Russians will manage, what they do best: turn their friends into enemies....

[Vrej1915]

Re: Russians will manage, what they do best: turn their friends into enemies....

20 / 04 / 2016

Պետք է դժգոհության ֆոն փողոցում, որպեսզի մերոնք խոսելու տեղ ունենան բանակցությունների սեղանի շուրջ


Վազգեն Ղազարյանը ֆեյսբուքի իր էջում գրել է.

Հակառուսական հիստերիան դադարեցնել է պետք, ու մեր պահանջներն էմոցիոնալ դաշտից դիվանագիտական-քաղաքական դաշտ տեղափոխել։ Սա, իհարկե, չի նշանակում, որ Լավրովի այցին պետք է հանրությունը խմբերով դուրս գա փողոց՝ վանկարկելով «օրհնվի էն սհաթը․․․»։ Սակայն չի էլ նշանակում, որ պետք է Ուկրաինայի օրինակով այլ ծայրահեղության մեջ ընկնել։

Ռուսաստանում պետք է հասկանան, որ մեծ սխալ գործեցին, երբ արխայնացան Հայաստանի մասով ու այլևս ոչ մի լուրջ ջանք չգործադրեցին՝ բարեկամական հարաբերությունները պահպանելու և զարգացնելու ուղղությամբ, որովհետև համարում էին, որ Հայաստանում ամեն ինչ իշխանությունները վերահսկում են, արևմտամետ ընդդիմությունը մարգինալիզացված է և ներկայացուցչական չէ, և հայերն ապրիորի ռուսամետ են։

Ռուսաստանը պետք է հստակ գիտակցի ստեղծված իրավիճակը, հանրությունում առկա զայրույթի աստիճանն ու դրա օբյեկտիվ պատճառները։ Մենք էլ մեր հերթին պետք է հասկանանք, որ միայն փողոցային ակցիաներով ու հակառուսականության հիստերիաներով հեռուն չենք գնա, և այս էներգիան պետք է ուղղվի կառուցողական հուն, որպեսզի կարողանանք դրական դիվիդենտներ քաղել այդ ամենից։

Այլ կերպ ասած՝ պետք է դժգոհության ֆոն փողոցում, որպեսզի մերոնք խոսելու տեղ ունենան բանակցությունների սեղանի շուրջ։ Դրանից ոչ ավել, ոչ էլ պակաս այս փուլում, և, թեև վստահ եմ, որ պղտոր ջրում ձուկ բռնողների պակաս չի լինի, այդուհանդերձ, պետք է պահպանել սառնասրտությունը և հիմնվել ազգային պրագմատիկ շահի, այլ ոչ թե ինդիվիդուալ զգացմունքայնության վրա։

[Vrej1915]

Re: Russians will manage, what they do best: turn their friends into enemies....

21 / Ապրիլ / 2016
Հրաչյա Հարությունյանը հայտնել է պատիժը ՀՀ-ում կրելու ցանկություն. ՌԴ-ում ՀՀ դեսպանություն

http://lratvakan.am/?p=62237&l=am/hrachya+harutyunyany+haytnel+e+patigy+hh-um+krelu+cankutyun+rd-um+hh+despanutyun+

