավարական ընտրությունների անցկացումը՝ շնորհավորելով վարչապետի պաշտոնակատար Փաշինյանին:

    – Այո, Ռուսաստանը չշնորհավորեց Հայաստանի ղեկավարությանը ընտրությունների անցկացման կապակցությամբ:

    – Կարո՞ղ ենք դա համարել նշան, որ Ռուսաստանը առանձնապես ոգևորված չէ Հայաստանում սկսված ժողովրդավարական փոփոխությունների գործընթացից:

    – Բայց դա անակնկալ չէ: Դա ապացուցում է, որ Ռուսաստանի նախագահ Պուտինի, Ղազախստանի նախագահ Նազարբաևի, Բելառուսի նախագահ Ալիևի և Ադրբեջանի նախագահ Ալիևի համար Փաշինյանի կառավարությունը, իշխանափոխության նման ձևը սպառնալիք է: Ժողովրդական իշխանության հաղթանակը վտանգավոր նախադեպ է այս երկրների համար: Ըստ էության, դա քայքայում է ավտորիտար վարչակարգը: Արևմուտքը հավանաբար խելացի է վարվում՝ ուղղակիորեն չներքաշվելով այս գործընթացին և ուղղակիորեն չաջակցելով Հայաստանին: Եվ դա շատ լավ է մեզ համար, որովհետև մենք չենք ուզում սադրել Ռուսաստանի կտրուկ ռեակցիան Արևմուտքի և Հայաստանի ավելի սերտ համագործակցությանը:

    Այդուհանդերձ, եթե նայենք մեր դիրքերին Լեռնային Ղարաբաղի հարցում կամ նույնիսկ Ռուսաստանի հետ հարաբերություններում՝ մենք հիմա շատ ավելի ուժեղ դիրքերում ենք, քան նախկինում էինք, որովհետև Հայաստանի նոր կառավարությունը լեգիտիմության շատ ավելի բարձր մակարդակ ունի: Սա Հանրապետական կուսակցության իշխանության գլխավոր խնդիրն էր, որովհետև ազատ և արդար ընտրություններ չէին լինում, ընտրությունները կեղծվում էին, հանրության և կառավարության միջև մեծ անդունդ էր առաջացել: Այն ժամանակ մարդիկ էին ծառայում կառավարությանը: Այժմ կառավարությունն է ծառայում մարդկանց: Սրանք տարբեր բաներ են:

    Իսկ Հայաստանի արտաքին քաղաքականության և աշխարհաքաղաքական դիրքի առումով կա որոշակի վտանգ, որ մենք կարող ենք այնպիսի զիջումներ անել Ռուսաստանին, կարող ենք մտնել մեր միջազգային դիրքերի թուլացման այնպիսի մի շրջան, որ ներքին բարեփոխումների գործընթացում ունեցած հաջողությունները բավարար չեն լինի հզորացնելու պետությունը և դառնալու ինքնաբավ:

    – Իսկ այդ բարեփոխումների իրականացման համար Արևմուտքի, հատկապես Եվրամիության ֆինանսական, քաղաքական խորհրդատվական աջակցությունն անհրաժեշտ չէ՞:

    – Ես կասեի ճիշտ հակառակը՝ Հայաստանի պարագայում իրական բարեփոխումների համար միջազգային աջակցությունն անհրաժեշտ չէ: Նկատի ունեմ՝ իրական բարեփոխումների իրականացման դեպքում միայն կստանանք միջազգային աջակցություն և արձագանք: Ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ ցանկացած երկրում իրական բարեփոխումների դեպքում լինում են հաղթողներ և պարտվողներ: Մենք բոլորս էլ գիտենք՝ ովքեր պարտվողները: Գիտենք նրանց մականուններից, տնտեսությունում նրանց զբաղեցրած դիրքից: Եվ գիտենք՝ ովքեր են հաղթողները: Բայց առանց բարեփոխումների՝ միջազգային աջակցությունը շատ ավելի թույլ կլինի կամ ընդհանրապես չի լինի: Սա նման է հավի ու ձվի հայտնի պատմությանը: Առաջինը պիտի լինեն բարեփոխումները, հետո նոր միջազգային աջակցությունը, ոչ թե պիտի ակնկալենք միջազգային աջակցություն, որ իրականացնենք բարեփոխումներ: Մյուս օգուտն այն է, որ Արևմուտքի մեծ մասն այնքան է հիասթափված Ուկրաինայից և Կիևում նստած կոռումպացված կառավարությունից, որ այդ ֆոնին Հայաստանը կարող է դիտվել որպես ժողովրդավարության կղզյակ՝ նույն մակարդակի վրա, ինչ եվրոպական պետություններն են, ի տարբերություն Արևելյան Գործընկերության մյուս երկրների՝ Վրաստանի, Մոլդովայի, Ուկրաինայի, որոնք, կարծես թե, Եվրամիության հետ Ասոցացման համաձայնագիրը ստորագրելու շնորհիվ ավելի առաջ էին անցել եվրաինտեգրման մեջ, բայց այսօր կորցնում են իրենց կապը Եվրոպայի հետ:

    Leave a comment:


  • Hakob
    replied
    Originally posted by Gevz View Post
    Lives in la la land trying to dictate what leadership armenia needs from thousands of km's away....to ay b...ozi txa ver @nki text chatlax gyot...el chtesnem gres te che aveli shut mort kcccnem turk lakot
    Ալբանացի թուրք թուրքի բալա դու դեռ ստեղ ես?
    դեռ չեն կանչում բաքու? Դավաճան գողի զավակ։
    Ասելու բան չունես չե՞ հայվան, մենակ հայհոյանքով ոռդ ես հովացնում ֆուցն։
    Դու պապայիդ առ ու գնա քո հայրենի ազարբայջան, էնտեղ երկուսով կանցնեք ձեր գործին, թուքերին ոռ տալուն։
    Ֆուֆլյակ…, ամբողջ Հայ ազգը դրել ա հորդ մեջ։
    Ասենք, պապադ մի 10, 20 տարով սովետաշենի բանտում ա ոռ տալու։ Ուզես թե չուզես հորդ տեղ էլ ես ոռ տալու ալիեվին, թուրքի բոզ։
    Last edited by Hakob; 12-31-2018, 01:29 PM.

    Leave a comment:


  • Gevz
    replied
    Lives in la la land trying to dictate what leadership armenia needs from thousands of km's away....to ay b...ozi txa ver @nki text chatlax gyot...el chtesnem gres te che aveli shut mort kcccnem turk lakot

    Leave a comment:


  • Gevz
    replied
    This son of a whor....e hakoboglu is a turk. The mother of hakoboglu fuk...sss turks. Fake c0cksucker still talking crap...he was once saying if serj goes he will relocate to armenia hahahahha......fkn b0z...i txa ara ay hambal es qo mamn q...unem

    Leave a comment:


  • Hakob
    replied
    Originally posted by Azad View Post

    If America or Germany was where Russia is as a sphere of influence, neighbor (super power), I will be leaning to their protection and not that of the Iranians or turkic.
    Just because the last set of leaders were corrupt don’t blame Russia for it. Russia will do what serves its interest same as any other power.
    The difference is that our energy comes from Russia, our Nuclear plant is build by Russia, our commerce is with Russia, we have more influence in Russia than any other country, our advanced armaments are offered at dirt cheap prices from Russia, the Russian president shows up at the genocide memorial, the only country that is protecting our borders from 80 million turks is Russia.
    Now tell me what ANY other country did for us? Genocide recognition America? Can we have advanced long range missiles NATO?
    There is something very wrong with a group of Armenians that are ungrateful and always blaming their lazy azz misery on Russia.
    Be my guest, get any other power and see if we will not be flying a new turkish flag and call ourselves Armenogloustan.
    This mentality of washing off nationalism and run around with flowers of peace has been done for over 800 years. Let us do it one more time and be done.
    Did you rid the articles I posted above?
    Who is blaming Russia?
    Who is talking about replacing it or going to another country?
    Ah, accusing Kocharian and Serjik is accusing Russia...
    Is that so...
    Maybe according our corrupt circles with some Russian corrupt political circles, but strategically our internal anti corruption actions has nothing to do with our strategic partnership with Russia.
    It is another deal that HHK or some other circles have made a warmup and protection blanket with that relationship and direct any criticisms as anti Russian and hide under it.
    My friend, giving up your assets to another country is not their fault, it’s your fault. Anybody, from a kid on street to head of government knows that.
    Its another thing that some circles keep sending messages to kremlin or use their media and money influence along with their Russian corruption sponsors that “ this revolution is against Russia, it’s a western diversion”. This is a backstabbing treason against our country, because this accusations are lies intended to divert attention from corruption investigations, weaken the new government, bring back oligarkhs to power.
    A treason to ordinary people and country , in other words.
    But Russia is not governed by pure oligarchic interests, it knows its national interests and that is the bottom line.
    There is no way Armenia and Russia will end up with bad relations. It is a survival issue for both, Russians neeed us as much as we need them.
    But Russia is also starting to clearly see that our relations are not a monopoly of some oligarkhs, it’s not as these idiots have been presenting it as if they loose power Armenians will run to west.
    It has been a big bullxxxx fed to Kremlin in order to justify their “”indispensable” leadership”.
    It has also been fed to our people that without Kocharian or Serj Moscow will give away Artsakh or help Azerbaijan.
    It is using fears for their justification.
    Armenia is not Georgia or Ukraine.
    Moscow has helped Azerbaijan all it could in their times.
    Tilting power balance more towards Baku would endanger its only forepost in Caucasus, Armenia.
    So Moscow knows it’s own interests, you said and I agree, but do we know that our nterests do not depend on Kocharian, Serj or Pashinian for that matter?
    Do we know that being is such a geopolitical situation we cannot afford any oligarchic or corrupt government, that we badly need our national government?
    Do we know that for people to stay in country we need to protect their social rights?
    Provide justice and opportunity to live free from oligarchic yoke?
    Last edited by Hakob; 12-31-2018, 08:15 AM.

