Elections in Armenia

[Artashes]

Re: Elections in Armenia

Also you ( Vrej ) mention bentonite and it's use as a lubricant in the drilling process . Interesting .
I used to sail on a 220 ft offshore supply boat taking supplies to an offshore oil rig . One of the main supplies we would take to the oil rig was pallets loaded with sacks of beyroid (sp?) , which is the drilling mud , which is used to lubricate the drilling head and also the specific gravity of beyroid can be manipulated so that it can be made very heavy to stop up flow or contain fluctuating pressures .
I wonder if bentonite is what beyroid is produced from .
I cannot believe there could be a substantial copper or gold deposit and not have the related precious and simi precious stones . Would probably almost impossible or extremely unlikely not to have rocks around .
Artashes

Messed up -- this was supposed to be posted in national thread by Vrej , sorry
Artashes

[Artashes]

Re: Elections in Armenia

Also you ( Vrej ) mention bentonite and it's use as a lubricant in the drilling process . Interesting .
I used to sail on a 220 ft offshore supply boat taking supplies to an offshore oil rig . One of the main supplies we would take to the oil rig was pallets loaded with sacks of beyroid (sp?) , which is the drilling mud , which is used to lubricate the drilling head and also the specific gravity of beyroid can be manipulated so that it can be made very heavy to stop up flow or contain fluctuating pressures .
I wonder if bentonite is what beyroid is produced from .
I cannot believe there could be a substantial copper or gold deposit and not have the related precious and simi precious stones . Would probably almost impossible or extremely unlikely not to have rocks around .
Artashes
Meant to post this on the " national industries " thread by Vrej . Can mod or other site official put this there ?

[Hakob]

Re: Elections in Armenia

A section of our nation has the habit of describing black as white in order to justify the unjustifiable.

We are not referring to some exotic disease needing medical specialists or specialist equipment.

The man has a bullet wound, all be it perhaps at an awkward location.
Remember our country has been through a major war.
Regularly our troops get injured ( and killed) on the front line.

We claim to be prepared for another war if we are provoked.
Are we suggesting that we have the tanks and missiles but cannot treat our wounded?

We have difficulty to treat somebody with a bullet wound, something God forbid in case of war many of our young men will endure.

What message does this send to our soldiers and the population in general.

Londontsi,
You know, I could say that we also have some people that cannot accept to describe any Armenian realities with nothing but the darkest colors.
Number one is that none of us, including you, are not doctors and familiar with hayrikian's case.
Second, doctors in Armenia saved his life didn't they? His bullet wound has been treated and what he has is a secondary nerve effect.
Third, this gives a message that if need be, national heroes will be sent abroad to get best cures available.
All the other points are nonsence. we claim what we claim. It couldnt be that ahhhhhhh we cannot cure sertain wound effects so we are not ready for war.

I have a deep conviction in me that even if Raffi was a president, or some, lets say most liberal or minority or , lets say Jesus himself. We could talk nothing but black about him.
You know?, the only leaders that we have never talked bad about in their lifetimes have been Stalin, Lenin, Hamid and the likes. That's sad.
When I was teenager, I hated my life in Armenia, while living there. Because everybody around me was nonstop complaining and I, did so without wisdom. My family had a chance and we left in late 70's. The sad fact is that, I know that the only valid complains for me was the communizm. But I was mad at my mother (Armenia). I did not have any solutions in my mind or see any future.
After soviet union collapsed, Armenia's population found out that capitalism was not as rosy as they made themselfs to believe. And the world was not more friendly than communists. There is lies and corruption and rasizm and dark politics. There are more countries that rather never see Armenia existing than friendly ones.
But we go our old way. We miss the old that we lost and curse the reality now.
When a story comes up about a desperate and poor, voices start cursing and complaining about Armenia, Government, Leaders. But no one offers to send a dollar or 100 drams for help.
When news about prostitutes come up, people start commenting so bad about our character or country that you could think that there are only xxxxxs there or that is the only way to survive. But nobody talks about our grandmothers, mothers, sisters and wives that are like saints.
When somebody dies of ilnnes, from the talk you would think that Armenia is a country full of plague. But nobody talks about the saved and cured.
Our favorite words are "ergire ergir che". You know what?, those words have been around long before Serj was president, when I was there and before communists, maybe even before turks. Those are the words that cost us freedom and land.
That is our character. We travel and see the world. But we make the mistake that we expect to see the world on our tiny, rocky land and we are ready to spit on anything less that survives there.