Հրաչյա Հարությունյանը հայտնել է պատիժը ՀՀ-ում կրելու ցանկություն. ՌԴ-ում ՀՀ դեսպանություն
Ռուսաստանում Հայաստանի դեսպանության խորհրդականն այցելել է Տամբովի մարզի ուղղիչ հիմնարկում պատիժը կրող, 2013թ. հուլիսին Պոդոլսկի մոտակայքում տեղի ունեցած խոշոր վթարի գործով մեղավոր ճանաչված ՀՀ քաղաքացի Հրաչյա Հարությունյանին։ Այս մասին «Արմենպրես»-ին տեղեկացրին Ռուսաստանում Հայաստանի դեսպանության մամուլի ծառայությունից: «ՌԴ-ում ՀՀ դեսպան Օ.Եսայանի հանձնարարությամբ դեսպանության խորհրդականը այցելել է Հարությունյանին` քաղաքացու հարազատների կողմից Արդարադատության նախարարությանը ներկայացված դիմումում արծարծված հարցերի պարզաբանման և քաղաքացու առողջական վիճակին ծանոթանալու նպատակով:
ՀՀ դիվանագետը հանդիպել է ուղղիչ հիմնարկի ղեկավարությանը՝ պարզաբանելու Հ.Հարությունյանի առողջական խնդիրների, նրան տուգանային խուց տեղափոխելու, հարկադիր աշխատանք կատարելու, ստորացուցիչ վերաբերմունքի դրսևորման, վթարի արդյունքում զոհվածների հարազատներից ստացված ենթադրյալ փոխհատուցման փաստաթղթերի ստորագրման մասին՝ հարազատների և ՀՀ որոշ լրատվամիջոցների կողմից արծարծված հարցերի իսկությունը:
Ուղղիչ հիմնարկի ներկայացուցիչը տեղեկացրել է, որ առողջական գանգատների կամ ուղղիչ հիմնարկում վատ վերաբերմունքի արժանանալու մասին տեղեկություններ հիմնարկի ղեկավարությունը Հարությունյանից չի ստացել: Եռամսյակային կտրվածքով Հ. Հարությունյանն անցնում է բժշկական զննում հրավիրյալ շրջանային բժիշկների կողմից:
Ըստ այցելությունների մատյանի, ինչպես նաև դատապարտյալի պնդմամբ, ուղղիչ հիմնարկում գտնվելու ամբողջ ընթացքում Հ.Հարությունյանը այցելուներ չի ունեցել: Նա չի ստացել նաև որևէ փաստաթուղթ փոխհատուցման հարցի առնչությամբ:
Դեսպանության խորհրդականը հանդիպել է նաև նշված հիմնարկի բուժկետի ղեկավարին՝ ծանոթանալով ՀՀ քաղաքացու ամբուլատոր քարտին: Բժիշկը վստահեցրել է, որ քաղաքացին մշտական բժշկական վերահսկողության տակ է, իսկ որովայնի հետ կապված որոշ գանգատների դեպքում նրան ցուցաբերվում է համապատասխան բուժօգնություն: Ըստ վերջին բժշկական եզրակացության՝ որովայնի հետ կապված հարցի առնչությամբ վիրահատական միջամտության կարիք դեռևս չկա:
Տևական առանձնազրույցի ընթացքում Հարությունյանը հաստատել է հուզող հարցերի շուրջ կալանավայրի ղեկավարության և բուժկետի ներկայացուցչի պարզաբանումները: Նա իր հանդեպ դրսևորած վերաբերմունքի առնչությամբ դժգոհություններ չի հայտնել, ըստ նրա՝ խցում գտնվելու պայմաններն ու մարդկանց թիվը չեն գերազանցում սահմանված չափանիշները: Զրույցի ընթացքում նա ցանկություն է հայտնել պատիժը կրել Հայաստանում:
Այցի ընթացքում վերը նշված կալանավայրի ղեկավարության հետ ձեռք է բերվել նաև պայմանավորվածություն քաղաքացու հետ կապված խնդիրների մասին դեսպանությանը իրազեկելու հարցում: Հ.Հարությունյանին փոխանցվել են նաև դեսպանության ներկայացուցչի տվյալները՝ հուզող հարցերի դեպքում կապ հաստատելու նպատակով:

[Vrej1915]

Re: Russians will manage, what they do best: turn their friends into enemies....

Լավրովի պլանն ու Լեգրանի միսիան…
Apr 21, 2016

http://analitik.am/news/view/296994

Ռուբեն Շուխյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է․

Լավրովի պլանն ու Լեգրանի միսիան… Հատուկ առաքելությամբ Հայաստան է ժամանում Ռուսաստանի արտգործնախարար Սերգեյ Լավրովը: Արցախյան հարցի կարգավորման այն փաստաթուղթը, որը, ինչպես ենթադրվում է, նա իր հետ բերում է Երևան, արդեն հասցրել է ստանալ «Լավրովի պլան» անունը: Ռուսական մամուլի արտահոսքից պարզ դարձան այդ պլանի որոշ մանրամասներ, որի հիմնական գաղափարը կայանում է նրանում, որ հայերը պետք է ազատեն Արցախի շուրջը գտնվող 5 շրջան, որից հետո ռուս զինվորականները սկսելու են վերահսկել ազատված շրջանների և ԼՂՀ սովետական սահմանների միջև ընկած շփման գիծը:

Հիմա տեղին է հիշել 94-ամյա վաղեմության մեկ այլ դրվագ ու հայտնի մի ասացվածք՝ պատմությունը կրկնվել է սիրում: Այն ժամանակ, 1920 թվականի նոյեմբերին, դիվանագիտական հատուկ միսիայով Հայաստանում էր գտնվում Սովետական Ռուսաստանի լիազոր ներկայացուցիչ Բորիս Լեգրանը՝ Հայաստանի Հանրապետության ղեկավարների հետ բանակցություններ վարելու և հայ-թուրքական ռազմական կոնֆլիկտը «կարգավորելու» նպատակով: Իսկ դա այն դեպքում, երբ Սովետական Ռուսաստանը այդ նույն ժամանակ ռազմական մեծ օգնություն էր ցուցաբերում Հայաստանի վրա հարձակում գործած քեմալական Թուրքիային:

Լեգրանի միսիան Առաջին Հանրապետության համար շատ տխուր վախճան ունեցավ՝ մենք կորցրեցինք երկրի անկախությունն ու տարածքների ուղիղ կեսը: Այսօր, տարածաշրջանային այս գերլարված իրավիճակում, կարծում եմ, մեզ, հայերիս, իրոք որ անհրաժեշտ է առավելագույն զգոնություն և բոլոր ուժերի ու կարողությունների գերլարում՝ որպիսի, ինչպես ասում են, կրկին անգամ չկանգնենք հանկարծ նույն փոցխի վրա:

[Vrej1915]

Re: Russians will manage, what they do best: turn their friends into enemies....

20 / 04 / 2016
Ինչպես խոսել Ռուսաստանի հետ

http://times.am/?p=168122&l=am

Ռուսաստանի արտգործնախարար Սերգեյ Լավրովի այցը Երևան, կարծես թե, որոշակի սպասելիքներ է առաջացրել հայ հասարակության շրջանում։ Թերթերի էջերում և սոցիալական ցանցերում բավական ակտիվ քննարկումներ կան այն մասին, թե ինչ առաջարկներ կարող է իր հետ բերել ռուսական արտաքին գերատեսչության ղեկավարը։ Շատերն անգամ հղվում են ռուսաստանյան որոշ թերթերում հնչած այն տեղեկություններին, իբր Վ. Պուտինը նոր առաջարկներ ունի հայկական և ադրբեջանական կողմերի համար։ Համընդհանուր այս աղմուկի մեջ, ցավոք, այդքան էլ լսելի չեղավ ՀՀ Նախագահ Սերժ Սարգսյանի մամուլի խոսնակ Վլադիմիր Հակոբյանի խոսքն այն մասին, որ Լավրովի այցը «լավ առիթ կլինի Լեռնային Ղարաբաղի դեմ Ադրբեջանի կողմից ագրեսիվ գործողություններին Ռուսաստանի մոտեցումները քննարկելու համար»։ Այսինքն՝ պաշտոնական Երևանը հստակ ասում է, որ Ռուսաստանից ոչ թե առաջարկներ, այլ բացատրություններ է ակնկալում։ Պարզ է, որ ադրբեջանա֊արցախյան սահմանում տեղի ունեցած վերջին զարգացումներից հետո հայկական կողմը պարզապես չէր կարող ուրիշ մոտեցում ունենալ։ Հիմա դիրքորոշումներն հստակեցնելու և նոր մարտավարություն մշակելու ժամանակն է։

Ուստի, ի՞նչ կարել սպասել Ս. Լավրովի այցից։ Ոչինչ։ Կամ՝ գրեթե ոչինչ։ Այս պահին հստակ է միայն այն, որ թե՛ Ռուսաստանը և թե՛ Հայաստանը իրավիճակը գնահատելու, ընթացիկ զարգացումների տրամաբանությունը հստակ հասկանալու անհրաժեշտություն ունեն։ Այդ իսկ պատճառով կողմերը մամուլում տարաբնույթ սցենարներ են առաջ քաշում, այնուհետև սկսում ուշադիր հետևել դիմացից եկող արձագանքներին։ Այս ամենը ոչ այլ ինչ է, քան հասարակական և քաղաքական տրամադրություններ ստուգելու փորձ։ Հետևաբար, նման հոդվածներին հենց այդպես էլ պետք է վերաբերվել՝ չգերագնահատել, բայց նաև չթերագնահատել դրանց նշանակությունը։

Որքան էլ Լավրովի այցի էմոցիոնալ ֆոնը խիտ լինի, պարզ է, որ Հայաստան֊Ռուսաստան հարաբերություններում, ինչպես նաև տարածաշրջանային զարգացումներում, վերջին հաշվով գերակայող է լինելու քաղաքական շահը։ Կապված այն հանգամանքից, թե կողմերից որը ավելի հետևողական կլինի իր շահերի պաշտպանության գործում, կարելի կլինի ասել, թե ինչ հեռանկար է սպասում հայ֊ռուսական հարաբերություններին և ընդհանրապես տարածաշրջանին։ Իհարկե, հասկանալի է, որ Ռուսաստանին որոշակի դիրքորոշում պարտադրելու համար Հայաստանի ռեսուրսը, մեղմ ասած, այդքան էլ մեծ չէ։ Բայց կան իրավիճակներ, հատկապես երբ խոսքը վերաբերվում է երկրի անվտանգության հարցերին, երբ այդ քիչ ռեսուրսն էլ բավարար է մեծ խնդիրներ լուծելու համար։ Կարծում եմ՝ հիմա Հայաստանը հենց այդպիսի օրեր է ապրում։