    Leave a comment:


  • Azad
    replied
    Originally posted by Hakob View Post

    So you are in content, or in agreement of having Russia own, control and choke your country into submission?
    If America or Germany was where Russia is as a sphere of influence, neighbor (super power), I will be leaning to their protection and not that of the Iranians or turkic.
    Just because the last set of leaders were corrupt don’t blame Russia for it. Russia will do what serves its interest same as any other power.
    The difference is that our energy comes from Russia, our Nuclear plant is build by Russia, our commerce is with Russia, we have more influence in Russia than any other country, our advanced armaments are offered at dirt cheap prices from Russia, the Russian president shows up at the genocide memorial, the only country that is protecting our borders from 80 million turks is Russia.
    Now tell me what ANY other country did for us? Genocide recognition America? Can we have advanced long range missiles NATO?
    There is something very wrong with a group of Armenians that are ungrateful and always blaming their lazy azz misery on Russia.
    Be my guest, get any other power and see if we will not be flying a new turkish flag and call ourselves Armenogloustan.
    This mentality of washing off nationalism and run around with flowers of peace has been done for over 800 years. Let us do it one more time and be done.

    Leave a comment:


  • Hakob
    replied
    Զերծ մնալով դատարանի անկախության ու անաչառության վրա ազդելու ցանկացած դրսևորումից, ինչպես նաև առաջնորդվելով անկողմնակալ արդարադատության իրականացման սկզբունքով՝ Արցախի Հանրապետության Ազգային ժողովում ներկայացված «Ազատ Հայրենիք», «Արցախի ժողովրդավարական» և «Շարժում-88» կուսակցությունները կոչ են անում Նախագահ Քոչարյանի նկատմամբ կիրառել ազատությունից զրկելու հետ չկապված խափանման միջոց՝ հաշվի առնելով նրա զգալի ավանդը հայկական երկու հանրապետությունների կայացման գործում»:

    Անհասկանալի է, թե որն է Քոչարյանի «զգալի ավանդը հայկական երկու հանրապետությունների կայացման գործում»։ Գուցե ա՞յն, որ Քոչարյանի նախագահության շրջանում ԼՂՀ-ում ձևավորվել էր, ըստ էության՝ խանական համակարգ, որը հարստահարում էր Արցախի հասարակությանը, կամ՝ ԼՂՀ առաջին նախագահի դասալաքութո՞ւնը, երբ նա Ստեփանակերտից վազեց Երևան՝ ստանձնելու համար Հայաստանի վարչապետի պաշտոնը։

    Ռոբերտ Քոչարյանը Հայաստանում միլիարդավոր դոլարներ է թալաներ, քանի՞ ցենտ է նա ներդրել Արցախի տնտեսության մեջ։ Կամ՝ չե՞ն հիշում Արցախում, որ հենց Քոչարյանի ինքնասիրահարվածության հետևանքով պաշտոնական Ստեփանակերտը դուրս մնաց ԼՂ խնդրի կարգավորման բանակցային գործընթացից։

    Կամ՝ ինչպե՞ս «զգալի ավանդ» կարող է ունենալ մի գործիչ, որի հայաստանյան պաշտոնավարման շրջանում տեղի են ունեցել Հոկտեմբերի 27 ու Մարտի 1, երկու տասնյակ սպանություններ։

    Համոզված ենք, որ Արցախի հասարակությունը, սովորական մարդիկ Ռոբերտ Քոչարյանի նկատմամբ նույնքան բացասական վերաբերմունք ունեն, որքան՝ Հայսատանի հասարակությունը։ Արցախի էլիտա կոչվածը Հայաստանի փլուզված քրեաօլիգարխիկ համակարգի մի բաղադրիչն է, որը շարունակում է շահարկել ԼՂՀ անունը՝ սեպ խրելով հայկական երկու պետությունների միջև ու հանդես գալով նախկին համակարգի դիրքերից։

