Elections in Armenia

[Hakob]

Re: Elections in Armenia

[QUOTE=londontsi;340376]Ultimately the President is the servant of the people.
It is not a privilege to him or his selected cronies.

If he does not do his job successfully then the people can fire him ( I hope through elections).

He is like the chief executive of a company who has a free hand to run things as he sees fit for the benefit of the company
without forgetting that the company belongs to the shareholder and he can be fired if the shareholders are dissatisfied.

In this case the shareholders of the country are the electorate who DO NOT ALL think they are President but want a better ( performer, achiever) President.

Also the the electorate has the right to demand and propose ideas ..... that is democracy !!


Londontsi I agree
Your's is the idea and how it should be. But lets look at reality. The shareholders of our country are the people who have wealth and power. The oligarkhs. No president can distance himself from them and stay in post, right now. This is a country who has never had democracy and most of past 600 years has been governed by conquerors who have practiced autoritanianizm never surpassed in human history.
We are just starting to crawl like baby in the path of democracy and trying to avoid being victim of power interests struggles in our region, our own unrests that could lead into civil war and armed enemies who are much like bandits not enemies.
Any president have to deal with oligarkhs, who are the prodict of past autoritanianizm and anarkhy of country's birth years. They are all powerfull now and the maximum that any president could do is to bring them into field of law and strengthen the law.
Lets say that there was a candidate very much the democrat that we want and was elected and pulled his sleeves and boldly went after oligarkhs.
how long would he be in power? not to say how long would he live? Didn't Vasgen Sargsyan step on lot of oligarkhs feet the last days of his life in parliament?
Even all the organized oppositions to oligarkhs in our country have been checked, financed and controlled one way or another by oligarkhs.
It can be done but not by single presidential post, but by large grass roots movement that has comprehensive plan of action and leaders who are not in game for posts, but change.

[Vrej1915]

Re: Elections in Armenia

«Հաղթած թեկնածուների» կախարդական շրջանը
Հայկ Արամյան
Մեկնաբանություն - Շաբաթ, 23 Փետրվարի 2013, 12:45