Կարդացեք նաև՝ Անհրաժեշտ է Ադրբեջանին նոր պատերազմի մղել

http://times.am/?p=167848&l=am

Իրականում, այն ինչ տեղի ունեցավ ադրբեջանա֊արցախյան սահմանում ապրիլի սկզբին, հայկական կողմի համար բավական հետաքրքիր հնարավորություններ և հեռանկարներ է բացել։ Գրեթե համոզված եմ, որ աշխարհում շատ քչերն էին սպասում, որ Հայոց Բանակը կարող է դիմակայել Ադրբեջանի ագրեսիային և կրկին հաղթել ապօրինածին այդ պետությանը։ Հարավային Կովկասի աշխարհաքաղաքական զարգացումներին վերաբերող բոլոր նախկին հաշվարկներն հիմնված էին այն թյուր կարծիքին, թե Ադրբեջանն ունակ է ռազմական ճանապարհով ղարաբաղյան հարցն իր օգտին լուծել։ Հետևաբար թե՛ Ռուսաստանը, թե՛ Արևմուտքը փորձում էին հանդես գալ Հայաստանի փրկչի դերում և ազդել մեր երկրի քաղաքական որոշումների վրա։ Իհարկե, հայկական կողմը պակաս մեղավոր չէ այդ իրողության համար։ Մշտապես հանդես գալով իբրև՝ Ադրբեջանի հետ հարաբերությունները կարգավորելու փոխզիջումային տարբերակի ջատագով, մենք ինքներս ենք անվստահություն սերմանել մեր կարողությունների հանդեպ։

Արդյունքում եկել է մի պահ, երբ աշխարհաքաղաքական և հատկապես աշխարհատնտեսական խնդիրներ լուծելու համար Կրեմլում որոշել են, որ կարող են մեկ անգամ անտեսել Հայաստանի շահը։

Նույն հաջողությամբ նման որոշում կարող էր կայացվել աշխարհի ցանկացած այլ ուժային կենտրոնում՝ Վաշինգտոնում, Բրյուսելում, Անկարայում և այլն։ Բայց հիմա գործ ունենք Ռուսաստանի հետ։ Այն նույն Ռուսաստանի, որի հաշվարկները սխալ դուրս եկան և որը հիմա ստիպված է լինելու բացատրություններ տալ Երևանում։

Պաշտոնական Երևանը պարզապես պարտավոր է օգտվել այս իրավիճակից և շտկել նախկին սխալները։ Սա չի նշանակում, որ պետք է առճակատման գնալ Ռուսաստանի հետ։ Ամենևին։ Ռուսաստանը եղել է և շարունակելու է մնալ մեր դաշնակիցը։ Հատկապես Թուրքիայի հետ դիմակայության հարցերում նրա դերն անգնահատելի է։ Եվ սա չպետք է մոռանալ։ Ռուսաստանի հետ դաշնակցային հարաբերությունները նույնքան կարևոր են նաև Հայաստանի սոցիալ֊տնտեսական զարգացման համար։ Բայց հիմա պետք է ձգտել ավելիին և Մոսկվային դաշնակից դարձնել նաև Ադրբեջանի դեմ մեր պայքարում։ Այս խնդրի լուծումը որևէ զոհողություններ չի ենթադրում։ Ոչ էլ մրցակցություն Ռուսաստանի հետ։ Ընդամենը պետք է Ադրբեջանի հետ հարաբերություններում լինել մաքսիմալ պահանջատեր։ Հրաժարվել ղարաբաղյան հակամարտության կարգավորման փոխզիջումային անիծյալ տարբերակներից, քաղաքական դաշտում ամրագրել այն հաղթանակը, որը կրկին ունեցանք ապրիլի սկզբին և վերջ։ Այսքանը։ Դրանից հետո ոչ միայն Ռուսաստանը, այլև մեր տարածաշրջանում շահ հետապնդող ցանկացած այլ գերտերություն կարող է դառնալ Հայաստանի լավագույն դաշնակիցը։ Այս է օրենքը քաղաքականության՝ դաշնակցում են միայն ուժեղի և սեփական շահը հստակ գիտակցող ու առաջ տանող կողմի հետ։ Ի դեպ, Ադրբեջանի հաշվարկը հենց այդ գաղափարի վրա է հիմնված։ Թերևս այդ է պատճառը, որ պաշտոնական Բաքուն շտապեց հրապարակել բանակցությունները վերսկսելու իր նախապայմանները։ Բնականաբար՝ պահանջում են հայկական զորքերի ամբողջական դուրսբերում Արցախից…

Հրանտ ՄԵԼԻՔ֊ՇԱՀՆԱԶԱՐՅԱՆ

[Vrej1915]

Re: Russians will manage, what they do best: turn their friends into enemies....