[londontsi]

Re: Elections in Armenia

We must not forget the factors such as economics, that determine what treatment is available there. People critisize Armenia, forgetting that there are facilities or specialists that a 3mln country cannot afford.
How can Armenian government establish lets say sertain medical center that a country of Germany's size has one or two. Or US has only 3-4.
There are medical conditions and threatments that accure only a few in million population and need hundreds of thousands of dollars expenditure to establish treatments. Imagine, half a million spent for a facility and specialists that a country will need for only a handfull of cases. And in medicine, there are handreds if not thousands of diffrent kinds conditions like that. Doesn't make sence. No need for negative attitude. Especially from people who are not qualified in medical field, like Tigran ulikhanyan.
Not only Armenia, but much larger countries too, cannot afford certain medical facilities or specialists.
And for Paruyr Hayrikian, I think, Government did right. Imagine if money was not spent and he suffred or worse, died. Now, I am sure there would be many many more, complaining that "what a country, cannot save life of big political figure".
You see, one thing Armenians do good is critisize and lower their leadership, government or no, political or other.

A section of our nation has the habit of describing black as white in order to justify the unjustifiable.

We are not referring to some exotic disease needing medical specialists or specialist equipment.

The man has a bullet wound, all be it perhaps at an awkward location.
Remember our country has been through a major war.
Regularly our troops get injured ( and killed) on the front line.

We claim to be prepared for another war if we are provoked.
Are we suggesting that we have the tanks and missiles but cannot treat our wounded?

We have difficulty to treat somebody with a bullet wound, something God forbid in case of war many of our young men will endure.

What message does this send to our soldiers and the population in general.

[Hakob]

Re: Elections in Armenia

"IT'S A SHAME." TIGRAN URIKHANIAN ABOUT 20 MILLION DRAMS FOR HAYRIKIAN'S TREATMENT

http://lurer.com/?p=88564&l=en

2013-03-29 13:04:57

As we have reported earlier, the Armenian government has allocated
from the reserve fund 20 million 500 thousand AMD Ministry of
Health of Armenia to continue the treatment of head of the "National
Self-Determination" Party Paruyr Hayrikian.

Government's such a decision has caused much discontent.

Lurer.com talked about this with a deputy from "Prosperous Armenia"
party Tigran Urihanyan.

"It's a shame that Armenia can not conduct such treatment. Shame is in
this context, but not to assist a person. I even welcome it. But the
fact, that RA doctors can not solve this problem, it is indescribable.

I have a very negative attitude to that, and I think that the Minister
of Health should give an explanation, why the consequences of such
injuries can not be treated in Armenia.

As the press service of the Ministry of Health informed Lurer.com,
they will later make a statement and will provide the necessary
clarification.

We must not forget the factors such as economics, that determine what treatment is available there. People critisize Armenia, forgetting that there are facilities or specialists that a 3mln country cannot afford.
How can Armenian government establish lets say sertain medical center that a country of Germany's size has one or two. Or US has only 3-4.
There are medical conditions and threatments that accure only a few in million population and need hundreds of thousands of dollars expenditure to establish treatments. Imagine, half a million spent for a facility and specialists that a country will need for only a handfull of cases. And in medicine, there are handreds if not thousands of diffrent kinds conditions like that. Doesn't make sence. No need for negative attitude. Especially from people who are not qualified in medical field, like Tigran ulikhanyan.
Not only Armenia, but much larger countries too, cannot afford certain medical facilities or specialists.
And for Paruyr Hayrikian, I think, Government did right. Imagine if money was not spent and he suffred or worse, died. Now, I am sure there would be many many more, complaining that "what a country, cannot save life of big political figure".
You see, one thing Armenians do good is critisize and lower their leadership, government or no, political or other.