Այնպես է ստացվել, որ Հայաստանն ունի երեք նախագահ, եւ հինգ «հաղթած թեկնածու»: Նրանցից մեկը՝ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը, եղել է եւ ընտրված, եւ չընտրված նախագահ, եւ «հաղթած թեկնածու»: Այնպես է ստացվել նաեւ, որ հանրությանն այդպես էլ պարզ չի դարձել, թե ի վերջո ով որքան քվե է ստացել նախագահի ընտրություններին: Ոչ ոք չի հավատացել պաշտոնական թվերին, եւ պատկերացում էլ չի ունեցել, թե որքան քվեներ է ի վերջո ստացել «հաղթած թեկնածուն»:
Ներկայում նույն իրավիճակն է: ԿԸՀ-ն հրապարակել է թվեր, որոնց ոչ ոք չի հավատում, սակայն պարզ չէ նաեւ, թե որքան քվե է ստացել Րաֆֆի Հովհաննիսյանը, ով համարում է, որ ինքը հաղթել է: Ընդ որում, հետաքրքիրն այն է, որ ոչ մեկին, խոշոր հաշվով, թվերը չեն էլ հետաքրքրում: Երկրում խորն անվստահության մթնոլորտ է, որն առաջացել է ոչ միայն ընտրական մեխանիզմները ոչնչացնելու, այլեւ ընդհանրապես պետական-հանրային կյանքի բոլոր ոլորտներում տոտալ կեղծիքի ներդրման հետեւանքով:
Հայաստանի առայժմ միակ ընտրված նախագահը Լեւոն Տեր-Պետրոսյանն է: Սակայն 1996-ին նա «վերընտրվեց» բռնության ու կեղծիքի ճանապարհով: Դրա հիմքը դրվել էր մեկ տարի առաջ, երբ ընտրակեղծիքի «ճարտարապետ» Գագիկ Ջհանգիրյանը եւ ՀՀՇ-ն անցկացրեցին խորհրդարանի խայտառակ ընտրությունը, իսկ Վազգեն Սարգսյանի երկրապահները կրակեցին ժողովրդի վրա:
1996-ի նախագահի ընտրությանն իրեն հաղթած թեկնածու հայտարարեց Վազգեն Մանուկյանը: Այդ ժամանակ պաշտպանության նախարար Վազգեն Սարգսյանը բանակը մտցրեց Երեւան, եւ հայտարարեց, որ եթե Վազգեն Մանուկյանը 100 տոկոս էլ ստանար, իրենք իշխանությունը չէին հանձնի: Իսկ Վանո Սիրադեղյանն էլ հայտարարեց, որ ոչ Լեւոնն էր հաղթել, ոչ էլ Վազգենը:
Վազգեն Մանուկյանը երթով գնաց Ազգային ժողով, որտեղ տեղակայված էր ԿԸՀ-ն՝ պահանջելով ձայների վերահաշվարկ, եւ տեղի ունեցան հայտնի իրադարձությունները, երբ մարդիկ կոտրեցին ցանկապատը եւ մտան ԱԺ: Մանուկյանի կողմնակիցներին ծեծեցին ու բանտարկեցին, ինքը Մանուկյանը երկար ժամանակ ընդհատակում էր: Այստեղից էլ, ինչպես ասում են, սկսեց «ավանդույթը»:
Տեր-Պետրոսյանը 2 տարի անց հրաժարական տվեց, եւ 1998-ի նախագահի ընտրությանը պաշտոնապես հաղթեց Ռոբերտ Քոչարյանը բանակի ու ոստիկանության օգնությամբ, իսկ Կարեն Դեմիրճյանը հռչակվեց «հաղթած թեկնածու»: Այդ ժամանակ հետընտրական բուռն իրադարձություններ չեղան, որովհետեւ Կարեն Դեմիրճյանի հետ ձեռք բերվեց պայմանավորվածություն, որ նա չի պայքարելու Քոչարյանի դեմ: Կարեն Դեմիրճյանին համոզեցին թե դրսից, թե ներսից, այդ թվում՝ բանակը Երեւան մտցնելու հեռանկարով:
2003-ին կրկին պաշտոնապես հաղթեց Քոչարյանը, իսկ Ստեփան Դեմիրճյանը իրեն հռչակեց հաղթած թեկնածու: Տեղի ունեցան հետընտրական գործընթացներ՝ հանրահավաքներ, դատավարություններ, երթեր, ձայների վերահաշվարկ եւ այլն, որոնք ավարտվեցին Բաղրամյան 26-ի մատույցներում, երբ Քոչարյանը ծեծել տվեց ցուցարարներին:
2008-ին պաշտոնապես նախագահ հռչակվեց Սերժ Սարգսյանը, իսկ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը՝ հաղթած թեկնածու: Հետընտրական զարգացումներն առավել բուռն էին ու ողբերգական, երբ տեղի էին ունենում շուրջօրյա հանրահավաքներ, որոնց ավելի ու ավելի շատ մարդիկ էին միանում: Իսկ 2008-ի մարտի 1-ին սպանվեց 10 մարդ: Իշխանությունը բանակ ու ոստիկանություն մտցրեց Երեւանի փողոցները, սահմանափակվեցին ազատություններ: Հետագայում Տեր-Պետրոսյանը շարունակեց հանրահավաքներն ու այլ ակցիաները, որոնք ավարտվեցին նախ Սերժ Սարգսյանի, ապա ԲՀԿ հետ երկխոսությամբ եւ խորհրդարանում 7 մանդատով:
2013 թ. նախագահի ընտրությանը շուտով պաշտոնապես հաղթող կճանաչվի Սերժ Սարգսյանը, իսկ նրա հիմնական մրցակից Րաֆֆի Հովհաննիսյանն իրեն հռչակել է հաղթած թեկնածու եւ դե ֆակտո նախագահ: Նա արդեն հասցրել է հանրահավաքներ անել, մի քանի տեղամասերում էլ պահանջել է ձայների վերահաշվարկ, որոնք արվել են առանց նրա ներկայացուցչի եւ որեւէ արդյունք չեն տվել:
Ներկայում կարեւոր հարց է, թե ինչ ճանապարհով կգնա Րաֆֆին: Այդ տեսակետից, նա բավական առավելություն ունի իր նախորդ «բախտակիցների» հանդեպ: Նախ, այն իմաստով, որ նա կարող է ուսումնասիրել իր նախորդների փորձը, որը բավական հեշտ է, քանի որ նրանք բոլորը գործել են նույն գաղափարներով, մեթոդոլոգիայով եւ սխեմաներով, որոնք ոչ մի արդյունք չեն տվել: Դրանց արդյունքում իշխանությունը մնացել է իր տեղում եւ ավելի բյուրեղացել որպես քրեական-օլիգարխիկ համակարգ, որը հանուն իր դիրքերի պահպանման պատրաստ է ամեն ինչի:
Իշխանությունը դա ապացուցել է բազմիցս, չնայած Լեւոն Տեր-Պետրոսյանն օրինակ ժամանակին հույս ուներ, որ Քոչարյանը չի կրակի: Ըստ այդմ, անիրական են բոլոր այն կանխավարկածները, ըստ որոնց իշխանությունը կարող է գնալ որեւէ փոխզիջման: Սերժ Սարգսյանը դա արդեն ցուցադրել է Րաֆֆի Հովհաննիսյանի հետ հանդիպման ժամանակ, մերժելով նրա բոլոր պահանջները: Բացի այդ, Սերժ Սարգսյանը հասկացնել է տվել, որ եթե ընդդիմությունը դիմի «հակասահմանադրական մեթոդների», ապա կլինի համարժեք պատասխան: Ի դեպ, եթե նախկինում իշխանությունը բանակն օգտագործում էր անօրինական, ներկայում դրա համար ստեղծվել են օրինական հիմքեր՝ ԱԺ-ն ընդունել է համապատասխան օրենք:
Ի՞նչ անել: Նախորդ ընդդիմությունները «ձգում» էին որքան կարող էին, եւ սպասում հարմար առիթի՝ մարդկանց տուն ուղարկելու, այդ ընթացքում ոչ միայն սպառելով ինքզինքը, այլեւ հիասթափության ու անելանելության մատնելով մարդկանց: Եւ որպես միակ արդյունք արձանագրելով այն, որ «հերթական անգամ բացահայտեցին իշխանության հանցավոր դեմքը»: Սա հարց է, որի շուրջ պետք է մտածել՝ ինչու ընդդիմությունները չէին հասնում որեւէ շոշափելի արդյունքի: Ինչո՞ւ «իշխանափոխության» գաղափարը, «ժողովրդական զանգվածների մոբիլիզացիան», «սահմանադրական կարգի վերականգնումը», որոնց մասին տասնամյակից ավելի հայտարարում է ընդդիմությունը, այդպես էլ տեղի չեն ունենում:
Րաֆֆի Հովհաննիսյանը ներկայում ունի մեկ էական առավելություն, որը չունեին նրա նախորդները. դա Հայաստանում քաղաքացիական հասարակության աննախադեպ աճն է թե գաղափարական, թե պահանջների ձեւակերպումների ու նոր մեթոդոլոգիայի կիրառման առումով: Քաղաքացիական խմբերի վերջին ակցիաների մեթոդոլոգիան ու ձեւակերպումները մատնանշում են Հայաստանի հիմնարար խնդիրների լուծման, իրական փոփոխության հեռանկարը:

[ZORAVAR]

Re: Elections in Armenia

Hey Vrej have you ever posted anything positive about Armenia anywhere?

Do not expect anything positive from people who are negatively conditioned by their brain.
People like him think that they are doing the right thing by criticizing everything and that by criticizing even more, they will be able to improve things even more. What they actually achieve is to drag other people around them in a vicious cycle of negativity that only harms us. People who become negative about everything in their country will become disenchanted, demoralized and unhappy. They will be more likely to leave the country instead of striving harder towards sucess within the situation.
With their constant negative talk and criticizm, they even get some Diaspora Armenians (who had a little bit of patriotism left) to abandon their plans to visit the fatherland and go somewhere else for vacations.

I am not against criticizing, but criticizing everything all the time is a disease that some people suffer from...and it is contagious.
Our enemies would love to see more negative people like him on our forum and in our society in general. Hell, they would love to pay people like Vrej1915 to be more active and speak more and spread their negativity further.
Just ignore him and don't read his posts. As the saying goes: The dog barks, but the caravan moves on (Shoune ge hatche, karavane ge kale).

The ability to distinguish right from wrong, white from black, good from bad is a priviledge that God has granted us. Pitty those who have lost it and see everything in black. They will not be happy a single day of their lives.

[londontsi]

Re: Elections in Armenia

Problem is that we Armenians all think we are President.....

Ultimately the President is the servant of the people.
It is not a privilege to him or his selected cronies.