    ԼՂՀ այսօրվա քաղաքական էլիտան կապ չունի Արցախի հասարակության հետ ու կարող է ուղղորդվել բացառապես Ռոբերտ Քոչարյան-Սերժ Սարգսյան զույգի կամ մոսկովյան շրջանակների կողմից։ Հենց այդ հայտնի ուժերի պատվերով էլ հեղինակվել է հերթական խայտառակ հայտարարությունը, որն ավելի է ակտուալացնում Արցախում բարեփոխումների շուտափույթ անցկացման անհրաժեշտությունը։

    Leave a comment:


  • Hakob
    replied

    Ո՞վ է Արցախը հանում Հայաստանի դեմ, կամ Քոչարյանի հերթական դավադրությունը ԼՂՀ-ում
    • 09:00
    • 2018-12-31
    • Դիտումներ՝ 2927

    «Ինչու է Վլադիմիր Պուտինը սիրում Ռոբերտ Քոչարյանին, նրան իր ընկերը համարում և շնորհավորական բացիկ ուղարկում անգամ, երբ նա բանտում է. դա արվում է, քանի որ Ռուսաստանին առաջին և անհեթեթ նվերն արել է Ռ. Քոչարյանը՝ «գույք պարտքի դիմաց» նախաձեռնությամբ, հենց դրանից հետո սկսվեց Ռուսաստանի մենաշնորհը, միայն «Հրազդան ՋԷԿ»- ն արտադրում է մեր՝ 100 մլն պարտքից 3-4 անգամ ավել էլեկտրաէներգիա․․․ Ռ. Քոչարյանի համար Հայաստանը եղել է միայն փող աշխատելու և իր ինքնասիրությունը բավարարելու միջոց, և գնացել է ՌԴ՝ այնտեղ և աշխարհում ծախսելու իր գումարները: Պուտինը, հանձին Քոչարյանի, տեսնում է Ռուսաստանի պատրիոտին, ոչ թե Հայաստանի շահերը պաշտպանող մարդու»,- նախօրեին «Աառաջին լրատվական»-ի եթերում ասել է նորընտիր խորհրդարանի պատգամավոր Հովհաննես Իգիթյանը՝ միանգամայն դիպուկ բնորոշելով Ռոբերտ Քոչարյանի կերպարը։

    Իհարկե, Իգիթյանի նկարագրությունն ամբողջական չէ, որովհետև Պուտինը Քոչարյանին պարտական է ավելի գլոբալ հարցում, իսկ միջզգայնագետի նշածն ընդամենը հետևանքներն են։ Քոչարյանի ու Պուտինի հոգեհարազատության, մենթալ ընդհանրության հիմքը Հոկտեմբեի 27-ի ոճրագործությունն է, որը Հայաստանում դրեց ռուսական վասալության հիմքերը։

    Հենց այդ հանգամանքը նաև մտահոգում է Պուտինին, որովհետև Մարտի 1-ի գործով Ռոբերտ Քոչարյանի տևական ազատազրկումը ճանապարհ կարող է բացել Հոկտեմբերի 27-ի ամբողջական բաղցահայտման համար, ինչի հետևանքները կարող են շրջադարձային նշանակություն ունենալ Ռուսաստանի տարածաշրջանային ազդեցության իմաստով։

    Ռոբերտ Քոչարյանը հասարակական գիտակացության մեջ վաղուց հանցագործ է, որի անվան հետ կապվում են ահաբեկչությունն ու թալանը, սպանություններն ու խոշտանգումները ու տարօրինակ է, որ այս օրերին նրան սատարող ձայներ են լսվում Արցախից։

    Արցախի խորհրդարանում ներկայացված «Ազատ Հայրենիք», «Արցախի ժողովրդավարական» և ընդդիմադիր «Շարժում-88» կուսակցությունները հանդես են եկել հայտարարությամբ, որով կոչ են անում Ռոբերտ Քոչարյանի նկատմամբ կիրառել ազատությունից զրկելու հետ չկապված խափանման միջոց՝ հաշվի առնելով նրա զգալի ավանդը հայկական երկու հանրապետությունների կայացման գործում:

    Հայտարարության մեջ ասված է. «Արդեն տևական ժամանակ է Հայաստանի Հանրապետությունում ընթանում է ԱՀ առաջին և ՀՀ երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանի նկատմամբ հարուցված քրեական գործով խափանման միջոց ընտրելու հարցով դատական պրոցեսը: Նոյեմբերի 15-ին ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը բեկանել է կալանավորումը վերացնելու մասին Վերաքննիչ դատարանի որոշումն ու գործն ուղարկել նոր քննության:

    Leave a comment:

Working...
X