[Vrej1915]

Re: Elections in Armenia

20.5 միլիոն դրամ Հայրիկյանին` արտերկրում բուժվելու համար

28.03.2013

Կառավարությունը այսօրվա նիստում որոշեց իր պահուստային ֆոնդից 20.5 միլիոն դրամ (մոտ 50 հազար դոլար) հատկացնել «Ազգային ինքնորոշում» միավորման առաջնորդ, Հայաստանի նախագահի նախկին թեկնածու Պարույր Հայրիկյանին` արտերկրում բուժվելու նպատակով:

Հայրիկյանի դեմ զինված հարձակում էր կատարվել այս տարվա հունվարի 31-ի ուշ երեկոյան, ինչից հետո նա ավելի քան 10 օր անցկացրեց հիվանդանոցում:

«Ազգային ինքնորոշում» միավորման առաջնորդի դեմ մահափորձի գործով ներկայումս կալանավորված է երեք մարդ, այդ թվում` Հայաստանի նախագահի նախկին թեկնածու, որպես էպոսագետ հայտնի Վարդան Սեդրակյանը, ում մեղադրանք է առաջադրվել Հայրիկյանի սպանությունը պատվիրելու համար:


Հովհաննես Շողիկյան

"IT'S A SHAME." TIGRAN URIKHANIAN ABOUT 20 MILLION DRAMS FOR HAYRIKIAN'S TREATMENT

http://lurer.com/?p=88564&l=en

2013-03-29 13:04:57

As we have reported earlier, the Armenian government has allocated
from the reserve fund 20 million 500 thousand AMD Ministry of
Health of Armenia to continue the treatment of head of the "National
Self-Determination" Party Paruyr Hayrikian.

Government's such a decision has caused much discontent.

Lurer.com talked about this with a deputy from "Prosperous Armenia"
party Tigran Urihanyan.

"It's a shame that Armenia can not conduct such treatment. Shame is in
this context, but not to assist a person. I even welcome it. But the
fact, that RA doctors can not solve this problem, it is indescribable.

I have a very negative attitude to that, and I think that the Minister
of Health should give an explanation, why the consequences of such
injuries can not be treated in Armenia.

As the press service of the Ministry of Health informed Lurer.com,
they will later make a statement and will provide the necessary
clarification.

[Vrej1915]

Re: Elections in Armenia

«Որքա՞ն կարելի է կողոպտել մի բուռ երկիրը եւ դեռ թույլ չտալ, որ կողքինը ապրի». Մարի Ռոզ Աբուսեֆյան
21/03/13


Ամերիկահայ դերասանուհի, բեմադրիչ , բանաստեղծ եւ հեղինակավոր հրապարակագիր Մարի Ռոզ Աբուսեֆյանի հոդվածն ամբողջությամբ ներկայացնում ենք ստորեւ:

«Այսօր աշխարհի հայության հայացքը կրկին ուղղված է իրենց հայրենի հողին, բոլորիս մտահոգությունը կրկին մեր երկրում իր իրավունքների համար ոտքի կանգնած ժողովուրդի արդար պահանջի իրականացման խաղաղ հաղթանակն է:

Թեեւ մեր հայրենի երկրի իշխողների համար աշխարհով մեկ ցրված հայության պահանջն ու ձայնը միշտ արհամարհվել է ավելի քան իր երկրում ապրող ժողովրդի պահանջը, բայց մեր կառավարությունը թող իմանա, որ մենք` երկրից դուրս ապրող հայերս էլ, մեր ժողովրդի հետ ենք, մեր ձայնն էլ միացնում ենք վերջապես իր լռությունը պատռած մեր հայրենի ժողովրդի ձայնին:

Այսօր ողջ հայությունն է ըմբոստացել հայրենի երկիրը եւ ժողովրդին աստիճանաբար ոչնչացնողների դեմ: Սա ոչ թե մեկ անձի, այլ մի ամբողջ ղեկավարման ձեւի եւ միջոցի դեմ ըմբոստացում է: Ղեկավարման, որի սխալ ու հիվանդագին սկիզբը դրվեց մեր անկախացման օրը եւ որը դեռ շարունակվում է:

Մեր անկախությունից հետո երկրի իշխանությունը ստանձնողներին թվաց, որ հիմնովին ոչնչացրել, անդամալուծել է ժողովրդի համբերության ջիղը եւ նրան հավետ կարող է ընչազուրկ ու ստրուկ պահել:

Նրանք ոչ միայն սխալվել էին ժողովրդի համբերության տարողության իրենց հաշվարկներում, այլ բոլորովին աչքաթող էին արել մեր ժողովրդի իմաստուն համբերության խորությունը, կրկին անգամ հաստատելով, որ առանց ճանաչելու իրենց ժողովրդին, երեք նախագահներն էլ, տեր էին դարձել մի երկրի, որի հանդեպ հասարակ հարգանք ու պարտականություն չէին տածում եւ չարաչար էին վարվում մեր բազմիցս տանջված ժողովրդի հետ:

Մեր երկրի ղեկավարները եւ կառավարության ողջ կազմը այնքան էին տարված իրենք իրենցով, իրենց կողոպուտով, որ չէին նկատում ոչ միայն ժողովրդի օրե օր աճող չքավորությունը, այլ նրա բացահայտ արհամարհանքը իրենց` իշխողների հանդեպ: Բնականաբար այդ արհամարհանքի ողջ պատճառը ի վերջո տեսանելի պիտի դարձներ իրեն հալածողներին, նույն ինքը, լռած ու համակերպված ձեւացող, իր հողի վրա ոտնատակ գնացող ժողովուրդը: Եւ եկավ փետրվարյան այդ օրը, երբ ժողովրդի քսան տարվա կուտակված տառապանքը ձայն դարձրեց մեր հանրապետության նախկին արտաքին գործերի նախարար, այժմ նախագահության թեկնածու Րաֆֆի Հովհաննեսյանը, որը քսան տարուց ի վեր ականատեսն ու վկան է իր ժողովրդի ու երկրի կողոպտվող վիճակին:

Ժողովուրդն զգաց, որ այդպես թեւաթափ նստելով` կորցնում է ոչ միայն իր արժանապատվությունը որպես մարդ, կորցնում իր իրավունքները որպես երկրի քաղաքացի, այլ կորցնում է իր զավակներին, իր ընտանիքը, իր տունը, իր պապենական հողը, իր ավանդույթները, այդ ամենը ինքնակամորեն հանձնում է պատահական երջանկությամբ գահին հայտնված եւ նրա շուրջը թավալ եկող իշխողների մի հսկա բանակին:

Մեր կառավարությունը երբեւէ մտածե՞լ է, որ առանց ղարաբաղյան շարժման նրանք այսօր ժողովրդին իշխելու իրավունքի տեր չէին լինի: Սովորական, պարզ թիվ կլինեին, հավանաբար` ավելի օգտակար մարդ երկրի համար:

Մտածե՞լ են արդյոք, որ այսօր իրենց դեմ են ելել ոչ միայն տարեցներ, այլ բոլոր նրանք, ովքեր դեռ երեխա, իրենց ծնողների ուսին նստած, 1988 թ. այն ժամանակ դեռ Թատերական կոչվող հրապարակում, մաքրամաքուր ապագայի հույսով, ապշած հետեւում էին հրապարակում բարձրացող բռունցքներին` իրենց մանկական փոքրիկ բռունցքներն էլ միացնելով անկախության ձգտող հոգիներին:

Մեր առաջին նախագահը չխնայեց նույնիսկ այդ փոքրիկ բռունցքների մեջ սեղմված երազներին եւ արագորեն ջարդ ու փշուր արեց այդ փոքրիկ ու մատղաշ մատների մեջ սեղմված հավատը, լույսը եւ մութի, սովի, սառնամանիքի մեջ պահեց նրանց, մի ամբողջ երկիր: Արդարացի հաշվարկ եղե՞լ է, թե քանի երեխաներ, տարեցներ ու միջին տարիքի մարդ կորցրինք այդ տարիներին: Քանի տասնյակներ կուլ գնացին կառավարության մաքրագործումին: Սակայն ժողովուրդը լռելյայն տոկաց բոլոր նվաստացումները` մտածելով, որ պատերազմ ու շրջափակում է, դեռ մինչեւ իսկ օգնեց Սումկայիթի, Պաքվի ջարդերից ու Ղարաբաղից մազապուրծ փրկված իր հայրենակիցներին` իր չունեցածը կիսելով նրանց հետ: Ժողովուրդն այդ ժամանակ հետեւեց իր ներքին իմաստությանը եւ ամեն տեսակի զրկանք գերադասեց երկրի կորստից: Չէ՞ որ հարցը իր երկրի ճակատագրին էր վերաբերվում:

Հետագայում արդարացի եւ անարդարացի ճանապարհով իշխանությանը տիրացածները շարունակեցին ու էլ ավելի զարգացրին մեր անկախության սկզբից որդեգրած` հօգուտ իշխողների սահմանադրությունը. արհամարհել ժողովրդի իրավունքներն ու գոյությունը, դառնալ միահեծան ու ապրել ապագա սերունդների հաշվին:

Այստեղ տեղին է մեր նախագահներին հիշեցնել Նափոլեոնի խոսքերը. «Զինվորին ծեծել` նշանակում է պատվազրկել նրան, իսկ առանց պատվի զինվորը զինվոր չե»: Ես այն ընդհանրացնում եմ ժողովուրդ հասկացողությամբ, քանի որ ժողովուրդն է իր երկրի զինվորը: Իրապես, ինչպե՞ս կարելի էր պատվազրկել անկախացման այդ դժնդակ ճանապարհը անցած մեր ժողովրդին:

Ինչպե՞ս կարելի էր ծնողների ուսերից իրենց երկրի անկախացմանը ականատես ու մասնակից եղող սերնդի երեխաներին, որոնք մեծացան այդ մութ ու ցուրտ տարիներին, ուսում առան իրենց անկախացած երկրում, թողնել անգործ, արհամարհել նրանց մտային հարստությունը, աչք փակել մեծ թվով նրանց արտագաղթին, աչք փակել նույնիսկ այդ նույն սերնդի այլասերմանը, երկրում եւ երկրից դուրս:

Ինչպե՞ս կարողացան ժողովրդի հոգուց քերել ազգային ավանդույթները, ազգային խորը հոգեկան կապերը պատմության, նրա ստեղծած բոլոր հարստությունների հետ, ընթերցասեր ու մշակույթով ապրող մի ողջ սերունդ դարձրին օտարի թափթփուքին գերի: Ինչպե՞ս կարողացան մտավորականությանը դուրս մղել երկրի կառուցումից:

Ինչպե՞ս կարողացան հանգիստ քնել, երբ իրենց ղեկավարած երկիրը դատարկվում է, երբ ընտանիքները իրենց երեխաներին ամենապարզ կեցություն հայթայթելու հնարավորություն չգտնելով` բաժան-բաժան են լինում, տրորվում, ոտնատակ գնում աշխարհի տարբեր ճյուղավորումներում: ել չեմ խոսում չնչին դրամ վաստակելու համար թշնամի թուրքերի գիրկը նետվող օրե օր աճող մեր երիտասարդների թվի մասին:

Միայն կարելի է ապշել, թե ի՞նչ աստիճան բարոյազրկված ու անտարբեր պիտի լինեն ղեկավարները, որ այս 22 տարում անտեսեն երկրում ծայր առած ու ժամ առ ժամ ժողովրդին դեպի քայքայում տանող այս վիճակը:

Լա՛վ, եթե ղեկավարը Երեւանի իր զրահապատ դիրքից, իր «աստվածային» բարձունքից չէր նկատում տանջվող ժողովրդի աղքատացող վիճակը, միթե՞ տարբեր շրջանների մարզպետները չէին զեկուցում իրենց համագյուղացիների ծայր աստիճան ոչ թե աղքատ, այլ թշվառ վիճակը: Այդ ինչպե՞ս է, որ մենք, մի քանի օրով այցելուներս, անմիջապես նկատում ենք այն հսկայական վիհը` հաստատված չքավորների ու հարստությունից տրաքվող մենատերերի մեջ:

Ուրեմն այս վիճակի համար միայն նախագահին չի կարելի է մեղադրել: Մեղադրական աթոռին պիտի նստեն բոլոր իշխանություն ու պաշտոն ունեցողները, մի ամբողջ համակարգ:

Որքա՞ն կարելի է կողոպտել մի բուռ երկիրը եւ դեռ թույլ չտալ, որ կողքինը ապրի:

Որքա՞ն կարելի էր շահագործել ժողովրդի համբերությունը:

Մեր ժողովուրդը միշտ ունեցել է մի գերխնդիր` ապրել ազատ իր սեփական հողում, ընտանիք կազմել, զավակներ մեծացնել, սրբորեն պահպանել ավանդույթն ու լեզուն, մշակել ու հարստացնել իր հողը:

Ո՛չ խաները, ո՛չ սուլթանները, ցարերն ու համայնավարները չեն կարողացել կոտրել նրանց մեջ այս ամրակուռ ջիղը: Կոտորվելով, լլկվելով ապրել, պահել են իրենց հողն ու ընտանիքը: Բայց ահա, առանց սուլթանների ու ցարերի, ժողովուրդը դարերով պահած իր գերխնդիրը թաղած` անկախացած իր կառավարության անկշտում ախորժակում փախչում է իր երկրից, մասնատում իր ընտանիքը, ոտնատակ տալիս ավանդույթ ու լեզու:

Այսօր ժողովուրդը օգտագործելով խեղաթյուրված քվեարկությունը` կրկին հրապարակում է, այս անգամ էլ` «Բարեւի հեղափոխություն» կարգախոսով:

Թեեւ մեր նախկին պատմական փորձառությունից դաս առած պիտի լինեինք, որ այդ «հեղափոխություն» անվանարկումը այնքան էլ բարեբեր չէ ոչ մեկի եւ հատկապես մեզ համար, վկան` մեր պատմությունը եւ նաեւ վերջին` Լեւոն Տեր Պետրոսյանի «երգի-պարի ողորմելի հեղափոխությունը», որն ավարտվեց մարտյան ողբերգությամբ:

Ճիշդ է, մենք ուրախանում, ողջունում ենք մեր ժողովրդի արթնացումը եւ միեւնույն ժամանակ չենք կարող չմտածել այդ արթնացման ծանր հետեւանքների մասին, որոնք մեր ժողովրդին ոչ թե կ՛ազատեն, այլ կմխրճեն մեկ այլ ավելի ծանր վիճակի մեջ:

Բոլորս ականատես ենք, որ ժողովուրդը հստակ պահանջներով` իր իրավունքների հարգմամբ, իր տնտեսական վիճակը թեթեւացնելու, համատարած գործազրկության վերացման ուղիներ մշակելու, օրենքները հստակեցնելու եւ խստորեն ու ճշդությամբ այն իրագործելու միջոցների գործադրման առաջարկ-լուծումով չի ելել ոտքի:

Մեզ հայտնի է, որ այս ամենը կուտակած իր ներսում` բռնկում է դարձել ու ոտքի հանել նրանց իրենց ընտրած թեկնածուին` Րաֆֆի Հովհաննեսյանին տված իրենց ձայնը պաշտպանելու համար:

Եթե ժողովուրդը չունի տնտեսական ազատություն, եթե երկիրը մասնատված է մի քանի տասնյակ հափշտակիչների մեջ, միակ ելքը այդ կողոպտիչներից ազատվելն է:

Բայց ամենից առաջ ժողովուրդը իր այս բոլոր պահանջներին գոհացում տվող արդեն պատրաստի մարդուժ պիտի ունենար: Դա հենց այնպես, միանգամից չի լուծվում: Դրա համար պետք է պատրաստվել, որոշակի լուծում ունենալ ոտից-գլուխ փոխելու մեր գործադիր, օրենսդիր եւ արդարադատության համակարգը: Պիտի քանդել, վերացնել մի հսկայական շղթայական կապ, իրար սոսնձված մի ամրություն: Չմոռանանք, որ պաշտոնն ու դիրքը չարաշահելը ախտ է, որով վարակված 22 տարի այդ մթնոլորտում ձեւավորված մի հոծ բազմություն է գոյացել, որն առողջ թեկնածուներ գտնելու գործն է դժվարացրել:

Այս ամենը ժողովուրդին փոխանցող, նրան նախապատրաստող աշխատանքը չի տարված: Միայն ժողովրդի զարթոնքի եւ ոգեւորության վրա հիմնվելը չի կարող երկրի ներսում արդեն քարացած դարձած իրավիճակները փոխել:

Մենք պատմությունից արդեն դաս առած պիտի լինեինք, որ հրապարակներում որոշում չի առնվում: Հրապարակներում հայտարարվում են որոշումները:

Որքան էլ այս շարժման հետ եմ, որքան էլ տարիներ շարունակ անվերջ իմ ներկայացումներից առաջ միշտ մեր ղեկավար համակարգի արատների մասին եմ խոսում, գրում եմ մեր երկրում տիրող անարդարությունների անընդունելի վիճակի մասին, յուրաքանչյուր անգամ տեսնում ժողովրդի աստիճանական պրկումը, դարձյալ այս օրերին ծայր առած բռնկումը ավելի մտահոգություն է առաջացնում իմ մեջ, քան` հուսադրում:

Այս օրը ի վերջո պիտի գար, դա զգալի էր, բայց ոչ մեկիս գաղտնիք չէ նաեւ, որ մեր տարածաշրջանը վտանգներով ու ահավոր դյուրաբեկ վիճակում է: Վկան Միջին Արեւելքի այսօրվա ողբերգական վիճակը: Իրանի հանդեպ Արեւմուտքի թշնամանք հրահրող արշավը:

Ոչ մեկիս գաղտնիք չէ, որ մենք հայտնվել ենք արեւմտյան եւ արեւելյան երկու հզոր պետությունների շահերի բախման կետում, նրանց պայքարի անմիջական կենտրոնում եւ գիտենք, թե ի՛նչ է սպասվում մեզ, եթե որեւէ սխալ քայլ անենք:

Բոլորովին զարմանալի չէ, որ թուրքերը եւ աշխարհը լուռ են մեր երկրում բարձրացող այս շարժման հանդեպ: Այդ ինչպե՞ս է, որ ամենափոքր երեւույթ անմիջապես դառնում էր մեր թշնամուն եւ աշխարհին հուզող հարց, բայց հիմա այս բացահայտ շարժման հանդեպ անտեսվող լռություն է: Հետեւությունը պարզ է` յուրաքանչյուրն սպասում է, թե ո՞ր թեւը կհաղթի:

Ուզում եմ այստեղ հիշեցնել Պենճըմին Ֆրանքլինի` երկրի խաղաղությունը իմաստավորող մի ձեւակերպում. «Կայսրությունը նման է կարկանդակի, հեշտորեն ուտվում է եզրերից»: Իսկ մեր եզրերը, այսինքն մեր սահմանները` Արցախի, Մեղրիի, Հայաստանի, ավելի քան երբեւէ վտանգված են այսօր:

Թուրքերն ու ազերիները անհամբեր սպասում են հարմար առիթի` իրենց երազածը ստանալու, եւ այս խառնակությունը հեշտորեն կարող է դռներ բանալ նրանց հույսերի համար:

Ոչ միայն ոգեւորված միանանք այս պոռթկումին, այլ միաժամանակ սթափ մտածենք` ի՞նչ ճանապարհով, ի՞նչ միջոցներով մեր ժողովրդին օգնենք իր պահանջներին ավելի հեշտորեն հասնելուն:

Մտածենք` ի՞նչ ճանապարհով օգնենք մեր ժողովրդի այս արթնացումը ճիշդ հիմքերի վրա դնել, որ կրքերի բռնկումով չառաջնորդվենք եւ հին սխալը չկրկնենք:

Ամենից առաջ, նույնիսկ կեցությունից էլ վեր պիտի մտածենք մեր երկրի եւ հատկապես Արցախի խաղաղության եւ մեր երկրի ամբողջականության մասին:

Հիշենք, որ թշնամին անհամբեր սպասում է մեր սայթաքումին, որ Արցախի հետ կապված իր հարցերը վերջնականապես լուծի:

Կասկածից վեր է, որ սրբագրելու ենք մեր գործած սխալները, 22 տարիներ լռությամբ հանդուրժելով տզրուկային քաղաքականությամբ ուռճացած մեր կառավարության համակարգին:

Կասկածից վեր է, որ մեզ անհրաժեշտ է պետական մի նոր համակարգ, երկրի ու ժողովրդի շահերն ու իրավունքները հարգող ու պաշտպանող, բայց դա արվելու է մտածված ու ծրագրված, առանց հույզերի ու փոթորկումների, առանց օտար ուժերի հրահրմամբ, միայն ու միայն մեր երկրի շահերից ելնելով, միայն ու միայն լուրջ ծրագրումով:

Ողջ հայությունը մեր ժողովրդի հետ է, բայց` զգոն լինելու հրամայականով…»

ՄԱՐԻ ՌՈԶ ԱԲՈՒՍԵՖՅԱՆ

Սան Ֆրանցիսկո

© Medialab.am

[Hakob]

Re: Elections in Armenia

Definitely agree on Time Being .
@gegev
In post # 1442 I ask questions . Might you respond to them that I can better understand your words ?
In your above post you say --- always advocating for the powerful etc. Is that what you think myself and others who are against Raffi are doing ? Do you think Raffi's stance toward the tkurds will reflect Armenian values or US/tkurd/zion desires ?
Do you think we should make a deal with tkurks and recognize existing borders and accept a " gee I'm sorry" and just move on ?
I hate the oligarchs but am more fearful of the west's dishonesty and conniving ways .
Artashes

Definitely, Artashes, I am just seconding your thoughts. And by saying "Ideologists", i am not calling you one. Excuse me for any misanderstanding.

[Vrej1915]

Re: Elections in Armenia

20.5 միլիոն դրամ Հայրիկյանին` արտերկրում բուժվելու համար

28.03.2013

Կառավարությունը այսօրվա նիստում որոշեց իր պահուստային ֆոնդից 20.5 միլիոն դրամ (մոտ 50 հազար դոլար) հատկացնել «Ազգային ինքնորոշում» միավորման առաջնորդ, Հայաստանի նախագահի նախկին թեկնածու Պարույր Հայրիկյանին` արտերկրում բուժվելու նպատակով:

Հայրիկյանի դեմ զինված հարձակում էր կատարվել այս տարվա հունվարի 31-ի ուշ երեկոյան, ինչից հետո նա ավելի քան 10 օր անցկացրեց հիվանդանոցում:

«Ազգային ինքնորոշում» միավորման առաջնորդի դեմ մահափորձի գործով ներկայումս կալանավորված է երեք մարդ, այդ թվում` Հայաստանի նախագահի նախկին թեկնածու, որպես էպոսագետ հայտնի Վարդան Սեդրակյանը, ում մեղադրանք է առաջադրվել Հայրիկյանի սպանությունը պատվիրելու համար:


Հովհաննես Շողիկյան

[Hakob]

Re: Elections in Armenia

Definitely agree on Time Being .
@gegev
In post # 1442 I ask questions . Might you respond to them that I can better understand your words ?
In your above post you say --- always advocating for the powerful etc. Is that what you think myself and others who are against Raffi are doing ? Do you think Raffi's stance toward the tkurds will reflect Armenian values or US/tkurd/zion desires ?
Do you think we should make a deal with tkurks and recognize existing borders and accept a " gee I'm sorry" and just move on ?
I hate the oligarchs but am more fearful of the west's dishonesty and conniving ways .
Artashes

Yes, time will tell.
Raffi or Serj are just pawns in a bigger game that's being played between east and west.
For me personally none is preferable over the other.
But I care, who's done deeds to strengthen my homeland. And more so, who will in the future.
Don't need any ideologists teaching me what to do or who to support.