If he does not do his job successfully then the people can fire him ( I hope through elections).

He is like the chief executive of a company who has a free hand to run things as he sees fit for the benefit of the company
without forgetting that the company belongs to the shareholder and he can be fired if the shareholders are dissatisfied.

In this case the shareholders of the country are the electorate who DO NOT ALL think they are President but want a better ( performer, achiever) President.

Also the the electorate has the right to demand and propose ideas ..... that is democracy !!


.

[Eddo211]

Re: Elections in Armenia

You ask --- what has our President done to make him better than Raffi ?
Answer --- He hasn't become an American stooge .
20 yrs of a new republic and in his one term he's accomplished more than all the others , don't you think ?
I think the politicle tight rope he is ( and has been ) compelled to walk whilst trying to accomplish all else has actually been done so masterfully as to be stunning !
Pressure from Russia , pressure from the oligarchies , pressure from the west ( super sneaky ) , hybrid turks ( simi hominoids ) , honestly I think there is more to the picture ( far more ) than is apparent .
You say --- you'd have to change the whole system ---
Who is you'd ?
I say --- for starters , let's not put everything on one mans shoulders ( Serj ) , but rather say --- what can I do , what can we as a diaspora do for our people !!!
Unless I'm mistaken , there is more dollars in the diaspora than the entire HAY economy !!!
Unless I'm mistaken there are more people in the diaspora than the entire population of what's left ( or acknowledged ) of Armenia !!!
If we as a diaspora can't get our shxt together and agree on common ground and actions to take , how can we look to our brethren who are HOLDING the fort down and say --- ?????
Is it only Serj's responsibility ???
An old saying --- United We STAND , divided WE ( Hayastanci's & Diaspora ) FALL .
The question is not only --- what has he done but what have we done .
Artashes

Problem is that we Armenians all think we are President.....

[Vrej1915]

Re: Elections in Armenia

Կես միլիոնի իրական գաղտնիքը
22 Փետրվարի 2013

Փետրվարի 18-ին կայացած նախագահի ընտրության քվեարկության արդյունքում ընդդիմադիր գործիչ Րաֆֆի Հովհաննիսյանը շուրջ կես միլիոն ձայն հավաքեց` քվեների շուրջ 37 տոկոսը:
Առաջին հայացքից, կես միլիոն ձայնը բավականին լուրջ արդյունք է Րաֆֆի Հովհաննիսյանի համար, քանզի մի քանի ամիս առաջ կայացած խորհրդարանական ընտրությունների շրջանում Հովհաննիսյանին հաջողվեց 5-6 տոկոս ձայն հավաքել: Միևնույն ժամանակ, փորձագիտական հանրությունը սկսել է քննարկել այն խնդիրը, որ Րաֆֆիի ստացած կես միլիոն ձայների հասցեատերը ոչ թե Րաֆֆին է եղել, այլ իշխանությունը, որին դեմ տրամադրված զանգվածը քվեարկել է հանուն Րաֆֆիի: ՈՒշագրավ է, որ ԲՀԿ-ն խորհրդարանական ընտրությունների շրջանում ևս կես միլիոն ձայն հավաքեց, և ԲՀԿ-ական տարբեր տրամաչափի գործիչներ առիթը բաց չէին թողնում շահարկելու, «մատ թափ տալու», թե իրենց կուսակցությունը կես միլիոն ձայն է հավաքել, ուստի և իշխանությունը պարտավոր է իրենց հետ հաշվի նստել:

Ըստ էության, փետրվարի 18-ին կայացած ընտրության արդյունքները գալիս են ապացուցելու, որ «կես միլիոնի գաղտնիքը» ոչ թե կուսակցությունների գործունեությունը կամ առաջնորդի հատկանիշներն են, այլ երկրում առկա խորքային սոցիալական խնդիրները: Թե միջազգային կառույցների և թե ՀՀ կառավարության հրապարակած ցուցանիշներով Հայաստանի բնակչության շուրջ 1/3-ը աղքատության շեմին հայտնված մարդիկ են: Հասարակության այս զանգվածը օբյեկտիվորեն չի կարող մասնակցել քաղաքական գործընթացներին, քանզի «օրվա հացի» խնդիր ունի և առանձնապես չի ցանկանում մասնակցել գաղափար-գաղափարախոսությունների և քաղաքական ուժերի ծրագրային պայքարին:

Աղքատության շեմին հայտնված մարդը փոփոխություններ է պահանջում` կարծելով, թե այդ ճանապարհով է հնարավոր դուրս գալ սոցիալական անդունդից: Հենց այս հանգամանքից էլ օգտվում են հայաստանյան տարաբնույթ քաղաքական ուժերը, իշխանափոխությունը աղքատության շեմին հայտնված զանգվածին ներկայացնելով որպես առկա խնդիրների լուծման արդյունավետ բանալի: Մինչդեռ խորհրդարանական և նախագահական ընտրությունները ցույց տվեցին, որ թեկնածուներից միայն Սերժ Սարգսյանն ունի երկրի կառավարման պատասխանատվությունը ստանձնելու հնարավորություններ և պատրաստակամություն ունեցող թիմ, իսկ մյուսները, ամենաքիչը, փորձադաշտի կվերածեն առանց այդ էլ ծանր վիճակում գտնվող երկրի կառավարման, տնտեսության, անվտանգության և այլ ոլորտները:

Ի դեպ, փետրվարի 18-ին կայացած քվեարկության արդյունքները եկան ապացուցելու, որ ՀԱԿ-ը, ԲՀԿ-ն և ընդդիմադիր կամ կիսաընդդիմադիր այլ քաղաքական ուժերը հստակ ընտրազանգված չունեն, այդ պատճառով էլ նրանց վարկանիշն այդքան լողացող է, ոչ կայուն, ցանկացած պահի աննախադեպ աճող կամ նվազող: Սա նշանակում է, որ Հայաստանի քաղաքական պատմությունը մի նոր փուլ է թևակոխում, որտեղ ի հայտ են գալու նոր քաղաքական ուժեր, նոր գործելաոճ և նոր իրողություններ: Այսուհետ ԲՀԿ-ն, ՀԱԿ-ը և այլ քաղաքական ուժեր չեն կարող խոսել ընդդիմադիր դաշտում մենաշնորհներ ունենալու փաստի մասին, քանզի կյանքը ցույց տվեց, որ ընդդիմադիր ընտրազանգվածը քվեարկում է ոչ թե գաղափարների կամ գործիչների անհատական որակների համար, այլ իշխանության դեմ:

Անկասկած, փետրվարի 18-ին կայացած ընտրության արդյունքները դաս են նաև իշխանության համար: Կարելի է ենթադրել, որ իշխող հանրապետականը գոհ է քվեարկության արդյունքներից, քանզի աղքատության շեմին հայտնված ահռելի քանակությամբ բնակչություն ունեցող երկրում իշխանության թեկնածուի 58 տոկոս ձայները լուրջ արդյունք են: Միևնույն ժամանակ, ենթադրելի է, որ իշխող հանրապետականն առաջիկա տարիներին ստիպված է լինելու փոխել քաղաքական մարտավարությունը` լրջագույն ուշադրություն դարձնելով «կես միլիոնի» խնդրին: Սա ռումբ է, որը վաղ թե ուշ պայթելու է: ՈՒստի իշխանությունը, որ երկար տարիներ փորձել է այդ պայթյունը հետաձգել, ստիպված է աննախադեպ քայլերի գնալ և չեզոքացնել վտանգը: «Կես միլիոնի գաղտնիքն» ունի ընդհանուր և մասնակի բնույթ: Ընդհանուր առմամբ, կես միլիոն ընդդիմադիր ընտրածանգվածն ունի սոցիալ-տնտեսական անբավարարվածություն, իսկ մասնավոր առումով` տեղի «իշխանիկների», մարզպետների, քաղաքապետերի ու գյուղապետերի վատ վերաբերմունքի խնդիր:
Կես միլիոն ՀՀ քաղաքացիների զգալի հատվածը տեղական իշխանություններից մարդկային վերաբերմունք է պահանջում, փոքր և միջին մակարդակում կոռուպցիայի վերացում և որոշակիորեն արդարության միջավայրի ձևավորում: Իհարկե, մեծ խաբկանք է հավատալը, որ իշխանությունն ի զորու կլինի ամբողջովին լուծելու այս խնդիրը, սակայն զգալի քայլեր հնարավոր է իրականացնել: Տնտեսության ազատականացումը, քրեաօլիգարխիկ ամենաթողության վերացումն ու դատաիրավական համակարգում կոռուպցիայի վերացումը կարող են լուրջ քայլեր համարվել, որոնց արդյունքում «կեսմիլիոնանոց կույր ընտրազանգվածը» զգալիորեն կնվազի, ինքնաբերաբար չեզոքացնելով նաև հեղափոխական վտանգը:

Պետք է նշել, որ նախագահ Սերժ Սարգսյանն արդեն իսկ որոշ քայլեր է ձեռնարկել առկա խնդիրները լուծելու համար: 2013-ի նախագահական ընտրությունը ցույց տվեց, որ 2008-ին նախագահ ընտրված Սարգսյանը հսկայածավալ աշխատանքներ է իրականացրել քաղաքական գործընթացների թափանցիկությունը ապահովելու, խոսքի ազատության կայացման և բռնությունների կանխարգելման ու դատապարտման ոլորտներում: Սրանք արժեքներ են, որ արդեն իսկ կայացել են հայաստանյան քաղաքական դաշտում: Ներկայումս իշխանությունը պետք է նախաձեռնի սոցիալ-տնտեսական խնդիրների լուծման համալիր ծրագիր` նվազեցնելով աղքատությունը երկրում և ստեղծելով մրցակցային գործարար միջավայր: Առանց տնտեսական աճի, արտադրողական ներուժի զարգացման և արտահանմանը միտված արդյունաբերական քաղաքականության Հայաստանը չի կարող զարգացում ունենալ, ուստի և քաղաքական գործընթացներն էլ կշարունակեն սրված բնույթ կրել: Այս համատեքստում էլ տարաբնույթ քաղաքական ուժեր կփորձեն իշխանություն վերցնել` հենվելով աղքատության շեմին հայտնված սոցիալական խավի դժգոհությունների և տեսանելի փոփոխությունների ցանկությունների վրա:

Ինչևէ, կարելի է կանխատեսել, որ առաջիկայում ուշագրավ քաղաքական գործընթացներ են տեղի ունենալու: Իշխող հանրապետականներն արդեն իսկ ակնարկում են, որ իշխանության ներսում փոփոխություններ են սպասվում, ինչի արդյունքում իշխանությունը հասարակությանը կներկայանա ավելի կայուն, ավելի արդյունավետ կադրերով: Ինչ վերաբերում է վերընտրված նախագահին, ապա Սերժ Սարգսյանից ակնկալիքներն առավել քան մեծ են: Ղարաբաղյան պատերազմի բովով անցած, պետական ծառայության հսկայական փորձ ունեցող Սերժ Սարգսյանը փետրվարի 18-ին կայացած ընտրություններում հաղթանակի համար պարտական չէ քրեաօլիգարխիկ շրջանակներին և պետական ապարատում ու գործարար աշխարհում փայ պահանջող քաղաքական ուժերին: Իսկ ՀՀ քաղաքացիներից ստացած 58 տոկոս ձայները պարտավորեցնող են: Մնում է` իշխանությունն արագ ձևակերպի իր գործունեության հեռանկարը և խոսքերից անցնի վաղուց սպասված գործերին:

Ըստ «Իրատես»-ի

HayNews.am

[Vrej1915]

Re: Elections in Armenia

I know some puritans would not like this one, but I can't resist posting this one, just for fun:

ie: Hovik Aprahamian, agro/business oligarkh, better known by his nickname 'mouk', is the head of parliament, director of Serjik's electoral apparatus, aspiring to be next Prime Minister, and supposed to be our next President in 5 years, with God's will.
His clan's base is Artashad.
Ararat is the second city of the Marz.

-------------
Խուճապ Արարատում. Հովիկ Աբրահամյանն ու ոստիկաններն իրար են անցել

http://www.lragir.am/index.php/arm/0/country/view/79112

Մեր տեղեկություններով, Արարատ քաղաքում ամենուր՝ պատերին, ծառերի ամենաբարձր տեղերում կախել են Րաֆֆի Հովհաննիսյանի նկարները եւ գրել. Րաֆֆի, երբ ես գալու: Ոստիկանության Արարատի մարզային վարչությունը ներկայում որոնում է այս ակցիայի հեղինակին: Ի դեպ, Արարատի մարզի ոստիկանապետը ԱԺ նախագահ եւ Հովիկ Աբրահամյանի եղբորորդի Արսեն Աբրահամյանն է, եւ իր հորեղբոր ցուցումով ոտքի է հանել ոստիկանությանը, որոնք այցելում են մարդկանց տները եւ փորձում պարզել, թե ով է դա արել: Ի դեպ, Արարատ քաղաքում քվեարկության ժամանակ տարբեր տեղամասերում եղել են ծրարներ, որոնց մեջ եղել են պահպանակներ, Արարատի քաղաքապետի անունով:

[Vrej1915]

Re: Elections in Armenia

Hey Vrej have you ever posted anything positive about Armenia anywhere?