Super convincing arguments of the russian propaganda machine, trying to justify the unjustifiable.....

-------

20.04.2016

ՌԴ-ն, եթե միակողմանիորեն պաշտպանի Հայաստանին ԼՂ կոնֆլիկտում, տարածաշրջանում տեղ կհարթի Թուրքիայի համար

Վիկտոր Ենգիբարյան
Հազիվ թե ինչ-որ մեկն ինձ կարողանա մեղադրել ռուսամետության մեջ, ես կարծում եմ, որ հայտնի մարդկանց և ԶԼՄ-ների կողմից խրախուսվող հակառուսական հայտարարությունները տեղին չեն: Հակիրճ ասեմ, թե ինչու.
1.Ռուսաստանի դեսպանության մոտ, կամ ռուսական քաղաքականության դեմ արվող ցույցերն անիմաստ են. ՌԴ-ն ժողովրդավարություն չէ, և ժողովրդի թելադրանքով որոշում չի փոխում, հատկապես այլ երկրի ժողովրդի թելադրանքով։
2. Ռուսաստանը, եթե միակողմանիորեն պաշտպանի Հայաստանին ԼՂ կոնֆլիկտում, մեր տարածաշրջանում տեղ կհարթի Թուրքիայի համար, ինչը ոչ-ոք չէր ուզենա։
3. Ռուսաստանը, եթե միակողմանիորեն պաշտպանի Հայաստանին, կհաստատի ազերիների այն թեզը, որ «հայերը Ղարաբաղը գրավել են» ռուսների աջակցությամբ։
4. Ռուսաստանը, եթե միակողմանիորեն պաշտպանի Հայաստանին, Ղարաբաղյան կոնֆլիկտը կսկսի ավելի ու ավելի ասոցացվել Ղրիմի, Աբխազիայի և Օսեթիայի հետ, ինչը կխեղաթյուրի ԼՂ կոնֆլիկտի ողջ էությունը։
5. Ռուսաստանն այսօր «խաղում» է ամբողջ արևմտյան աշխարհի դեմ, եթե նրանք բացահայտ մեզ պաշտպանեն, բոլոր այդ երկրներն ավելի ու ավելի շատ կսկսեն «հասկանալ» ադրբեջանի մոտեցումները։
6. Ռուսաստանը, եթե միայն Հայաստանին զենք վաճառի, դա կդիտվի իբրև միակողմանի պաշտպանություն Հայաստանին։
7. Նման արջի ծառայություն մատուցեց Թուրքիան Ադրբեջանին՝ բացահայտ և միակողմանի աջակցելով «սարեցի թուրքերին» (դա իրենց բնութագրումն է):

Շարքը հնարավոր է մի քանի տասնյակով շարունակել, վստահ եմ, որ կան նաև կշռադատված և ճիշտ հակաթեզեր, բայց որ ամենակարևորն է, եկեք վերջապես մենք ուժ գտնենք և լուծենք մեր խնդիրները:

Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/viktr.yengi...61155574999751

[Vrej1915]

Re: Russians will manage, what they do best: turn their friends into enemies....

20.04.2016
Քառօրյա պատերազմը և հայ-ռուսական բարեկամության ջարդված պատրանքները

Նանե Մանասյան

Ռուսաստանի կողմից Ադրբեջանին վաճառվող զենքի մասին՝ հայկական լրագրողական և սոցցանցային հանրության մտահոգությունները երկար ժամանակ որակվում էին արևմտամետ հոսանքների կողմից հայ հանրությանը պարտադրվող քարոզչական հարայհրոցներ։ Երկար ժամանակ մեզ համոզում էին, որ մեր՝ թշնամուն վաճառված ծանր զինատեսակները չեն թիրախավորելու մեր զինովորներին ու խաղաղ բնակիչներին։ Հետաքրքիր է՝ ըստ՝ հանրությանն այն ժամանակ հանգստացնող մի շարք պաշտոնյաների՝ ո՞ւմ դեմ էր կիրառելու Ռուսաստանից ձեռք բերված ծանր սպառազինությունը՝ ամեն պատեհ-անպատեհ առիթով Ղարաբաղն «ազատագրելու» մասին հայտարարություններ անող Ադրբեջանի ռազամաքաղաքական վերնախավը։ Քառօրյա պատերազմում հակառակորդի արձակած «Սմերչ» համազարկային կրակի ռեակտիվ կայանքից արձակված արկն արդեն հավանաբար գլխի գցեց՝ ժամանակին Ռուսաստանին հստակ ուղերձներ հղելու փոխարեն, հայ-ռուսական անքակտելի բարեկամության մասին հանրությանը պատրանքներով կերակրող շատ պաշտոնյաների։