Sireli, Chad harkarjan Bidza,
Tjvaranoum yem kez badaskhanem.
Im intch meghken e vor tches garogh darperel Hayadane, Azkayin chah hasgatzoghoutiounen, ou magapouydzneri chahere?
Yerevi kez mi 40 dari ter khorovadz anel e bedk, aytkane darperelou hamar...???
--------------
Meg el, im kradzi metch intchen a vad?
Polor hotvadznere liken yen nouyn holovouytov, vore dzanot "Bedagan resoursen" e.
Vad e vor et pane votch Hayasdanapnagi hamar hasganali parerov krem??

[bell-the-cat]

Re: Elections in Armenia

About Assassination Attempts

ARAM ABRAHAMYAN
February 15 2013

http://en.aravot.am/2013/02/15/152232/

In Armenia, sensational crimes that have anything to do with politics
have always created an atmosphere of mistrust and suspicion. We don't
know who are behind the October 27 terrorists, no one has been
punished for the events of March 1, although there is no one on the
face of the earth who doesn't know who organized that slaughter. It is
not known who assassinated Colonel Vahram Khorkhoruni, Deputy Chief of
Police Gevorg Mheryan, Tax Agency Director Shahen Hovasapyan; we have
doubts about the official versions of the assassinations of Attorney
General Henrik Khachatryan and General Artsrun Margaryan.

Assassination attempts, in particular, are covered with such a mist
that the situation even becomes somewhat funny. For example, it was
officially stated that Smbat Ayvazyan wanted to assassinate Artashes
Geghamyan, but then he probably changed his mind, taking into account
how important for the nation the speeches made by Mr. Geghamyan at the
PACE were. It also was officially stated that some Biting Misha was
going to assassinate Robert Kocharyan and Serzh Sargsyan, and it was
arranged by Eduard Madatyan, aka Curly Edo, a former minister.
However, afterwards, that person made friends with Mher Sedrakyan, aka
Mher of Tokhmakh, currently an MP, and became related to him; now he
comes to Armenia and leaves without difficulty, and it seems no one
reminds him about that accusation. There is almost the same story
about the assassination attempt on Paruyr Hayrikyan. At first, that
candidate for president expressed a conviction that the terrorist act
had been committed by Chekists and Russian Imperialism; however,
afterwards, he didn't claim that version. Vardan Sedrakyan, another
candidate for president, thinks that the government suspects him,
although the preliminary investigation body hasn't said a word about
that. And the expert in epic poems himself suspects Masons led by
Raffi Hovhannisyan. No one can tell why Chekists, imperialists, the
expert in epic poems, or Masons would want to harm Paruyr Hayrikyan or
impede the normal process of the election. The only thing we know
about this assassination attempt is the following; a tiler who is a
terrorist and a drug addict - whose mother-in-law also suspects the
expert in epic poems, by the way - came home after the assassination
attempt on Hayrikyan and told his wife: `This is the gun I used to
shoot at Hayrikyan, keep it, please, in the groats jar; I will need it
for other crimes.' However, when the vigilant Chekists - not the
Chekists mentioned by Hayrikyan, but ours, officers of the National
Security Service of independent Armenia - went to the tiler's home and
asked: `Ma'am, is it possible that you have a gun here, and it is the
gun, which was used in the assassination attempt on a candidate for
president?' Naturally, the wife went to the kitchen and showed the
crime weapon. Therefore, it is obvious that this assassination attempt
will be completely solved, and society will have no doubt about the
one-to-one correspondence between the official version and the
reality.

© 1998 - 2013 Aravot - News from Armenia


BTW, what's a "Biting Misha", and what epic poems made Vardan Sedrakyan an expert in epic poems?

[Haykakan]

Re: Elections in Armenia

Hey Vrej have you ever posted anything positive about Armenia anywhere?