«ԵՏՄ մտնում ենք անվտանգության համար»։ Նախ առնվազն անտրամաբանական էր անվտանգության համար տնտեսական միություն մտնելու այս հիմնավորումը, հատկապես որ այդ անվտանգության համար Հայաստանն արդեն ՀԱՊԿ ռազմական դաշինքի անդամ էր։ Ինչևիէ, խոսենք ԵՏՄ-ի «անվտանգության բաղադրիչի» միֆի մասին։ Ռուսաստանը եվրասիական տարածաշրջանում իր ազդեցությունը պահպանելու համար հետխորհրդային շրջանում հիմնեց տարբեր ձևաչափի ռազմաքաղաքական, տնտեսական տարածաշրջանային նախագծեր, որոնք սկզբից ևեթ դատապարտված էին ձախողման ոչ միայն այստեղ տարածաշրջանային բոլորովին հակադիր շահեր ունեցող երկրների ներգրավածությամբ, այլ նաև այն պատճառով, որ Ռուսաստանը սրանք ընկալում է ոչ թե որպես գործընկերային առողջ փոխհարաբերություններ ձևավորելու միջավայր, այլ անդամ երկրներին իր ձեռք տակ պահելու լրացուցիչ լծակ։ Ուստի, քաղաքական այսօրինակ մշակույթ կրող հերթական այս կառույցի հետ սկզբից ևեթ էր անիմաստ հույսեր կապելը։ Եվ այս մասին լավ գիտեր Ադրբեջանը՝ Արցախի նկատմամբ իր հերթական ռազմական ագրեսիան սանձազերծելիս։

Քաղաքականությունը՝ քաղաքականություն, բիզնեսը՝ բիզնես։ Սա էր այն հիմնական ուղերձը, որը հնչեց ռուսական կողմից։ Սակայն, ռուսական կողմի համար զենքի վաճառքը Ադրբեջանին ավելին է, քան լոկ բիզնես համագործակցություն։ Միջազգային օրենքի լուրջ խախտումներով ուղեկցվող ծանր սպառազինության մատակարարումը կոնֆլիկտային գոտի, ավելի շատ ոչ թե հակամարտության մեջ վերահսկողություն է մեծացնելու, այլ Ադրբեջանին սիրաշահելու փորձ է։ Մեկ անգամ չէ,՝ որ ռուս փորձագետներն ու պաշտոնյաները հայտնել են իրենց բաղձանքն Ադրբեջանի ԵՏՄ անդամակցության մասին։ Ռուսաստանի նախաձեռնած այս ինտեգրացիոն գործընթացի նկատմամբ քաղաքական անտարբերություն դրսևորած Ադրբեջանն, ի տարբերություն Հայաստանի, գործընթացին ներգրավելու իր գինը սահամանել է։ Հաշվի առնելով վերջին օրերին ՌԴ-ից հնչող հայտարարությունները՝ որտեղ հույժ կարևորվում է Ադրբեջանը՝ որպես գործընկեր, պարզ է դառնում, որ այս երկիրը պատրաստ է ոտնահարել իր դաշնակից Հայաստանի շահերը։ Ստացվում է, որ ՌԴ-ի հետ մեր գործընկերային հարաբերությունները ամենաբարձր ձևաչափում՝ առանց որևէ սակարկության ամրագրելիս, ակնկալել ենք վերջինիս հավատարմությունը իր իսկ կողմից ստորագրված փաստաթղթերի նկատմամբ, սակայն այդ պայմանավորվածությունների պարբերական խախտումների նկատմամբ մեր մեղմ և արդարացնող դիրքորոշումը հանգեցրեց քառօրյա պատերազմին։ Ռուսաստանն ինքը ապրիլյան պատերազմի մի քանի օրերի ընթացքում վերջանականպես ջախջախեց տարիների ընթացքում հայ-ռուսական բարեկամության մասին ձևավորված քաղցր պատրանքները, որոնցից այդքան չէին ցանկանում զրկվել մեր պաշտոնյաները։

[Vrej1915]

Re: Russians will manage, what they do best: turn their friends into enemies....

[Vrej1915]

Re: Russians will manage, what they do best: turn their friends into enemies....

19.04.2016
Մեր «տրամաչափի» երկրները չեն կարող առաջնորդվել նման ակնհայտ անտրամաբանական մտայնությամբ

Vardan Voskanian

Վերջին շրջանում անընդհատ ականջիս է դիպչում՝ «հույսներս պետք է դնենք միայն մեզ վրա» չափազանց հերոսական և ոգևորող արտահայտությունը, ինչի արդյունքում սակայն շատ հաճախ «տրամաբանորեն» ենթադրվում է, թե մենք դաշնակիցներ ձեռք բերելու ուղղությամբ չպետք է իզուր ռեսուրսներ վատնենք:

Կասկած չկա, որ առանց դաշնակիցների գործելու շռայլություն աշխարհում իրենց կարող են թույլ տալ լոկ մատների վրա հաշված երկրներ, որոնք, որպես կանոն, գրեթե երբեք այդպես չեն վարվում՝ նույնիսկ սեփական ահռելի ներուժի պայմաններում, այսուհանդերձ պարբերաբար փորձելով ստեղծել զանազան դաշինքներ և միավորումներ:

Այս առումով, առավել ևս մեր «տրամաչափի» երկրները չեն կարող առաջնորդվել նման ակնհայտ անտրամաբանական և շատ դեպքերում վտանգավոր մտայնությամբ, քանի որ ցանկացած կայացած պետություն և ազգ լուծում է ոչ թե հերոսանալու, այլ հնարավոր քիչ կորուստնեով համոզիչ հաղթանակ տոնելու խնդիր:

Ուստի հույսներս միայն մեզ վրա պետք է դնենք նաև բոլորովին նոր և միգուցե անսպասելի ուղղություններով դաշնակիցներ և գործընկերներ փնտրելու, ինչպես նաև զուգահեռաբար մեր հակառակորդներին դաշնակիցներից զրկելու գործում:

Նյութի աղբյուր՝ https://www.facebook.com/vardan.vosk...91567000881758

[Vrej1915]

Re: Russians will manage, what they do best: turn their friends into enemies....

Տարածքների հանձնման տարբերակը Դաշնակցության համար անընդունելի է. Կիրո Մանոյան

http://www.yerkir.am/news/view/105343.html

19 Ապրիլի 2016,


Աշխատանքները պետք է շարունակել, քաղաքական տարբեր շրջանակներին մեր կողմը սիրաշահելու փորձեր անել. Yerkir.am-ի հետ զրույցում ասաց ՀՅԴ Բյուրոյի Հայ դատի և քաղաքական հարցերի գրասենյակի ղեկավար Կիրո Մանոյանը՝ անդրադառնալով ղարաբաղա-ադրբեջանական սահմանին ապրիլի սկզբին Ադրբեջանի կողմից սանզազերծված լայնամասշտաբ ռազմական գործողություններին միջազգային հանրության արձագանքին:

«Մինչև հիմա բավարար դրական արդյունք չկա, բայց դա չի նշանակում, որ չպետք է շարունակենք աշխատանքները: Ո՛չ, պետք է շարունակենք, բայց պիտի անդրադառնանք նրան, որ ինչ-որ շահեր կան և, այդ շահերից ելնելով են շատ քաղաքական ուժեր առաջնորդվում: Ադրբեջանի հետ շահ, Թուրքիայի հետ շահ, տարբեր շահեր կարող են լինել, բայց անհրաժեշտ է, որ մենք մեր աշխատանքները շարունակենք՝ ցույց տալու՝ այս ամբողջ իրավիճակն ում մեղքով է»,- ասաց Մանոյանը:

Հարցին, թե հայկական կողմի որդեգրած քաղաքականությունը որքանո՞վ է արդյունավետ, և ավելի շահեկա՞ն չէր լինի, որ մենք հարձակողական դիրք գրավեինք, Մանոյանը պատասխանեց. «Ես այս մասին մասնավոր կարծիք չունեմ, բայց քաղաքական քայլերը, որոնք հայտարարվեցին, անհրաժեշտ են: Անկախ զինադադարից՝ մենք դիվանագիտական տեսնակյունից էլ պետք է համարժեք պատասխանենք, այսինքն՝ այն, ինչ նախագահը հայտարարեց, պետք է գործադրվի»:

Մանոյանին խնդրեցինք տեսակետ հայտնել նաև ռուսական հայտնի Известия պարբերականում տեղ գտած հրապարակման վերաբերյալ, որում նշվում էր, որ ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինը պատրաստ է անձամբ համոզել երկու կողմի քաղաքական գործիչներին փոխզիջման անհրաժեշտության մեջ: Պարբերականի աղբյուրի խոսքերով՝ հակամարտության կարգավորման ռուսական պլանը հետևյալն է՝ վերադարձնել Ադրբեջանին տարածքի մի մասը, խաղաղապահներ մտցնել հակամարտության գոտի, վերադարձնել փախստականներին և լեգիտիմացնել Ղարաբաղը (այսինքն՝ ապահովել սահմանների բաց լինելը և վերականգնել տնտեսական կապերը), այնուհետև, երբ կրքերը հանդարտվեն, հանրաքվե անցկացնել:

«Նախ՝ վստահ չեմ, որ դա իրականություն է, այսինքն՝ վստահ չեմ, որ այդպես կլինի, բայց որ անհրաժեշտ է՝ մեր որոշածներն ու հայտարարածները գործադրենք, որպեսզի նման կացությունների առջև չհայտնվենք, նորից մեր կեցվածքը կրկնողի, բայց չանողի վիճակում չհայտնվենք, փաստ է: Կարծում եմ՝ նոր տարբերակ չէ այս տարբերակը, որի մասին լրատվամիջոցները խոսում են: Այդպիսի տարբերակը, բնականաբար, անընդունելի է, Դաշնակցության համար դա անընդունելի է»,- ասաց նա:

Մանոյանը նշեց նաև, որ չի բացառում լայնամասշտաբ ռազմական գործողությունների վերսկսում: «Չի բացառվում, որ ավելի լայնամասշտաբ գործողությունների սկիզբ լինի, ես ինչքան կարդացել եմ, հետևել եմ, դիմացի կողմը էլի զորք է հավաքել»,- նշեց նա:

ՀՅԴ Բյուրոյի Հայ դատի և քաղաքական հարցերի գրասենյակի ղեկավարն անդրադարձավ նաև ռուսական խաղաղապահների հնարավոր ներկայությանը տարածաշրջանում: «Հատկապես ռուսական խաղաղապահների ներկայությունը, կարծում եմ, անհասկանալի կլինի, որովհետև նախ՝ խաղաղապահներին վստահելը անվտանգության հարց է, մեծ խնդիր է, աշխարհի ոչ մի վայրում խաղահապահները չեն կարողացել որևէ մեկին պաշտպանել, լավագույն դեպքում իրենք իրենց են պաշտպանել: Երկրորդ՝ ռուսական ուժերի մուտքը կարող է նաև դուռ բանալ այլ հարևանների ցանկությունների առաջ, օրինակ՝ Թուրքիայի»,- ասաց նա:

Մանոյանը նշեց նաև, որ զինադադարի նոր պայմանագրի կնքման անհրաժեշտություն չի տեսնում: «Եղածն արդեն խախտում են, նորը ստորագրում են, որ ի՞նչ»,- կարծիք հայտնեց ՀՅԴ Բյուրոյի Հայ դատի և քաղաքական հարցերի գրասենյակի ղեկավարը:

[Vrej1915]

Re: Russians will manage, what they do best: turn their friends into enemies....

19 / 04 / 2016

Հակառուսականությունը կտրուկ աճել է


Նարեկ Սարգսյանը ֆեյսբուքի իր էջում գրել է.

Ապրիլյան «քառօրյա պատերազմով» պայմանավորված՝ կտրուկ աճել է հակառուսականությունը: Դրա հիմնական պատճառներն օբյեկտիվ են՝ պայմանավորված մասնավորապես Ադրբեջանին ռուսական սպառազինությունների մատակարարմամբ, ոչ հասցեական հայտարարություններով. մի խոսքով՝ հակադաշնակցային հարաբերությունների ձևավորմամբ:

Երկրորդ պատճառը, որը ոչ այդքան մեծ ազդեցություն ունեցավ, պրոարևմտյան ուժերի ակտիվացումն է, որոնք ՌԴ-ի հետ կապված ցանկացած զարգացման ժամանակ կտրուկ ակտիվանում են, փորձելով հնարավորինս վարկաբեկելով ՌԴ-ին, թուլացնել հանրության վրա պաշտոնական Մոսկվայի ազդեցությունը:

Ցավալորեն պետք է արձագանքել, որ, մանավանդ, այս դժվարին օրերին, Հայաստանը ռուսներին «ատամ ցույց» տալու իրական ռեսուրս չունի, առանց այդ էլ Ադրբեջանն իր գործողություններով բավականին բարդ իրավիճակ է ստեղծել ռեգիոնում, ինչը, սակայն, չի վերաբերում նրան, որ անհրաժեշտ պահին Հայաստանն անկախ նրանից, թե ովքեր կլինեն իշխանություն, իր վճռական խոսքը դեռ պետք է ասի՝ մեկ առ մեկ հիշեցնելով Ռուսաստանի ոչ հայանպաստ քայլերը: